Erykah Badu - New Amerykah Part One: 4th World War (2008)

Staan heel wat geronomeerde hip-hop producers op dit album.

Cool! Zoals altijd zeer benieuwd naar de nieuwe Badu.

Ik kan in ieder geval niet wachten !!!

Bedankt voor het linkje. Ben echt reuzebenieuwd. Moet wel zeggen dat je bij Badu aan snippets nooit genoeg hebt omdat de nummers vaak van hot naar her kunnen leiden.

Gastoptredens van Bilal(wanneer komt die weer eens met wat nieuws?) en Georgia Anne zijn mooi meegenomen

Ik ben benieuwd. Haar vorige albums waren zeker te pruimen. Iemand die een idee heeft van de (hip-hop) producers?

Sowieso Madlib en 9th Wonder.

Hij is gelekt !!

Ben em nu ff aan het beluisteren

Heb de cd nu één keer beluisterd en moet zeggen dat ik nog niet zo positief ben. Ik vind het vooral een erg vlak album. Ik mis toch een bepaalde schwung. Maar ja, nog maar een paar keer beluisteren voordat ik een oordeel geef.

Zwakke cd naar mijn mening.
Bij bijna elk nummer heb ik het gevoel van ''net niet''
Jammer dit !!

Geen idee wat ik hiermee moet. Ik had geen enkele verwachting bij deze plaat. Baduizm en Mama´s Gun zijn allebei klassiekers, maar die zijn alweer van jaren geleden. Tussendoor bracht mevrouw nog even Worldwide Underground uit, een redelijk stuurloos album met toch enkele pakkende nummers. En dan ben je 5 jaar verder.

Erykah is hier een stuk mistiger en zwalkender aan de gang dan op haar eerste twee platen. Geen vanzelfsprekende deuntjes maar eenbehoorlijke stonede en psychedelische geluidenbrij met genoeg grappige vondsten maar ook net zoveel onverklaarbaarheden. Zie de afschrikwekkende titel. Is Erykah gek geworden of heeft ze zichzelf opnieuw uitgevonden en ben ik pas net begonnen dit te begrijpen? Voor nu een intrigerend maar nog niet overtuigend plaatje.
(als Madlib aanwezig is zit ik in ieder geval altijd op het puntje van ,m´n stoel)

Na wat meer luisterbeurten vind ik toch heel wat leuke dingetjes op deze plaat. Yasper, was sowieso niet negatief, eerder sceptisch. Zo'n nummer als Telephone is bijvoorbeeld een fantastische impasse voor de soulmuziek. Nog geen stem, maar wel een beter beeld.

Ben nooit een echt grote fan geweest van Erykah Badu en daar zal met deze plaat ook niet echt veel verandering in komen... Net zoals bij de vorige platen vind ik haar wel even boeiend en interessant, maar het gaat toch behoorlijk snel vervelen (zonder vervelend te worden).

Beste nummers zijn voor mij 'The Healer' & 'My People'.. Van mij mag ze nog meer deze richting opgaan.

3*

Toch best een onderhoudend album weer van mevrouw Badu. Ze heeft grote moeite slechte songs te maken
Het is aardig een geheel en weet veelal te boeien. Vooral 'Telephone', 'Honey' en 'Me' vind ik erg sterke songs. Ook weet Badu weer te verrassen (met The Healer/Hiphop als voorbeeld).
Deze dame heeft wederom een eigenzinnige plaat gemaakt die het wachten zeker wel waard was.

9th Wonder overtreft zichzelf wel zeg op Honey. Klinkt eigenlijk ook helemaal niet als een typische 9th Wonder productie.

lekker album dit zeg, een heerlijke eigen stijl. geen 13 in een dozijn popsoul, ik vind dit zelfs haar beste album tot nu toe. lekker grenzen verleggen, de sfeer blijft pakkend, mede door de fijne diepe beats.

Ik vind het een superhippe cover. Toch maar eens naar op zoek dan.

the healer is echt zo ontzettend lekker

Vrij matig album. Hele korte vocals bij tracks die wel meer dan 5 min. zijn. De producties van Madlib zijn zoals gewoon goed.
Die Sa-Ra producer vind ik niet altijd even sterk.
9th Wonder beat gaat wel maar vind hem niet overtreffen.

Album is best leuk maar koop hem niet. Misschien kan ik hem branden van 1 van mijn vrienden.

2.5

Best wel leuke cd, met een paar verassend sterke nummers die fris klinken. Maar dan soms ook weer afgewisseld worden met iets teveel gekunsteld gerommel, da's dan wel weer jammer.

Me, Soldier en Honey vind ik aanraders.

Lees mijn recensie ook hier.

Wat doe je als je vindt er verandering nodig is? Als het land waarin je woont in jouw ogen zijn zaken niet goed regelt? Je zou de politiek in kunnen gaan, maar als je een getalenteerde muziekkante bent maak je gewoon een album waarin je duidelijk je mening naar voren laat komen.

Erykah Badu, die haar strepen inmiddels ruimschoots verdiend heeft in de muziekwereld en bij menig soulliefhebber het hart sneller doet kloppen, wil met haar - tweedelige - Amerykahn Promise een duidelijk statement maken. 4th World War, is het eerste wapenfeit van de reeks. Van het tweede deel van Amerykahn Promise (Return of the Ankh) is nog geen releasedatum bekend.

De aanklacht tegen het huidige Amerikaanse systeem is de rode draad die door het album heen loopt. Onderwerpen als racisme, wetgeving en de corrupte ambtenaren staan centraal. De intro van het album karakteriseert de inhoud van de plaat het best. In dit openingsnummer, waarin een klein meisje (dat het volk van de VS moet voorstellen) wordt afgeblaft door een iemand met een zware duivelse stem (symbool voor de VS) en het meisje zich afvraagt waar haar “42 wetten” zijn, spreekt boekdelen. Ook op de track Soldier wordt onder meer met de tekst “Talking about the dirty cops, they the ones you need to watch” een duidelijk signaal afgegeven. Harde uitspraken worden niet geschuwd.

Badu brengt haar zware en maatschappijkritische teksten op een opvallend zachte manier. Met veel gevoel verlaten de zinnen haar mond en dat zorgt ervoor dat haar toch soms pikante mening niet tot ergernis leidt. Haar vocale kwaliteiten zijn dan ook niet te negeren, het oude vertrouwde soulgeluid is volop aanwezig. Het is jammer dat van de negenenvijftig minuten dat het album duurt Badu hooguit vijfendertig minuten echt zingt. De overige tijd wordt gevuld met veelal irritante preken (vooral die van Twinkle is allesbehalve plezant) en niets toevoegende accapela’s. Veel nummers zijn voorzien van voor het gevoel ellenlange intro’s en outro’s. Lekker vlot wegluisteren zit er bij 4th World War dus niet in.


Muzikaal is het gelukkig wel allemaal prima in orde op het album. Badu heeft veel hulp gekregen uit de hiphopscène – de muzikale stroming die door haar in de uitstekende track Hip Hop / The Healer wordt geprezen. Onder meer Madlib (The Healer / Hip-Hop, My People), 9th Wonder (Honey) en Karriem Riggens (Soldier) leveren een beat. Badu's stem en de producties vormen een prima eenheid, die op Honey het best tot zijn recht komt.


Een positief gevoel heerst toch als de voor- en nadelen worden afgewogen. Op New Amerykah: Pt. One 4th World War snijdt Badu een aantal zware en controversiële onderwerpen aan. Ze zal op het vervolg ongetwijfeld op dezelfde voet doorgaan. Dit eerste deel is het best te omschrijven als een groot bord met rauwe kost, maar met honing als toetje.

Leuk experimenteel plaatje. 't is wel een beetje een skip-plaatje (My people bijvoorbeeld, al is de productie daarvan wel goed). Nu 2x beluisterd en vind The Healer (wat een track!!), Me, Soldier, The Cell en Honey wel fijn klinken. De rest overtuigt me nog niet echt.

Dit moest wel een goed album worden.

Ik denk dat een artiest als deze niet met een slecht album op de proppen komt. Het gebeurd natuurlijk. Maar bij haar nog niet. Ik heb altijd gedacht dat haar echte doorbraak nog moest komen. Dit moest goed worden. En ik luister hem. En ik vind hem geweldig. Helemaal.

Dit zal een album worden wat pas na een langere tijd respect gaat krijgen van de mensen.
Het is niet bepaald een ..but you cant use my phone album.

Ik vind het een geniaal album. Donker. Hard. Waar.
Dat is ook hetgene wat ik zo mooi vind.

Qua sound vind ik het super vernieuwend. Het is niet echt mijn soort sound maar het past goed bij dr.

En de lyrics:

1 woord: Twinkle.

Geniaal. Daardoor krijgt dit album van mij nu al een 5.

8 jaar na Mama's Gun is ze terug met het langverwachte album.
En ik moet zeggen, niet onverdienstellijk.
Het staat vol van de hiphop / funk, die je door de duistere en groovy melodieën onderhand in trance brengt.
Lekker album van deze dame.

Sodeju, is het toch een groeiplaat. Kutwoord, maar in dit geval toch echt waar. Eerst hoorde ik enkel een stonede waas, leuke ideetjes en weinig wol. Nu hoor ik heerlijke beats (no.2), een ontspannen voordracht zoals alleen Badu dat kan en behoorlijk intrigerende boodschappen tussendoor. De vreemde intermezzo's leiden soms een beetje af maar zijn soms ook behoorlijk raak. Een plaat om langzaam in de armen te sluiten en dat had ik niet verwacht. Dank Erykah! En dit jaar alweer een vervolg, hoera!

ik kan inderdaad niet wachten op het vervolg op deze super plaat. wat een debiele beats, heerlijk.

hoogtepunten zijn:
The Healer
Honey
Telephone

dieptepunten zijn:
my people
my people
my people

*4,5

My People is een referentie naar J Dilla, hiphopproducer die in 2006 overleden is.

Kom er net achter dat ik nog niet op dit album gestemd had. Erykah Baduh, mijn favoriete vrouwelijke artiest. Prachtige stem, krijgt op dit album hulp van heel wat hiphop producties. Aangenaam. Ik hou ervan. Soul in combinatie met hiphop ligt mij eigenlijk altijd wel.

Al een paar keer beluisterd, goed album maar wel eentje die wat tijd nodig heeft om te groeien. Vooral The Healer en The Cell blijven hangen. Wat een geschift geniale productie van The Healer trouwens, en dan Badu's stem

Goed album, net de Bjork in soul komt het over bij mij..

Ik heb deze voor moederdag aan me moeder gegeven. Ze heeft Baduizm (1997) en Baduizm Live (1997) al en houdt veel van Erykah Badu, dus het was een geslaagde moederdag.
Gelukkig heb ik ook van het album kunnen genieten, wat is die bonus track Honey toch prachtig!