Guillemots - Red (2008)

Ook dit is een maart-release waar ik heel erg naar uit kijk. Het vorige Guillemots vond ik aardig en mooi, maar af en toe met een aantal dode momenten. Blij ben ik dan ook om te horen dat de Guillemots op Red het wat anders aanpakken; "they gonna spice some things up!" Single Kriss Kross, die momenteel gratis te downloaden is op de band zijn myspace, klinkt in ieder geval al heel anders dan elk nummer op het debuut. Meer rock, lekker uptempo, gotisch (en chaotisch) en verrassende vioolpartijen. Dit belooft al veel goeds! Zeker een plaatje die je niet mag vergeten in de drukke maart-maand.

Fijn om dit op te merken. Eind 2006 live gezien en dat was een grote meevaller.

Dit kan wel een van de verassingen van 2008

Yehes! Ik kijk absoluut uit naar deze plaat! Hopelijk weten ze hun debuut te evenaren!

Hier ben ik ook erg beniewd naar.
Al klinkt Get Over It al wel heel anders dan hun vorige album.

Hij is gelekt.. Luister m nu voor het eerst.. Kriss Kross is al heel anders dan Through the Windowpane.. maar zeker niet verkeerd.. is allemaal iets puntiger

ik heb hem nog niet gevonden ,jammer zit met smart te wachten

joramhoogink, hij is nog niet gelekt, wat jij gedownload hebt is een fake...

vond het al vreemd dat ik hem niet vond

Inderdaad, ik ook niet. Terwijl ik wel op sites rondzwerf waar de lekken het eerst uitkomen

is inderdaad een fake kwam er vrij snel achter, maar ben nu toch benieuwd wat ik dan nu binnen heb want dat klinkt erg lekker haha

wordt wel tijd dat hij gaat lekken

ze houden hem goed verborgen

Ik heb eindelijk alle nummers een stukje kunnen beluisteren en ik moet zeggen dat er veel potentie in zit. Ik kan er nog niet te veel over zeggen maar ik zal me best doen de nummers een beetje te omschrijven.

Het eerste nummer Kriss Kross zal bij iedereen al wel een beetje in de horen liggen. Episch klinkende violen, een lekkere beat - het klinkt in Guillemots-termen heel vernieuwend en ik moet zeggen dat dit nummer er ook zeker mag zijn. Big Dog is een soort R&B-achtig nummer geworden met funky gitaarpartijen, beetje Prince/George Michael-achtig, met veel aanstekelijke electro bliepjes. Falling Out of Reach is een rustige ballade, met alleen zang,een gitaar en droevige lyrics. Het nummer kabbelt een beetje verder en bouwt zich steeds iets verder uit met piano en drums. Get Over is de eerste (of tweede?) single van dit album. Ook bij iedereen vast bekend, lijkt een beetje op het eerste nummer Kriss Kross. Dit nummer vind ik vergelijkbaar klinken. Beetje jaren ''70, ''80 synthpop en vooral de bass die een grote rol speelt. Clarion is bijna acapella, weinig instrumentatie en met ''knippende'' vingers en slechts een Japans-getint electronisch riedeltje die je er doorheen hoort klinken. Een nummer waarbij de band in het begin minder centraal staat. Maar ook dit nummer mondt uit in een geweldige reis, ditmaal door een soort ''onderwater-Japan'' met synths, drums en wederom electronische foefjes. Last Kiss zou makkelijk de volgende single kunnen worden. Ditmaal vooral vrouwelijke vocalen onder een james-bond-achtige filmsoundtrack met stevige bass en rinkelende belletjes. Misschien wordt dit de nieuwe bond soundtrack? Heel hip met orkestrale vioolpartijen. Dan Cockateels, voorlopig het enige nummer dat nog enigsinds doet denken aan het vorige album. Een beetje die rimboe reis die we kennen uit trains to brazil met African upbeat en weer prominente vioolpartijen (die mogen het altijd goed doen op een Guillemots plaat). Erg herkenbaar Guillemots-gevoel krijg je als je dit nummer beluisterd. Words = jazz. Dat is wat dit nummer het beste omschrijft. Jazzy drums en piano, af en toe een opduikende strijker en vooral heel ''laid-back''. Waarschijnlijk het minste nummer van deze plaat te noemen. Standing on the Last Star is dan weer heel vrolijk met Potten en pannen als percussie en een dwalende gitaar. Als je je ogen sluit zie je daadwerkelijk een sterrenhemel met dit sterke nummer. In Don't Look Down speelt de bass lage tonen, wederom een beetje jazzy. Dan wordt het plotseling weer heel druk met veel electronische beats en foefjes. Ook een nummer die een mindere indruk achterlaat. Take Me Home, tot slot, sluit rustig dit album af. Weinig begeleiding, hier en daar wat drums, keyboard - beetje basic en klinkt leeg. Geen bass, lekker hypnotisch. Prima afsluiter.

Zoals ik al zei heb ik nog niet het totale album gehoord, maar van wat ik heb gehoord kan ik zeker concluderen dat Red een albums is dat je niet mag missen in deze maart-maand.

Ben zeer benieuwd, zoals gewoonlijk in NL wat later uit, namelijk 11 april, dan spelen ze ook op Motel Mozaique in R 'dam

na drie-vier beluisteringen: WAT EEN TELEURSTELLING DIT. Dit klinkt als een misgelopen experiment van een band die wat nieuws wou proberen en geen objectieve afstand meer konden nemen van hun muziek, in de waan dat ze aan een meesterwerk bezig waren.

Een paar goeie nummers (words, get over it, take me home) maar de rest van de potentieel goede composities worden de nek omgewrongen door een overdadige, megalomane compleet over the top gaande pop-productie die deze plaat in z´n geheel bij momenten zelfs onbeluisterbaar maakt.

Het is zonde bijvoorbeeld hoe een song als "cockateels" compleet de vernieling in gesleurd wordt door een debiel achtergrondkoortje en kitcherige vioolpartijen. Idem voor de trashy synthesizers op "kris kross" en de chinese klanken op "Carillon" . Frustrerend.

Jammer jammer, want ik hou erg veel van hun vorige plaat en de ep´s. Hopelijk komen ze na dit fiasco ooit nog op het rechte spoor.

Ik heb hem net 1x gedraaid maar ik vrees nu al...

Na 2x kon het mij nog niet echt beschieten.

Experimenteren, I love it, maar het is blijkbaar ten koste gegaan van de oprechte liedjes die op Through the Windowpane stonden.

dit was één van de albums waar k het meest naar uitkeek,nu mss al de teleurstelling van dit jaar!het debuutalbum was zo veelbelovend en kwam zelfs bijna in men top10 terecht maar dit is gewoonweg waardeloos te noemen;get over it kon er nog mee door maar de magie is weg op deze red en het experimenteren kan je wel lawaai noemen zonder ziel.guillemots was een leuke ontdekking vorig jaar en heb met hun ep's en trough the windowpane een leuke tijd gehad maar dit geef ik geen derde kans meer!!wie wel?

echt zo'n cd die je vaker moet beluisteren voordat je er enige mening over kán geven. Kriss Kross vind ik nu al briljant, de rest moet ik nog wat vaker beluisteren. het klinkt inderdaad heel erg anders dan hun vorige album, maar daarom niet minder interessant.

Wat een briljante plaat is dit. Hihi, ik snap hem wel, de meesten blijkbaar niet, maar dat geeft niet, iedereen zijn eigen ding en over smaak valt niet te twisten. Juist die kinderkoortjes maakt Last Kiss bijzonderder, ze zitten overigens niet echt in de voorgrond, zijn het overigens wel kinderen?
IK ga deze zeker vaak draaien, en dat is toch de essentie als je een cd koopt..... en dat heb ik nu dus bij deze gedaan, sla hem nu meteen terplekke aan op de kassa voor mijzelf....

Wat doen de Guillemots nou?

Nadat ze 1 van de beste platen van 2006 hebben gemaakt, een top11 album, maken ze nu dit. Rare experimentjes, een ongekende harheid. Waar zijn de lieftallige, zachte liedjes waarop de stem van de zanger echt tot zijn recht komt? Waar is de vrolijkheid en relaxedheid? Dit is gewoon ronduit vervelend. Ik irriteer me aan deze nummers. Ik heb het meerdere malen geprobeerd te luisteren maar ze slaan de plank hier volledig mis. Jammer, want ik zag veel potentie in deze band na hun eerste album...

Na een veelbelovende en briljante plaat (through the windowpane) die een eigen sfeer en stijl heeft klinken als Justin Timberlake (Big dog) en Mika (Get over it)...wat een rampscenario! De hele plaat is iritant poppy geproduceerd, maar ik zal niet alles over een kam scheren. De nummers kriss kross, falling out of reach, Cockateels, words, Don't look down, Take me home kan ik wel verteren. Met name Cockateels klinkt het best van voorgenoemde.....Maar ik had meer verwacht van een band als Guillemots...

Oef, dit is even wennen. Op Through the Windowpane vind ik vooral de verstilde liedjes als Little Bear en Come Away With Me heel mooi en dan is het duistere Kriss Kross en poppy Big Dog even een slap in the face. Meteen afkeuren wil ik de plaat niet, dus het eindoordeel laat nog even op zich wachten, maar ik vrees eigenlijk dat ik het (lage) gemiddelde niet omhoog ga trekken...

moet eerlijk bekennen dat ik het (hoewel anders dan het geliefde "windowpane") , wel erg geweldig vind klinken hoor! ik zal nog even verder luisteren , maar denk dat ik hier nog wel flink plezier aan ga beleven

En inderdaad, een aantal luisterbeurten later is de ontgoocheling eigenlijk alleen maar groter geworden. Kriss Kross is werkelijk een fantastische song maar daarna verzandt de plaat in slappe popdeuntjes waardoor het intieme en frisse 'Windowpane' van een compleet andere band afkomstig lijkt te zijn. Slechts op Cockateels en Take Me Home komt de oude sound weer even om de hoek kijken, maar het is too little too late.

1,5*.

blijf het een leuke plaat vinden , maar het is overduidelijk een stuk minder prachtig en geweldig als windowpane. Ik betrap me er op na een paar liedjes te luisteren van Red , heimwee te hebben naar songs als "Little Bear" en "Made up love song #43" . Het is een beetje zoals The Stone Roses na hun eerste plaat , de chemie die het "debuut" zo geweldig maakte is verdwenen , en wat overblijft is een genietbare plaat die mijlenver in de schaduw staat van het klassieke debuut. Lullig maar ze hebben zelf de standaard zo ongelooflijk hoog gezet.
3 sterren

Even wennen maar dan heb je ook wat

words!! heeft toch wel de schoonheid van één van de songs van trough the windowpane

Zoveel negatieve reacties... ik snap het niet hoor.
Ik vind 't een knap gemaakt album. Goed, niet zo sterk als het debuut, maar toch... een erg fijn album als je 'm niet teveel gaat vergelijkingen met de vorige.