Alle liefhebbers van Byrne/Eno's My life in the bush of ghosts (http://www.musicmeter.nl/album/3508): luister even naar Persian Love, dan weet je waar ze het vandaan hebben...
Zo ben ik hier ook bij terecht gekomen, via het boek '1000 albums you must hear before you die'. Daarin stond bij het album van Eno en Byrne een verwijzing naar dit album (en de derde van Peter Gabriel). Dit is blijkbaar de eerste solo-plaat van Czukay, nadat hij uit Can stapte.
Het eerste nummer kende ik al via de soundtrack van Morvern Callar en met Can was ik ook al ruimschoots bekend, maar dit is toch weer een heel uniek en enorm creatief album. Disco, krautrock, samples, avant garde, etc. lijken allemaal samen te komen in een album waarvan ik niet zou weten waar het op lijkt. Wat een held, die Holger.
Geluidskunstenaar Czukay blijkt op dit album als geen ander in staat een enorme brei aan geluid van voldoende hooks te voorzien, waardoor het luistert als één groot, filmisch en af en toe haast Funkadelicaans funkent epos.
"Oh Lord give us more money"
Geweldig hoe deze man een nummer in elkaar kan draaien met schaar en plakband.
Holger is de grootmeester van tapes plakken.
Schaamteloos steelt hij de pianoaanslagen van "Hunters and Collectors" van z'n eigen band Can en laat daar andere partijen over heen spelen.
Humor, hoorspel en muziek in 1
Baanbrekend en nooit meer overtroffen in zijn genre.
Naar mijn weten één van de eerste albums met samples....toch? Cool in the pool en Persian love zijn luistervriendelijk, ja zelfs hitgevoelig. De langere stukken zijn intrigerend en verrassend. Ik wordt hier vrolijk van.
Geniaal.
Zelfs na 30 jaar van luisteren besef je nog steeds telkens opnieuw dat je getuige bent van een meesterwerk.
Wat Holger voorheen probeerde vorm te geven binnen Can komt er solo helemaal uit.
Buiten dat Holger waanzinnige muziek heeft gemaakt is ook de humor in zijn teksten mega.
De samples en vooral het gebruik van radio fragrementen creeren een geweldige sfeer.
5.
Heeft inderdaad veel weg van Eno. De zang is wel erbarmelijk, of überduits of Perzich gejodel. De combinatie van Duits en de synths gaat soms net over het randje. Het is ook niet echt mijn type humor. Neemt niet weg dat de muziek creatief in elkaar steekt. Vooral 'Oh Lord Give Us More Money' is erg sterk en 'Hollywood Symphony' doet datzelfde collage-achtige kunstje nog eens dunnetjes over.