John Prine - Aimless Love (1984)

Getroffen door het bericht dat John Prine een van de slachtoffers van deze wereldwijde ellende is, luister ik via spotify veel naar deze plaat uit 1984, heb hem zelf nooit kunnen bemachtigen, moet het maar met deze stream uitvoering doen.

Ik vind dit een klein meesterwerkje van een man die kleine verhaaltjes op een geweldige en humorvolle manier ten gehore kan brengen , rip John.

Ter nagedachtenis aan alle slachtoffers van deze pandemie.

een meesterwerkje dit "Aimless Love", dat 4 jaar na zijn laatste teleurstellende album "Storm Windows" verscheen. hij revancheert zich hier volledig met 11 "klein" gehouden nummers en geeft wederom een masterclass songwriting ten beste met ofwel zelf geschreven originals of co-written (Dan Penn, Spooner Oldham) nummers zoals "Me, Myself and I" (over het thema eenzaamheid) en 2 co-written (Donnie Fritts) nummers "The Oldest Baby In The World" en "Somewhere Someone's Falling In Love". het genre is folk/country, met af en toe wat bluegrass accenten zoals in het vrolijke "The Bottomless Lake". genres als rock en pop bevinden zich hier ver weg. een warm album met warme melodieën. zijn teksten getuigen van inzichten, die je aan het denken zetten. als je daar voor open staat, geeft dit naast de geweldige muziek een extra meerwaarde. zoals altijd, is de humor nooit ver weg, maar zijn er ook verhaaltjes bijvoorbeeld "Unwed Fathers" die je hart raken. zo ook het prachtige, intieme liefdesliedje "Only Love", dat dit album afsluit. zijn inmiddels in 2022 overleden vrouw Rachel Peer-Prine verzorgde op meerdere nummers de backing vocals. onder de sessiemuzikanten die meespelen o.a. Glen D. Hardin: piano, Leo LeBlanc: pedal steel, Bobby Whitlock: electric piano, organ, Philip Donnelly: electric guitar, David Prine: fiddle. album werd geproduceerd door John Prine samen met Jim Rooney, opgenomen in Nashville, Tennessee. de "Nashville touch" is duidelijk hoorbaar. wellicht een beetje over het hoofd gezien dit klasse album.

Dankjewel Bas, dat je me weer attent maakte op dit meesterwerkje, heb gelijk even gezocht of hij misschien weer verkrijgbaar was, en warempel in 2022 is deze plaat weer in een re issue op vinyl verschenen, gelijk mijn fout uit 1984 goedgemaakt

graag gedaan Henk. wellicht eerder een vergissing dan een fout . de opvolger hiervan het album "German Afternoons" doet niet onder voor dit album. ligt volledig in het verlengde van "Aimless Love" qua soound en qua niveau van de composities.