New Model Army - Thunder and Consolation (1989)

Geromantiseerde struikrovers.
Leven volgens de principes van de natuur.
Overleven in een verkeerde periode.
Justin Sullivan is een misplaatste Robin Hood.
Door een tijdmachine weg gerukt uit de Middeleeuwen.
Vechtend tegen de bureaucratie.
Kleur geven aan de grijze mensenmassa.
Warmte biedend in de kille jaren 80.

Vermomde Greenpeace activist.
Tegen de kernenergie.
Voorop in demonstraties.
Ongewild boegbeeld voor de arbeiders.
Working Class Hero.
Thatcher als Public Enemy.
Hopend dat met zijn muziek de boodschap wel over komt.
Songteksten als pamfletten.
Verborgen in de binnenhoes van een elpee.

Altijd in de schaduw blijven staan.
Te direct en te confronterend?
Zich niet willen aanpassen.
Gewoon hun eigen koers blijven varen.
New Model Army in de meest kritische periode.
Kwaadheid heeft plaats gemaakt voor subtiel denkvermogen.
De schreeuw wordt bestuurd door het hart.

De ideologie van I Love The World.
Terugkeer naar de hippies.
Die verworden zijn tot harde zakenlui.
Waarbij het milieu moet wijken voor consumptie.

White Coats.
De mannen in witte jassen.
Opruimdienst van de regering.
Al wat ze vinden verdwijnt in dossiers.
Achter gesloten deuren.
Ergens in de kluis.

Stupid Questions.
Verkiezingscampagne.
Achterban van alles beloven.
Om vervolgens die doelen weer te schrappen.
Blijven glimlachen met hagelwitte Prodent tanden.

Green and Grey.
Het mooie typische Britse platteland.
Weergegeven als in de Agatha Christie verfilmingen.
Ontroering in zijn zuiverste vorm.

Maakt weliswaar net iets minder indruk dan The Ghost of Cain (ik vind het songmateriaal een fractie minder) maar dit blijft toch wel een erg goede plaat.Rebelse rock met dito teksten,vol vuur gezongen en muzikaal lekker afwisselend ingevuld.Jammer dat de baspartijen niet meer zo indrukwekkend zijn als vroeger (Stuart Morrow) maar ja je kan niet alles hebben.Sterkste nummers Stupid Questions,Ballad of Bodmin Pill en uiteraard White coats.Het veel geroemde Vagabonds vind ik dan weer ietsje minder,te folky voor mijn smaak,hoor liever de punk kant van New model army.Voorlopig een 4 maar ik sluit een 4,5 in de toekomst niet uit.

Jarenlang mijn favoriete NMA plaat geweest deze klassieker. Tot mijn verbazing vind ik het album nu een stuk minder dan toen. Let wel, dit is nog steeds een rete goede plaat maar ik merk dat ik nummers skip tijdens het beluisteren en dat had ik voorheen niet, toen dompelde ik mijzelf helemaal onder in deze plaat. Opvolger Impurity vind ik nu beter merk ik. Wanneer ik mijn concert verleden onder de loep neem dan heb ik NMA denk ik het meest live gezien van alle bands waar ik van hou. Zeker in de jaren 80 en 90 was het vaste prik als ze in Nederland kwamen. Tegenwoordig laat ik het aan mij voorbij gaan om verschillende redenen. 225 en 125MPH zijn nog steeds top en ook The Ballad Of Bodmin Phil gaat er nog in als koek. White Coats als afsluiter is nog steeds relevant en ook een live klassieker. Blijf het bijzonder vinden dat EMI dit album niet geremasterd op vinyl heeft uitgebracht. Een gemiste kans!