Throwing Muses - Red Heaven (1992)

Omdat ik toevallig de naam Kirstin Hersh tegenkwam schoot me ineens deze plaat te binnen. Ik had hem geleend van mijn huisgenote en vervolgens helemaal grijsgedraaid. Vooral Pearl is een fantastisch nummer. Meteen weer even ergens tevoorschijn gehaald deze week en het was meteen weer smullen!

Prachtige plaat, had úm voor vannacht meegenomen.
Was een beetje op de achtergrond geraakt ( dwz achter in de kast).
Nu met de herfstige sferen buiten maar weer meer vooraan zetten.
"Pearl" en het duet met Bob Mould: "Dio", mooiste songs.
Dikke 4.


Ik heb de plaat als dubbelaar: 2e cd is een acoustisch solo-live optreden van Kristin.
Het schijfje heet:

Kristin Hersh Live at Maxwell's, Hoboken

1 Juno
2 Marriage Tree
3 Pearl
4 Stand Up/ Dovey/ Mexican Woman
5 Run Letter
6 Soap & Water
7 Rabbits Dying
8 Cry baby Cry
9 Counting Backwards/ Handsome Woman
10Take
11Soul Soldier
12Bea
13Delicate Cutters

Geen lichte kost; wel mooi.
Heb altijd gedacht dat dit bij ieder exemplaar zat, blijkbaar niet.

Inderdaad echt een herfstplaat, hoewel er een paar zeer zomerse deuntjes op staan.

Ik zou vanmiddag alleen maar op zoek gaan naar een album van Kristin Hersh.
Dit simpele doel deed mij besluiten om de kou trotseren.
Via het nummer Listerine van Sunny Border Blue was mijn aandacht voor haar werk met 100% gestegen.
Al voldeed dat soloproduct verder niet aan mijn verwachtingen.
Vandaag zou het me gaan lukken.
Zelfs bij de kassa was ik daarvan niet afgeweten.
Alleen met Hips and Makers in mijn handen.
En dan komt het beruchte moment.
De eigenaar loopt naar het magazijn achter in de winkel.
Red Heaven van Throwing Muses.
Net tweedehands binnen gekregen.
Natuurlijk blijf ik ook nu gevoelig voor de verkoopgrage klantenbindende praatjes.
Waarbij het belang van het voortbestaan van de wat alternatieve platenzaak een grote rol speelt.
Het is de verslavingsdrang die bij deze voormalige koopzieke junk die weer opkomt.
Te stillen door mijn portemonnee te trekken.
De Rennie voor een terugkerende maagzweer.
Het zuur ingekapseld.
Met koortsige warme handen beland de cd in de speler.
Remedie voor het kloppende gehoor.
Voldoet aan de door mij opgestelde eisen.
Blijvend zwak voor het 4AD label.
Pixies, Throwing Muses, Dead Can Dance en Cocteau Twins.
Ze staan garant voor kwaliteitsmuziek.
Ook nu slaan ze weer toe.
Eigen geluid waarmee ze zich onderscheiden van het gitaaroverschot van de denkbeeldige uitmelkberg.
Kleine juweeltjes van zo’n 20 jaar geleden.
Met hier de zang van Hersh in een fraaie hoofdrol.

De afgelopen 20 jaar heb ik ontzettend veel naar Throwing Muses geluisterd. Deze Red Heaven was in 1992 de eerste TM release die ik bewust meemaakte. Ik vond het een bijzonder sterk album, maar geen absoluut meesterwerk zoals voorganger The Real Ramona, dat me direct betoverde. De laatste maanden is mijn waardering echter zodanig gestegen dat ik Red Heaven nu op gelijke hoogte plaats met het debuut, House Tornado en The Real Ramona; 5 sterren zonder kans op afwaardering. House Tornado herbergt altijd zo'n 3 of 4 nummers uit mijn persoonlijke top 10, maar de kracht van dit album zit juist in de constantie van het niveau. Het enige foutje dat ze hebben gemaakt is de toevoeging van Stroll en Dovey, twee liedjes van amper een minuut, zonder meerwaarde. Omdat dit slechts intermezzo's zijn, geef ik hier geen minpunten voor in mijn beoordeling. De overige nummers zijn namelijk van een verbluffende kwaliteit, met name The Visit en Firepile maar ook Dio en Pearl. Als ik op youtube de akoestische versie van Firepile bij MTV's 120 Minutes bekijk, word ik weer helemaal verliefd op de Kristin Hersh van die tijd, sexy, manisch en magistrale melodieën opdiepend alsof het niets is. Mijn liefde voor deze groep groeit nog altijd met de dag.

Eerste album zonder Tanya Donelly, ik vind het iets kaler en somberder klinken dan voorganger The Real Ramona. Maar niet minder mooi, vooral het drumwerk valt op, toffe plaat in ieder geval.

Kent u die van die man die dit album al meer dan 30 jaar in de kast heeft staan, en nog nooit een serieuze poging had gedaan deze te beluisteren?