Lykke Li - Youth Novels (2008)

Best een opmerkelijk pop-plaatje uit Zweden.
De clip behorende bij Little Bit blijf ik intrigerend vinden maar de nummers op dit debuut-album.... ik weet het nog niet.
Het is de stem die me een beetje tegenstaat. Ik heb soms iets van 'meid zing gewoon, je bent geen kleuter'.
Maar daar tegenover staan toch wel aparte liedjes, dus ik kom er geloof ik niet helemaal goed uit.

Hoewel ik een beetje huiverig was voor die stem, valt het uiteindelijk hartstikke mee. Het is een lekkere popplaat geworden in de stijl van Feist. Ik begin met een mooie 4.0*

die stem staat me ook heel erg tegen. klinkt heel erg sloom en zeurderig. ik vind het echt inspiratieloos.

de stem is idd een beetje kinderlijk zeurderig. laat je hier echter niet door misleiden, dit album staat vol met leuke liedjes. misschien is het gewoon even wennen, en dan komt het leuke vanzelf.

ik had hier nog nooit van gehoord, tot ik ze gisteravond op de bbc zag in een verslag van Glastonburry. zat in de montage ingeklemd tussen Buddy Guy en Jaz Z, maar dit kon me heel wat meer boeien. ik ga dit zeker luisteren!

Rustig popplaatje met best leuke muzikale vondsten die subtiel zijn verweven in de liedjes. Lykke heeft een charmant maar niet erg uitzonderlijk stemgeluid, doet wel aan Robyn denken. Of deze liedjes beklijven weet ik niet. Den tijd zal het leren.

Juist een geweldige stem. Heerlijke plaat!

Halfje er bovenop. Wat een geweldige stem heeft die Lykke toch!

4,5*

Gisteren gezien op Lowlands. Gek wijf, maar erg cool. CD meteen gekocht en erg verrast door de originaliteit. Ze heeft een aparte stem, maar stoort geen moment, in tegendeel!

Deze week nummer 1 in de Moordlijst.
Ik pas.

Ze heeft inderdaad een erg fraaie stem; en ik hou wel van dat Zweeds accent. Ik ken haar voornamelijk van dat schitterende nummer met Shout Out Louds 'Hard Rain'. Ik hoorde haar optreden op Pukkelpop ( van ver welteverstaan ) en het klonk niet slecht.

Ik kan je verzekeren dat het van dichtbij nog veel beter klonk (en het ziet er ook goed uit ).
Live zeer goed, op album net ietsje minder. Vooral de tweede helft van deze Youth Novels weet mij maar matig te boeien. Maar de nummers "Dance, Dance, Dance", "Little Bit" en "I'm Good, I'm Gone", en ook wel de opener, maken veel goed.

Door de vele jubelende recenties, en omdat ik eerder dit jaar viel voor Anne Brun (ook scandinavisch met een opmerkelijke stem), was ik "nieuwshorig" naar deze plaat. Echter, na een paar keer luisteren, kan ik mij niet van de indruk ontrekken dat recenten (ook mm hieronder) vooral met hun ogen geluisterd hebben. Alleen op basis daarvan ik ik mij hun positieve oordeel voorstellen . Want die bijzondere stem van Lykke Li, ik hoor hem niet. Maar misschien zit ik ook teveel met Anneli Drecker (ook Scandinavisch, maar geweldige stem) in mijn hoofd.
Wat de plaat desondanks aardig maakt, is het aandeel van Bjorn Yttling. Die ken ik nog van zijn werkzaamheden met Peter and John op het erg leuke "Writers block". Luister daar maar eens naar en je herkent zijn hand in deze plaat. Dus ik ga er vanuit dat hij verantwoordelijk is voor de hier en daar opmerkelijke arrangementen cq instrumentatie . Bijvoorbeeld het intro van Melodies and Desires (kan zo op een Sigur Ros plaat) , de koortjes van Dance,Dance Dance en Windows Blues of de instrumentale aankleding van I'm good, I'm Gone. Zonder deze opsmuk zou My Love een uiterst vervelend popdeuntje zijn. Uiteindelijk kan hij, wat mij betreft, de plaat er niet mee redden. Live is het blijkbaar een heel ander verhaal (kan ik niet over oordelen, heb haar niet gezien) de plaat vind ik hooguit " wel aardig".

Je bent erg mild.

jij ook. vind deze plaat echt niet meer dan 1 ster waard

Lovely. Leuke stem, mooie liedjes. Niet wereldschokkend, wel fijn!

Beste Fatima,

Het is geen kwestie van mildheid, het gaat om het zo eerlijk mogelijk weergeven wat muziek met je doet. En je daarbij niet laten leiden door het feit dat velen het leuk vinden (zoals bij Lykke Li) of velen het niet meer leuk vinden, omdat iedereen het blijkbaar leuk vindt (die opmerkingen bij Sigur Ros). Muziek doet je wat , of niet. Of maar een beetje. Het is in ieder geval niet zo dat ik niet meer wil luisteren naar een plaat omdat deze boven aan staat in de moordlijst (zoals jij stelt). Dat je niet mild wil zijn over deze plaat, prima, maar dan lees ik wel graag waarom je dat vindt. Idem chrismusic

Nou, ik vind die stem echt vreselijk om aan te horen, het werkt echt op me zenuwe. Voor mij geen plaat om vrolijk van te worden.

Ach, ik vind het gewoon zielloze en fantasieloze 13-in-een-dozijnmuziek. Dat zijn we binnen een jaar allemaal weer vergeten.

Maar wat ik werkelijk niet begrijp is hoe zoiets nu bovenaan de Moordlijst kan komen. Dat was dus meer kritiek op de samenstellers van die lijst dan op Lykke Li...

13-in-een-dozijnmuziek? Mmm, noem mij eens wat dat hier op lijkt dan.

#3 is nu veelvuldig te horen op KinKClassX.com. Fraai nummer. Krijg er een beetje een Ladytron-gevoel bij.

Ik wou net zeggen, ze weet er juist een behoorlijk eigen geluid aan mee te geven.

quote="chrismusic"]
Nou, ik vind die stem echt vreselijk om aan te horen, het werkt echt op me zenuwe. Voor mij geen plaat om vrolijk van te worden.[/quote]

Jullie hebben gelijk, ik ben inderdaad milder over Lykke Li

Best een leuk plaatje, maar ik begrijp de opwinding die hebben bij sommige critici teweegbrengt zeker niet.

Gisteren heb ik deze dame voor de tweede keer live aan het werk gezien. On stage worden de nummers nog veel krachtiger en intenser, Lykke Li barst echt van het talent. Door die livesessies ga ik onbewust ook het album beter gaan waarderen, met name nummers als Complaint Department en Tonight. Ik moet mijn mening van een paar weken geleden nu toch wat herzien, en besluiten dat Youth Novels wel degelijk over de hele lijn boeiend is. De 'opwinding bij sommige critici' begrijp ik meer en meer.

Bah, ik ben haar ook gaan bekijken, waarschijnlijk hetzelfde concert als Arno, op aanraden van een vriending, en vond er maar bitter weinig aan. A waste of 12 euro's!
Heb dan maar ns de cd beluisterd en fuck, wat een rotzooi. Vind geen bal aan deze zeurderige hippiewitch.

CD wordt steeds leuker en beter. Tijd voor een 4 en op naar het nachtconcert in Paradiso 6 december.

Breaking It Up is een geinig 13-in-een-dozijnpopliedje, waarbij ik bijv. aan MGMT, Annie, Ladytron of desnoods Kylie Minogue-met-de-juiste-hippe-producer moet denken

Juist. Veel meer dan een hippe producer en een aantal geinige liedjes heeft Lykke Li niet. Oh, niet te vergeten haar goede live-muzikanten natuurlijk. Van mevrouw Li zelf werd ik weinig (ook qua stem niet) opgewonden. Sommige liedjes zijn iets te simpel, waardoor de kinderlijke zang gaat irriteren. Verder wel een leuk plaatje.

Breaking It Up is een leuk popliedje (goede melodie), maar dat krijskoortje schuurt wel heel erg tegen vals aan.