Wipers - Over the Edge (1983)

Net als de eerste plaat van the Wipers, kent dit album geen zwakke nummers.
Weten waar Husker Du, Dinasaur Jr. Napalm Death en Nirvana, to name but a few, het allemaal vandaan haalden?

Luister dan naar dit en het eerste album van the Wipers:
Ïs this Real"

Voor Wipers niewelingen: ga naar Zenorecords.com, bestel bij the man himself de 3cd Boxset voor een 19 dollar of zo: en je krijgt de eerst drie lp's met nog eens 23 extra tracks, en een zeer uitvoerig boekwerk waarin Greg Sage zelf uitlegt hoe het allemaal zo is gekomen.

Dit is 1 van de weinige echte independent muzikanten; heeft nooit een knieval of concessie gedaan voor wie dan ook. Ook niet toen Kurt Cobain the Wipers vroeg om in het voorprogramma te spelen van de Nevermind tour.
Cobain bedoelde dit als eerbetoon aan zijn grote voorbeeld.
Sage bedankte voor de eer; en de tijd heeft ons geleerd dat hij gelijk had; Sage leeft nog en zit lekker in zijn studio in Phoenix Arizona plaatjes op te nemen met nieuwe onbekende bandjes, en zit weer een plan uit te broeden hoe weer de hele muziekINDUSTRIE aan zijn laars kan lappen.

A true original: een man naar mijn hart; een ECHTE muzikant.

dank voor deze beschrijving. Ik ga de 3 cd box zeker checken en laat weten wat ik ervan vind.

Zo zo dit rockt nog eens lekker stevig weg zeg! Schijt aan alle jaren '80 sounds! Stevig rock en beuk werk en inderdaad goed te horen dat Nirvana hier zijn inspiratie vandaan heeft.

Romeo is echt geweldig! Julieeeeeeeet!!!! Julieeeeeeeet!

The Lonely One is werkelijk subliem! Dat gitaar en baswerk is magistraaaal!

Leuk om te lezen dat jij Hill, net als Deric,
allebei een 4 over hebben voor een plaat die ik zelf al zo lang ken.
Ben daardoor natuurlijk niet in staat om te "horen" hoe een plaat als Over the Edge overkomt op mensen die het nu pas leren kennen.
Blijkbaar is de muziek dus nog steeds krachtig genoeg na al die jaren:

Leuk ook dat jij The Lonely One er uit pikt; ook 1 van mijn meest geliefde Wipers songs.

Ik was erg verrast door dit album. Er staan verschillende uitschieters op; vooral het titelnummer is erg mooi (ik kan me vaag herrineren dit al een keer eerder gehoord te hebben). Maar 'Youth of America' heeft voor mij een constanter nivo. The Wipers is voor mij toch wel een van de ontdekkingen van het laatste jaar; samen met de Virgin Prunes.

Heel stilletjes staat dit album gewoon daar waar het hoort;

op 1 in de lijst van 1983

voor wat het waard is

Jammer, inmiddels ingehaald door Tom Waits.

mooi tijdloos album. mijn favoriet is doomtown/so young die horen gewoon bijelkaar

Romeo de mijne, dat geschreeuw

Net naar Romeo geluisterd. Erg minimalistisch en dat is een vriendelijk woord voor (opzettelijk) oersaai, dezelfde saaiheid waar Nirvana inderdaad ook al te vaak onder leidt.. Niet mijn kopje thee.

Luister ook eens naar de andere nummers. Die zijn veel minder minimalistisch en zeker niet saai.

Ja zeker, alleen ik zal begingen met is this real . Dit is wel bijzonder lo-fi.

Damn deze is nog beter dan Is This Real? Fijne band hoor de Wipers.

Remastered from the original tapes by Greg Sage, here is the reissue of Over the Edge, pressed on audiophile grade vinyl and packaged in a deluxe, tip-on sleeve. One of the most passionate and influential punk records ever

, nu zijn alle drie de eerste platen weer op vinyl leverbaar.

Vinyl is echt op de weg terug, goed nieuws,
maar had toch liever een 'nieuwe' gehad.....

Net als het debuut een fantastische plaat. Ik merk wel dat dit muziek is die je vaker moet horen. Bij de eerste draaibeurten had ik iets van: und? Maar na meerdere keren beluisteren ontrafelen de songs zich pas echt.

4,5* en over een tijdje zullen we Youth of America er eens bijpakken.

Dat wordt dan een hele verrassing (binnen Wipers termen that is). Waar Sage op Is this Real verontwaardigd klinkt, zo klinkt ie hier op Over the Edge regelmatig woedend. Draai je Youth of America, dan hoor je Greg Sage als ie werkelijk des duivels is.

Ach dat is toch allemaal één pot nat? Als ie nou vrolijk was geweest.

Het is in ieder geval géén gespeelde woede/verontwaardiging/duivelsuitbarsting !!

Toffe nummers. Goed geluid. Je hoort dit geluid (in mindere productie) later ook terug komen bij o.a. Samhain. Lijkt voort te borduren op het geluid waar the Stooges mee kwamen. Maar dan ietwat minder rommelig.

Over The Edge, het derde album van de Wipers, een punkband.

Het klinkt allemaal lekker rauw, met vuige gitaren. Maar waarom word dit zo hoog beoordeeld? Daar snap ik echt niks van. Het klinkt lekker hoor, maar dit vind ik geen 4,5 of 5 sterren waard. Ik vind het nou niet echt bijzonder wat er op dit album gebeurd. Ik vind dit voor paar nummers erg gaaf, maar aan het eind van het album heb ik er echt genoeg van. 3,5 ster. Iets wat ik af en toe opzet, maar niet heel vaak.

Al enige tijd 1 van mijn favoriete bands en ik had nog niet eens opgestemd. 4.5 voor deze geniale rauwe, vuige plaat!

Wipers klinken door hun naam, waar al gauw The voorgezet wordt, als de zoveelste post-punk band van begin jaren tachtig. Dit is echter de band die Greg Sage gebruikte als zijn creatieve uitlaatklep, waarvoor hij echte korte punk nummers schreef. Deze Over the Edge is alweer het derde album van deze band en net als de twee voorgaande een absoluut meesterwerk.

Het eerste nummer geeft meteen al precies aan waar het op dit album om draait: korte, superstrakke en rauwe punk-nummers, waar de puurheid vanaf spat. Geen gemaakte acts zoals ik me, vast en zeker door onwetendheid, bij punk meteen voorstel, maar minimale composities, met natuurlijk maximaal effect.

Zo consistent als Youth of America is dit album niet, So Young doet in zijn eerste riff namelijk te veel denken aan een hoger gespeelde versie van When It's Over en ook No Generation Gap haalt wat mij betreft net niet het niveau van de rest. Daar staan absolute topsongs als Romeo, met doodschreeuw Juuuuuulllllliiiiieeetttttt, en het net wat zachtere The Lonely One tegenover, die die minpuntjes meer dan wegpoetsen.

Wipers mogen zich met dit derde topalbum op rij van mij dus met grote overmacht de beste punkband aller tijden noemen. Zelden heb ik zulke uitgebalanceerde nummers gehoord, die nooit doorschieten in oeverloos gefreak in de solo's en toch altijd spannend blijven, ook na de vijftigste keer luisteren. Deze Over the Edge bevalt me uiteindelijk net iets minder dan Youth of America, die zelfs die paar kleine minpuntjes niet heeft, maar staat op gelijke hoogte met Is This Real? en krijgt dus gewoon vierenhalve ster.

....de volgende generatie fans dient zich aan, geen generation gap wat dit betreft

Voor mij is The Lonely One hét nummer van dit album. Het begin is heel dromerig, ook met die zang erbij. En dan wordt het achtervolgd door een versnelde drum en bas, waar vervolgens een simpele maar fantastisch gitaarstuk bij komt. Schitterend!

Op aanraden van Oldfart heb ik me eens aan wat andere platen van Wipers gezet, zo ook hun derde getiteld 'Over the Edge'. Ik denk niet dat het even geniaal is als 'Youth of America', maar dit is toch wel muziek van een erg hoog niveau. Dat worden dus minimaal 4 sterren, en ik heb weer een band meer om te koesteren!

Langzaam maar zeker begint deze toch wel erg hoog in mijn achting te stijgen.

Krachtige nummers gespeeld door uitstekende muzikanten. De subtiele verschillen in sound als de track vordert maken dit voor mij een van de betere punkalbums die ik ken

Zo langzaamaan begint deze boven de rest van het oeuvre van Wipers uit te stijgen. Youth of America en Is This Real? draaide ik in eerste instantie veel meer, maar de laatste tijd zet ik toch bijna altijd Over the Edge aan. Het voelt iets beter in balans dan Youth of America, waar het gewicht vooral bij de langere nummers ligt, en qua songmateriaal is Sage hier denk ik verder dan bij Is This Real? Blijft toch moeilijk, maar momenteel heeft Over the Edge de voorkeur.

Die solo in 'The Lonely One'! Geweldig toch? Wipers draai ik geregeld, vooral deze plaat en 'Youth Of America' (toch nog een trapje hoger dan deze).