Kingdom of Sorrow - Kingdom of Sorrow (2008)

Ik ben benieuwd

Hier had ik toch wel iets meer van verwacht. Zeker, het is niet verkeerd. Maar als je de zangers Jamey Jasta (Hatebreed) en Kirk Windstein (Crowbar) bij elkaar zet en ze ook nog eens muziek laat maken, mag je wel verwachten op een explosie van geweld.

Maar helaas is dit niet zo. De muziek zit erg goed in elkaar, maar het grootste deel van het album had net zo goed de nieuwe van Crowbar kunnen zijn. Natuurlijk, die zang van Jamey en hier en daar wat hardcore-stukken weggelaten. En daar ligt het probleem, waar Kirk weet te overtuigen, doet Jamey dit niet. En zeker als je zijn zang naast de andere zet, valt er wel een erg grote gat. Ook de hardcore-stukken zijn een stuk minder goed dan die doom-stukken. Er staan zeker leuke stukjes op, maar ze hebben de cd gewoon veel te vroeg laten uitbrengen. Ze hadden beter nog een stukje kunnen ontwikkelen, "naar elkaar toegroeien".

Maar dat neemt niet weg dat er leuke stukjes muziek opstaan hoor, maar het "Crowbar" gedeelte is gewoon vele malen beter. In zang, in muziek, in overtuiging en in ervaring.

Best wel degelijk album, en dan bedoel ik degelijk als in 'geen hoogtepunten, maar ook geen dieptepunten'... het spreekt vrijwel niet aan als je er je aandacht niet bij hebt.
Erg geschikt voor huiswerk maken

Hatebreed kan me bekoren, Crowbar al iets minder en verrassing, verrassing, dit album klinkt zoals je al kon verwachten grotendeels als een mengeling van beide bands (met toch meer de nadruk op de Crowbar-sound).
Hier en daar zitten er wel goeie momenten in, maar de nummers lijken te veel op elkaar en echt boeiend is het nooit echt.
Zoals andnino reeds zei, goed als achtergrond muziek...

Net als de meeste sluge(core) trouwens.. High on Fire is ook zo'n leuke, al is die kwalitatief wat beter bezig

Nou, ik weet niet hoor, maar de meeste Sludge is toch niet als achtergrond muziek bedoeld hoor. Als ik bijvoorbeeld naar Crowbar ga luisteren, kan ik me helemaal "in de muziek" plaatsen

Ik heb het ook niet over 'bedoeld als'
Een hoop sludge bands (met Crowbar ben ik nou toevallig niet bekend) maken gewoon langgerekte muziek, met herhalende riffs en structuren, met weinig instrumentale krachtpatserij, waardoor het geschikt is om te luisteren zonder er te veel aandacht aan te besteden. Daarmee wil ik dus niet zeggen dat je je niet in de muziek kunt plaatsen, dat dat kan heb ik ook al met meerdere cd's ervaren.

Deze staat hoog op mijn verlanglijstje. Ben benieuwd wat de combinatie Crowbar/Hatebreed geeft.

Qua zang iets meer hardcore-gericht dan het tweede album, maar verder een lekkere mix van Pantera-achtige metal en zware southern rock. Niet echt een geweldige plaat, de songs zijn wat anoniem, maar het geheel dendert wel lekker door en het album zakt in ieder geval nergens in.