John Prine - Diamonds in the Rough (1972)

Country: Je houdt ervan of je houdt er niet van. Mensen die er wel van houden kunnen deze plaat ook zeker eens beluisteren.

tja 24 berichten bij zijn debuutalbum en slechts 1 bij de opvolger van dat album, terwijl de sound en de "vibe" op dit album niet wezenlijk anders zijn dan op zijn debuut. prima folk/country nummers in het verlengde van zijn debuut. weliswaar staat er geen "Paradise" of "Hello In There" op, maar er staan ook op dit album de nodige klassiekers zoals "Souvenirs", "The Late John Garfield Blues" en "The Great Compromise". het overige songmateriaal is dik in orde, en doet niet of nauwelijks onder voor het debuut. voeg daarbij het heerlijke, met hilarische tekst voorziene bluegrass nummer "Yes I Guess They Oughta Name A Drink After You" en het prachtig a capella gezongen titelnummer (tevens de afsluiter van dit album), en je hebt wederom een klein meesterwerkje in handen. de line-up van de muzikanten: John Prine: acoustic guitar & vocal, David Bromberg: acoustic guitar, dobro, electric guitar, mandolin, Steve Burgh: bass & drums, Steve Goodman: acoustic guitar, electric guitar & harmony vocal, Dave Prine: banjo, dobro. All the selections by John Prine, album werd net als zijn debuut geproduceerd door Arif Mardin