Na dit album op me ingewerkt te hebben, moet ik bekennen dat ik wederom zeer onder de indruk ben van dit Kirkwood-album, dit keer uitgebracht onder zijn pseudoniem The Ancient Technology Cult.
Muzikaal best een intens album, wat erg heftig van start gaat met "Illuminatrix Part 1". Hoe heftig kun je een album openen? Ziehier het bewijs!! Met een venijnige knal wordt de muziek ingeluidt en langzaam komt de muziek tot leven met allerlei mystieke passages die slechts dienen om de sfeer te bepalen. Als daar eenmaal een heftige en vernietigende drum-salvo bijkomt, kan ik niet anders dan enthousiast opveren en de kracht van de muziek op me in te laten werken. Als een stoomwals dendert de kracht van de venijnige drums over me heen, totdat een sequence het overneemt die eerst wat kabbelend begint en daarna grote proporties aanneemt. Wat dan volgt is een uiterst gedreven stuk muziek wat z'n weerga niet kent. Allerlei tegenmelodieën worden als ingrediënten aan het spektakel toegevoegd en zorgen voor een erg druk, dichtgesmeerd, maar ongelooflijk geniaal portie electronische muziek. Er mag in het midden van de track naar adem gehapt worden, middels een rustig stuk, maar de toon is zo dreigend dat je telkens het gevoel hebt dat het ineens weer voorbij kan zijn. Niet veel later komt er dan ook een wat subtielere sequence om de hoek kijken, echter wordt ie even later weer bijgestaan door de brute drumsectie uit het begin, die als het ware het laatste, onnavolgbare en geweldige stuk van het nummer inluidt. Briljant!!!
"Thunder Perfect Mind" is t.o.v. het vorige nummer veel lichter en subtieler van aard en qua sfeer is ie ook een stuk minder duister. Na een ietwat naargeestig begin ontpopt het nummer zich tot een aangenaam sequence-gedomineerd nummer die al springend en sprankelend de speakers uitknallen. Ff uitblazen na het vuurwerk van "Illuminatrix Part 1".
Met een hoop maniakaal kabaal en geschreeuw begint “Illuminatrix Part 2”, al snel gevolgd door een rustpuntje wat zich als het ware ophoudt in een schemergebied tussen de muzikale geweldsuitbarstingen in. Vreemdsoortige fluitklanken lichten een ietwat exotisch geladen deel binnen de muziek in, wat voor een kleurrijk geheel zorgt. Ergens in de 4de minuut begint de structuur terug te komen en wordt er een nieuw gedeelte ingeluidt wat enigszins lijkt op het begin van Peru’s “Continents”. Al gauw komt daar een onderhuidse sequence bij die in kracht ontwikkelt. Zweverige en zangerige klanken zijn constant te horen, wat voor een onaardse sfeer zorgt. Voorbij de 10de minuut zoemen er in één keer een aantal tegenmelodieën als bezeten bijen om me heen, wat erg vreemd, maar origineel overkomt.
De muziek blijft, t.o.v. "Part 1" erg constant en komt daardoor wat evenwichtiger over, ondanks het feit dat "Part 1" toch mijn voorkeur geniet vanwege het extreem agressieve karakter van de muziek.
In de 17de minuut zijn de fluitklanken weer te horen en begin ik aan de 2de grote trip binnenin het nummer. Geheimzinnige en wazige klanken gaan hand in hand met vrouwelijk gezang wat uit een kerk afkomstig zou kunnen zijn. Alsof de Illuminatrix (een ander woord voor de Heilige Maria) zelf aan het zingen is. Een ritmische ondersteuning gaat van start en spoedig komen er allerlei melodieën om de hoek kijken die het ritme op zijn reis vergezellen en het nummer naar het einde leidt van dit magnifieke album, wat als het ware een soort vervolg is qua thema van een ander album van The Ancient Technology Cult, nl:
The Ancient Technology Cult - Decensus Ad Inferos (2003) (zie de alternatieve titel)