Johnny Cash - Silver (1979)

Ik zat altijd met het idee dat Silver vooral bestaansrecht had voor het feit dat dit de eerste opname was van (Ghost) Riders in the Sky. Ik leerde het nummer initieel kennen via het vermakelijke VH1 Storytellers concert dat Johnny Cash samen met Willie Nelson deed maar het Silver album viel me bij aanschaf toch een tikkeltje tegen. Met de beste wil ter wereld, ik kan me echt niet herinneren waarom en ik deel die mening nu dan ook absoluut niet meer. The L&N Don't Stop Here Anymore is Cash op zijn best en hij kan weer zijn vertrouwde verhalende stijl bovenhalen, maar ook Bull Rider en het opnieuw opgenomen Cocaine Blues (dat eerder verscheen onder de titel Transfusion Blues op Now, There Was a Song!) is ook gewoon erg degelijk. Genoeg hoogtepunten dus - want ook (Ghost) Riders in the Sky is en blijft een heerlijk nummer waarbij ik me meteen allerlei beelden voor de geest kan halen wanneer ik Cash hoor zingen - maar na Muddy Waters zakt het wel een beetje in. Dat nummer heeft trouwens niets met de gelijknamige bluesartiest te maken, maar is gewoon een nummer over een overstroming zoals Cash er wel een aantal heeft uitgebracht. In 2002 kwam er een re-release van het album en kregen we nog nieuwe versies van I Still Miss Someone en I Got Stripes als bonustrack. Deze zijn vermoedelijk opgenomen op hetzelfde moment (de 2e sessie op 14 februari 1979) als I'll Say It's True dat wel op het reguliere album verscheen. Waar Jones in I'll Say It's True nogal op de achtergrond blijft, zijn de twee bonustracks veel meer een duet en het werkt uitstekend. Fijne toevoegingen!