Junkie XL - Booming Back at You (2008)

Klinkt op het eerste gehoor best lekker. Lekkere beat aardige zang.

Klinkt bij mij op het eerste gehoor (luisterpaal) vooral als dertien-in-een-dozijn-dansmuziek. Al veel vaker en ook veel beter gedaan door Prodigy, Chemical Brothers etc...

Deze muziek past mij ook niet , ik heb nl XXL .

Halverwege het album slaat de verveling toe.

Zéér matig plaatje, en waarom een nummer coveren (siouxsie) als je er zelf weinig aan toe te voegen hebt.

Hij doet het schijnbaar goed voor een Nederlander.
Overtuigen doet hij me echter niet, heeft hij ook nog nooit voor elkaar gekregen.
Ook met dit album is het weer de bekende 13 en een dozijn.
Van Cities in Dust had hij af moeten blijven.
Be original, man.

Op zich geen slechte CD, klinkt gewoon wel lekker maar niet bijzonder. Je wordt in ieder geval wel vrolijk van de CD.

CD begint vet met de eerste twee tracks en Stratosphere, maar later verlies ik een beetje de interesse. Misschien teveel van hetzelfde. Hou het voorlopig op 3*

Booming right at you en zage vind ik wel wat hebben, de rest is inderdaad niet erg bijzonder maar ben zijn manier van muziek maken wel meer gaan waarderen door de jaren heen
Op electronica gebied is dit toch wel de beste Nederlandse producer tegenwoordig.

mwoh vind de reacties wel overdreven negatief. weet niet waar men hem luistert, maar luisterpaal is voor zulke muziek natuurlijk nooit het juiste medium voor een goede beoordeling.
ik ben niet echt fan van het werk van junkie xl maar af en toe weet hij toch wel een leuke track te brouwselen. op dit album staan hier dan gewoon zelfs meerdere van! heel wat opzich dus vergeleken met vorige albums. het is misschien niet vernieuwend, maar slecht vind ik het ook zeker niet.

Was dus wel benieuwd naar de bewerking van Cities In Dust; had gehoopt op iets van de kwaliteit van Radio JXL, maar dit is een slechte remake met een deuntje wat zo gejat lijkt van Gary Numan (Cars) er onder.

Ik snap de kritiek wel. Telkens hoop ik weer dat ik ga luisteren naar een Nederlandse Fatboy Slim, maar dat niveau wordt nooit gehaald. Veel saaie, ongeïnspireerde nummers. Clash vind ik wel erg gaaf.

Toch wel een erg relaxed album dit, JXL is idd (daar ben ik dan met het grooste gros mee eens) niet zo heel speciaal/origineel maar toch maakt hij altijd zeer aangename muziek. Allereerst klinkt deze plaat gewoon errug lekker, elk nummer heeft wel wat en JXL weet een nummer toch altijd wel gevarieerd te brengen met z'n afwisseling tussen bliepjes, strings, gitaren en vocals. Dit album voelt net als z''n voorganger "Today" ook weer lekker compleet aan, elk nummer past op de cd. De meest aangename tracks vind ik: Stratosphere, Clash, Cities in Dust, Mad Pursuit, 1967 Poem & You Make me Feel so Good en de titeltrack blaast ook vet je speakers uit. Eigenlijk is dit best een goed abum! Ik geef em voor nu een 4, ik kom hier later zeker nog een xtje op terug en tot die tijd komt JXL al beukend op mij terug

Met rudeboy was het toch altijd meer een feest.

Jemig wat een slappe house is dit zeg, kan zich gelijk voegen bij de house-stroming die nu zo populair is.

"1967 Poem" lekker opzwepend nummer.

Dat gevoel had ik ook al bij hetgene wat ik hiervan had gehoord. Heel erg cliché, teveel op de trends inhakend. Het lokt niet echt uit de rest eens uit te proberen. Hij is in mijn ogen vooral een briljante knoppendraaier, maar kan het compositorisch gezien nogal af laten weten. Afgezien van een paar toevalstreffers zoals die remixen van Little less conversation en Dirty Sticky Floor.

Erg schreeuwerig artwork, ook. Doet wat 'popi' aan.

Afgezien van Booming Right At You, Cities In dust en 1967 Poem kan ik hier niet zoveel mee. Behalve de genoemde nummers is de rest het allemaal net niet. Het steekt aardig in elkaar, maar echt pakkend is allemaal niet. Ook de single 'More' valt in deze categorie, al heb ik me laten vertellen dat de Rock remix de bom zou zijn. Zo'n nummer als Cities In Dust pakt je meteen, mede dankzij de ietwat schreeuwerige zang en ruige bassen (met ranzige klasse, zou Def P zeggen). En laat dit nou net een cover zijn van Siouxsie & The Banshees. Origineel is het dus ook al niet. 1967 Poem laat zich nog het beste vergelijken met The Prodigy goes House. Ik heb het album al heel wat keren gedraaid, maar de rest is helaas niet blijven hangen. 2,5*

Van 3* via 2,5* naar 2*. De liedjes boeien me niet (op Cities in Dust na) en ik vrees dat vandaag de laatste keer is geweest dat ik deze cd heb opgezet.

De enige die Junkie XL pas echt goed vind is Tom zelf....

Nummer samen met Steve Aoki (en niet "Eve", zal wel even corrigeren) is meesterlijk

Wel leuk album met lekkere beats, alleen stoorde ik me nogal aan het gezang. Ik vind zelf dat een goede DJ geen gezang nodig heeft om zijn nummers compleet te maken. Dus al met al leuke beats maar het gezang haalt het niveau naar beneden.

Ik vind deze wel okay, net als anderen is het niet een fantastisch album maar ook zeker niet slecht. Toppers vind ik Clash en Zage, en New Toy vinnik wel leuk.

@ Freekje: de zang vind ik ook niet al te goed. Gaat me na een tijdje mateloos irriteren dat geblèr.

wat dan wel lollig is dat hij net zo als mij in lichtenvoorde is geboren. dus mischien als hij daar nog woont loop ik hem tegen het lijf.

...nou denk niet dat je 'm zo snel meer in de Patronaatstraat (hij woonde naast Obbink) zult tegenkomen.....hij woont tegenswoordigs in L.A. (USA) en zal vast ook nog wel een leuk optrekje ergens in Amsterdam hebben (waar die ook nog wel eens is) .....

N.b.
Als ik me niet vergis (n.a.v. Zomergasten waar ie paar weken te gast was) woont zijn pa nog wel in de Achterhoek (Winterswiek) dus wellicht moet je daar eens gaan rond lopen....

De albums van Junkie XL worden helaas steeds slapper; ook dit werkje is weer wat minder dan voorganger Today uit 2006. Voor de hand liggende beats, voorspelbaar opgebouwde tracks, vervelende en vaak infantiele vrouwelijke vocalen... je kent het wel. Jammer hoor. Gelukkig is de beste man inmiddels aan een tweede jeugd bezig als componist van grote Hollywood-films. Daar is hij tegenwoordig wel goed in.