John Coltrane with The Red Garland Trio - Traneing In (1957)
mijn stem
20 stemmen
0
MindRuler
geplaatst: 11 mei 2011, 15:21 uur
Heb dit album als bonusdisc (samen met Dakar) bij Blue Train.
Geweldig relaxte jazz met vooral Bass Blues als uitschieter.
Deze 5 nummers bewijzen eens te meer wat een talent Coltrane was en dat jazz tijdloze muziek is: na meer dan 50 jaar staat dit nog steeds als een huis!
Geweldig relaxte jazz met vooral Bass Blues als uitschieter.
Deze 5 nummers bewijzen eens te meer wat een talent Coltrane was en dat jazz tijdloze muziek is: na meer dan 50 jaar staat dit nog steeds als een huis!
0
MindRuler
geplaatst: 1 juli 2011, 10:26 uur
Het titelnummer is meer dan 12 minuten lang genieten.
Op Bass Blues is er uiteraard een opvallende rol voor Chambers' baswerk en in Slow Dance krijgen we prachtig pianospel van Garland. Dit is jazz zoals ik het graag mag horen. Op Soft Lights And Sweet Music gaat drummer Art Taylor helemaal los!
Op Bass Blues is er uiteraard een opvallende rol voor Chambers' baswerk en in Slow Dance krijgen we prachtig pianospel van Garland. Dit is jazz zoals ik het graag mag horen. Op Soft Lights And Sweet Music gaat drummer Art Taylor helemaal los!
0
geplaatst: 13 oktober 2011, 20:26 uur
Bass Blues is na het titelnummer voor mij het beste nummer op dit album 
3
Soledad
geplaatst: 27 augustus 2017, 22:36 uur
Met: Red Garland (piano), Paul Chambers (bass), Art Taylor (drums)
Tsja, Red Garland... het was niet bepaald iemand die grenzen verlegde. Nee, het was geen Monk, Bud Powell, Elmo Hope, Herbie Nichols of Phineas Newborn Jr... die waren echt wel wat spannender. Ik heb Garland vooral hoog zitten als sessie-pianist, want hij kon begeleiden als geen ander en hij kon vooral luisteren naar de anderen. En dat is essentieel in jazz. Op die wijze levert hij ook hier weer zijn diensten. Het hele album op zichzelf bestaat uit een aantal ballads en een paar stevigere nummers. Stevig betekent in dit geval swingend. 'You Leave Me Breathless' is een prachtige ballad: en wat kan Trane toch ballads spelen. 'Soft Lights and Sweet Music' daarentegen knalt werkelijk uit de speakers: pittig up-tempo nummer. Hier hoor je duidelijk dat Coltrane soms wel 9 uur per dag repeteerde: razendsnelle techniek en nergens op een foutje te betrappen. Dat is ook gelijk wat hem zo grandioos maakt: snel of langzaam, hard of zacht: Coltrane weet altijd originaliteit te bewaren en het precies goed te verwoorden. Paul Chambers vormt met Art Taylor een uitstekende begeleiding. Trane heeft met beide heren behoorlijk wat opnames gemaakt, met Paul Chambers misschien nog wel de meeste. M.R. PC was een geniaal en terecht eerbetoon aan de jonge bassist. Jammer genoeg verliet Chambers veel te jong de (jazz)wereld door overmatig drugsgebruik. Trane was tijdens alle opnames voor Prestige clean en bleef dat tot zijn dood in 1967.
Beste nummers: 'You Leave Me Breathless' en 'Soft Lights and Sweet Music'
Eindwaardering: 4 sterren
Tsja, Red Garland... het was niet bepaald iemand die grenzen verlegde. Nee, het was geen Monk, Bud Powell, Elmo Hope, Herbie Nichols of Phineas Newborn Jr... die waren echt wel wat spannender. Ik heb Garland vooral hoog zitten als sessie-pianist, want hij kon begeleiden als geen ander en hij kon vooral luisteren naar de anderen. En dat is essentieel in jazz. Op die wijze levert hij ook hier weer zijn diensten. Het hele album op zichzelf bestaat uit een aantal ballads en een paar stevigere nummers. Stevig betekent in dit geval swingend. 'You Leave Me Breathless' is een prachtige ballad: en wat kan Trane toch ballads spelen. 'Soft Lights and Sweet Music' daarentegen knalt werkelijk uit de speakers: pittig up-tempo nummer. Hier hoor je duidelijk dat Coltrane soms wel 9 uur per dag repeteerde: razendsnelle techniek en nergens op een foutje te betrappen. Dat is ook gelijk wat hem zo grandioos maakt: snel of langzaam, hard of zacht: Coltrane weet altijd originaliteit te bewaren en het precies goed te verwoorden. Paul Chambers vormt met Art Taylor een uitstekende begeleiding. Trane heeft met beide heren behoorlijk wat opnames gemaakt, met Paul Chambers misschien nog wel de meeste. M.R. PC was een geniaal en terecht eerbetoon aan de jonge bassist. Jammer genoeg verliet Chambers veel te jong de (jazz)wereld door overmatig drugsgebruik. Trane was tijdens alle opnames voor Prestige clean en bleef dat tot zijn dood in 1967.
Beste nummers: 'You Leave Me Breathless' en 'Soft Lights and Sweet Music'
Eindwaardering: 4 sterren
* denotes required fields.
* denotes required fields.