Roy Harper - Stormcock (1971)

Vergeten meesterwerk. Lang uitgesponnen nummers die af en toe aan Tim Buckley doen denken, maar toch een wat folkier inslag hebben. Goede composities, goede uitvoering: gewoon een pareltje! 4/5

Erg fijne ontdekking dit!

Het openingsnummer vind ik maar matig, maar dat wordt meteen helemaal goedgemaakt door The Same Old Rock, zonder meer een briljant (prog)folknummer. De zang is niet altijd raak, maar het is een vrij unieke compositie met prachtig gitaarspel (met hier en daar wat flamenco-invloeden). Die in- en outro, waw! De twee nummers die daarop volgen moeten hier nauwelijks voor onderdoen, zeker Me And My Woman heeft ook weer veel te bieden - wat daar allemaal te horen is in één nummer.
Blijkbaar is dit veruit zijn beste album, maar ik ga Harper's oevre toch nog wat verder verkennen want dit staat me echt wel aan.

Dit is niet even de zoveelste folk-zanger met wat leuke liedjes. Roy Harper weet met Stormcock een album te maken dat binnen de Folk muziek net zo eigenzinnig is als Pink Floyd binnen de progressieve rock. Het bevat composities, lange nummers met overgangen die je nooit binnen folk gehoord hebt die episch en imposant zijn terwijl je niets anders hoort dan twee mannen met gitaren. Het is een wonderlijke prestatie met een ijzersterke sfeer en een muzikaal unicum. Prachtalbum!