Poets of the Fall - Revolution Roulette (2008)

Ik hou van Poets' muziek, het is poëzie op muziek
Deze schijnt iets rustiger te zijn als Carnival of Rust
Zal mijn mening wel es posten als ik hem heb gehoord

>> Ik vind hem nogal donkerder als de vorige twee...
>> Hij is even aanpassen en na meerdere luisterbeurten zal het zeker bevallen
>> Mocht ik Poets of the Fall aan iemand tonen zal ik toch niet onmiddelijk aan deze songs denken, eerder aan late goodbye, carnival of rust etc...
>> Volgens mij niet hun beste album
>> Still it's Poets 5*

Deze cd is inderdaad vrij donker, en volgens mij is het vooral een kwestie van wennen. Ik denk alleen dat de hele cd in een keer luisteren iets te veel is, af en toe een of twee liedjes ervan is leuker. Ik vind de volgorde op deze cd namelijk niet zo. Eerst namelijk vier vrij harde nummers, en dan pas komen er iets rustigere nummers tussendoor.
Deze cd is echt vol van contrasten, er zitten hele harde nummers ook, en ballads, maar ook binnen de nummers zitten nog contrasten, bijvoorbeeld bij Miss Impossible dat er tijdens het nummer nog een mooi stukje ballad komt.
Deze cd zit muzikaal echt supergoed in elkaar, ik vind het bij Revolution Roulette ook heel goed dat die wilde gitaren ineens in pianogespeel over gaan.
Dus de titel Revolution Roulette klopt wat mij betreft wel, net zoals dat de song Psychosis precies is wat je ervan verwacht
Wat ik wel jammer vind is de lyrics af en toe..Bijvoorbeeld bij Passion Colours Everything, dat begint met "this is my toothpaste moment", echt hoe kan je zoiets doen bij zo'n mooi liedje?!
Where Do We Draw The Line is een geweldig mooi nummer, zo aan het einde.
Al met al een goede cd, maar er is geen nummer op te vinden dat aan Carnival of Rust (de song) kan tippen, en ik vind dit album ook niet het beste album van ze. Maar ik denk dat je er even aan moet wennen, ik vond Carnival of Rust in het begin ook niet helemaal geweldig.. Ik geef er nu 3.5 ster aan, en misschien wordt dat nog hoger

Heb/ga jij dit album kopen? En zo ja, waar? Ik heb het via de Poets-webshop besteld, maar ik weet niet of mijn betalingen zo goed gaan verlopen, beetje omslachtig gegaan allemaal.

Maar ik mag concluderen uit jouw stukje dat je dit de minste Poets-plaat vindt?

Ik heb het al, sinds gister, en ik heb het (voor)besteld op moremusic.fi, gewoon via de bank betaald.
En nouja de minste Poets-plaat zou ik niet zeggen, het is gewoon een andere stijl, en ik moet er aan wennen.. Maar ik vind wel dat het op deze plaat muzikaal veel beter in elkaar zit, maar of dat de cd mooier maakt ligt helemaal aan jezelf
Ik heb de cd nu al iets vaker geluisterd en hij wordt al beter Dus zou hem zeker kopen, want zoals Sofke al schreef: het blijven de Poets

Prachtige, intrigerende groepsnaam! De tijd is aangebroken om kennis te maken met deze groep.

ik ben bang dat ik deze plaat wat minder ga draaien als de vorige 2 die ze gemaakt hebben, het is zeker niet slecht maar op de 1 of andere manier vind ik deze niet bijzonder.

Ik moet inderdaad zeggen dat ik nu sinds ik hem een paar keer heb beluisterd ik mij veel beter voel bij de plaat. Het was even wennen maar nu ligt hij constant op.

Ik zou deze niet aanraden als eerste koop van Poets, begin dan eerder bij het begin: Signs of Life die is trouwens al goedkoper als een nieuwe cd. En je komt dan wat beter in contact met de mooiere/diepere lyrics/ballads. (al is carnival of rust (song) voor mij hun diepste song)

Ik hou meer van hun ballads dan hun rockers.

Songs that I like:
- Ultimate Fling
- Revolution Roulette
- Fragile
- Save me
- Where do we draw the line

Eerste paar luisterbeurten vallen mij ietwat tegen. Dit is niet de muziek die mij in de eerste instantie verliefd liet worden op Poets of the Fall. Ik mis de akoestische liederen die het debuut zo kenmerkend maakt en daarmee ook juist zo lekker maakt. Met Carnaval of Rust pakte de heren het wat harder aan met stevige rocknummers. Nu, anno 2008, vind ik dat de heren net iets te hard worden dan ik lief heb. Er zitten net te veel nummers bij die te hard rocken. Deze kenmerken zich met harde gitaren, maar zonder dat de nummers één bepaalde kant op leiden, er zit geen rode draad in. Misschien valt het kwartje wat later bij dit Poets album, maar ik prefereer toch de wat rustigere nummers. Echter mist dit album zeker geen goede nummers. Mijn favoriet moet toch wel Clevermind zijn; een prachtig rocknummer die mij iedere keer lekker maakt met haar refrein. Dit album wordt naar het einde toe minder interessant en kan mijn concentratie niet het hele album behouden. Overigens zijn Passion Colors Everything en Save Me toch wel lekker. Je hoort het: Ik moet deze zeker nog meer draaien wil ik tot mijn definitieve besluit komen! Dus tot snel.
Overigens, als de band dubbele bassdrums gaat gebruiken op het volgende album, ben ik weg

Ach wat, ik begin met 4*.

Toch wel weer een lekker Poets-album.

Sorry, ik heb je advies in de wind geslaan en toch deze als eerste beluisterd, en anders dan jullie (denk ik) zie ik het fantastische van de poets nog niet zo helemaal in.

Ik luister de albums van de band in omgekeerde volgorde, dus ik ben begonnen met Twilight Theater. Die plaat is vrij rustig; in vergelijking daarmee is dit album aangenaam stevig en energiek. Alle songs zijn de moeite waard, wat mij betreft. Jammer dat The Ultimate Fling te lang doorzeurt, maar verder valt er weinig te klagen. Fijne sound, fijne zanger. Op naar de eerste twee albums.