Mick Karn - Dreams of Reason Produce Monsters (1987)

Mooie plaat van oud Japan en Rain Tree Crow fretless bass speler Mick Karn, Sylvian zingt op twee nummers .

Ik heb deze CD al in 1987 gekocht en zet het nog steeds regelmatig op. Wow, wat een mooi album is dit. De laatste track moet je eigenlijk keihard draaien, zo mooi die orgel en dan dat koor.... prachtig!

Dit is een bevreemdend mooie plaat, die jammer genoeg niet de aandacht kreeg die ze verdiende.
Als je in de goede stemming bent voor dit soort muziek is het puur genieten.

Van wat van de ex-Japan leden (muv David Sylvian - die bleek buitencategorie) buiten Japan om is verschenen in hobby projecten, samenwerkingen en solo albums is dit voor mij zonder meer het beste dat er is verschenen. Een wereldplaat en dat geldt niet alleen voor de twee nummers die door Sylvian worden gezongen. De atmosferische stukken (met een prachtige climax in het nummer 'Answer') van Karn zelf zijn zonder uitzdering zeer de moeite waard. Door Karn is deze sfeer niet bereikt, wat mij betreft zelfs niet benaderd, in zijn andere solo albums (ken ze niet allemaal) of samenwerkingen in Dalis Car of JBK.

fantastische plaat en een dikke aanrader voor japan , sylvian , rain tree crow liefhebbers , intravert maar o zo mooi en bijzonder sfeervol !

De muziek van de helaas veel te vroeg overleden bassist van Japan (en hij bespeelde nog veel meer instrumenten zoals o.a. de saxofoon) is hele mooie combinatie van pop, wereldmuziek en ambient met hier en daar wat jazz invloeden, welke absoluut niet moelijk is voor de oortjes. Het labeltje "rock" kun je er echter wel vanaf knippen, want ondanks de bekende fretloze en swingende baspartijen van Mick, is dit een vrij relaxed album en dus erg geschikt voor mijn nieuwe meditatiehoekje

Mijn favorieten zijn de twee prachtige liedjes gezongen door David Sylvian en het schitterende "Answer".

Kwam vandaag dit album tegen na een middagje shoppen bij platenzaak Sounds in Venlo. Mooie zaak waar ik 'n paar keer jaar kom. Prijzen stijgen wel enorm. Koopjes kom je nauwelijks nog tegen. Dat was jaren geleden wel anders. Afijn, dat betekent hopelijk dat mijn vinylcollectie ook in waarde is gestegen de afgelopen jaren Tegen de tijd dat mijn kids ze de deur uit doen zal dat wel weer anders zijn. Hopelijk duurt dat nog erg lang. Dit album van Mick Karn stond al langer op mijn lijstje. In prima staat en een aanwinst in mijn collectie rondom Japan en David Sylvian. Veel mooie muziek leren kennen Via MuMe. Rain Tree Crow, Slowdive, Dolphin Brothers, Steve Jansen enz. Erg goed. Ook dit album van Mick weet te overtuigen met die melancholische sfeer en bijzondere instrumentatie. Mooie bonus dat David nog even komt zingen. Prachtalbum.

Inderdaad een sfeervol top(!) album met natuurlijk de meesterwerkjes waarin David Sylvia de hoofdrol vertolkt! Heerlijk! En n Japan album gewoon!!

Dit album, met een aanzienlijk deel van de leden van Japan, is verrassend goed. Met David Sylvian's als gastzanger op "Buoy" en "When Love Walks In" gecombineerd met Mick Karn's bas en hun gezamenlijke songwriting, is het duidelijk dat "the ghost of Japan" sterk aanwezig is op deze plaat. Hoewel dit Karn's project is, is de aanwezigheid van Steve Jansen ook significant, waarbij alleen Richard Barbieri's bijdrage ontbreekt om Japan compleet te maken.

Deze plaat is experimentele pop, net als Sylvian's solowerk.
Ik beschouw dit als Karn zijn beste solo-werk. Je hoort de invloeden van een Steve Reich, en andere van de minimalistische avant garde. Zijn later werk is meer jazz georiënteerd.
Is het even goed als Sylvian solo of Japan? Nee, net niet, maar het is wel echt sterk.

En het verdient wat liefde en beluistering...