Man Man - Rabbit Habits (2008)

Ha, Tom Waits en de Muppetshow keren weer terug

Nee, even zonder gekheid: ik heb me met de 2 voorgangers kostelijk weten te vermaken en als ik Top Drawer hoor dan zal dat met deze niet anders zijn.

Ben erg benieuwd, maar ik vind Top Drawer eigenlijk net iets te terughoudend. Ik hoop dat de rest van het album wat meer gekte brengt.

Ga ze in ieder geval zeker weer live zien in juni, vorige keer was 1 van de leukste concerten ooit.

Tom Waits en de Muppets zijn terug zoals ik al zei Ofwel: welkom Man Man met jullie derde album.
Wederom brengt deze band een hoop levensvreugde en zorgt ervoor dat ik een glimlach niet kan onderdrukken. Wat een gekke kerels zijn het toch ook.
Over het algemeen is het album weer uiterst herkenbaar maar de term terughoudendheid die ik lees bij Koenr is ook wel een beetje van toepassing, dan wel binnen Man Man-perspectief, want het blijft een dolle bende.
Gekke geluidjes, hoop gelalala, maffe riedels, grommende stemmen: het is er allemaal weer bij. Hier en daar wat Devendra Banhart achtige dingen en ik hoor zelfs een Beirut-sfeertje tijdens het intro van Big Trouble dat dan weer overvleugeld wordt door Tom Waits achtige zang.
Eén ding als commentaar: het is nu wel oppassen geblazen met 3 van dit soort albums. Het is goed dat ze iets terughoudender zijn (voor zover je dat ook echt zo kunt stellen) want anders gaat het too much worden en kennen we het truukje te veel.
Album nummer 4 zal toch echt iets heel anders moeten worden willen zij mijn aandacht vast blijven houden.
In elk geval is het ze voorlopig met dit Rabbit Habits nog goed gelukt!

leuk, maar die vorige was stukken leuker!

Eigenlijk staan er maar een paar goede nummers op dit album. Track 3 en 4 zijn duidelijk de zwakkere broeders van de plaat, terwijl Poor Jackie opvallend goed vind voor zo'n lang nummer. Big Trouble is trouwens het nummer dat eerst bekend was onder de naam Zombie.

Maar een paar goede nummers en dan 4*?

Het blijft Man Man he. Maar het kon wel eens omlaag gaan binnenkort

Mijn 3 vinkjes tot nu toe

Nu ik de cd zelf in huis heb kan ik wat aandachtiger het artwork bestuderen. Dat is best een confronterend werkje geworden moet ik zeggen. Overigens vind ik het nog steeds een erg fijn plaatje dat zelfs wat makkelijker opgezet kan worden dan de vorige twee.
Op 18 mei staan ze weer in Rotown.... zal ik dan toch?

ik zie allerlei referenties hier boven, ikzelf heb nog nooit van de band gehoord tot deze, maar ik moest meteen aan Zappa denken toen ik de cd hoorde..... Wel leuk, maar niet aan besteeed verder, dus geef hem ook maar geen waardering

Deze recensie sluit uitstekend aan bij mijn opvatting over dit album.

sowieso ook een erg goede site

Ik vind het zo leuk dat ik hem gekocht heb
en ik heb er geen spijt van, ik draai hem nog steeds vaak
Het is dezelfde muziek als Tom Waits (waar ik niet van houd) en van Zappa, Beefheart (leuker)
en het zit op dezelfde label als Tom Waits
Tjapo

Dezelfde muziek als Tom Waits wil ik nu niet zeggen (ik grap niet voor niks over Tom Waits en de Muppets ).
Het is een wat lolliger variant zullen we maar zeggen.
Wie weet komt de Waits-belangstelling later nog wel eens en is dit een ingang geweest.

Wat een band. Deze CD vond ik al te gek en is ondertussen al aangeschaft. Maar als je deze band live te zien krijgt dan wordt het helemaal te gek, Zelf zijn ze volgens mij ook half gestoord maar dat daar aan toe. Het belangrijkste is dat zij mij live een uur meer dan ooit hebben kunnen entertrainen. Ik kan zeggen dat ik nogal wat concerten gezien heb maar zoiets nog niet. Dat geeft aan dat je toch je je nog steeds op een leuke manier kan onderscheiden.

Nummers van deze plaat kwamen live beter over, al blijft Big Trouble bijvoorbeeld een te langdradig nummer. Dit was de derde keer dat ik ze zag en ze hadden nog steeds dezelfde maniertjes als de eerste twee keer, maar na twee jaar was dat wel weer leuk om mee te maken. Misschien gaat deze plaat binnenkort wel weer naar 4 sterren..

allemachtig wat een plaat! ik geef niet vaak (lees: nooit) bij een eerste luisterbeurt een 5, maar bij deze plaat kan ik niet anders. Wat een boeiende brei van experiment en pakkende nummers. Pracht

The Ballad Of Butter Beans blijft hilarisch

Deze plaat was m'n 1e kennismaking met ManMan....die stem en de marimba!
Ik was gelijk om.
Als Waits/Zappa...helemaal in mijn straatje.