Man Man - Rabbit Habits (2008)
mijn stem
27 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: ANTI-
-
Mister Jung Stuffed (2:30)
-
Hurly / Burly (3:54)
-
The Ballad of Butter Beans (4:31)
-
Big Trouble (5:08)
-
Mysteries of the Universe Unravelled (0:11)
-
Doo Right (1:40)
-
Easy Eats Or Dirty Doctor Galapagos (2:26)
-
Harpoon Fever (Queequeg's Playhouse) (3:22)
-
El Azteca (1:46)
-
Rabbit Habits (2:51)
-
Top Drawer (3:28)
-
Poor Jackie (8:26)
-
Whalebones (7:15)
0
geplaatst: 12 maart 2008, 16:21 uur
Tom Waits en de Muppets zijn terug zoals ik al zei 
Ofwel: welkom Man Man met jullie derde album.
Wederom brengt deze band een hoop levensvreugde en zorgt ervoor dat ik een glimlach niet kan onderdrukken. Wat een gekke kerels zijn het toch ook.
Over het algemeen is het album weer uiterst herkenbaar maar de term terughoudendheid die ik lees bij Koenr is ook wel een beetje van toepassing, dan wel binnen Man Man-perspectief, want het blijft een dolle bende.
Gekke geluidjes, hoop gelalala, maffe riedels, grommende stemmen: het is er allemaal weer bij. Hier en daar wat Devendra Banhart achtige dingen en ik hoor zelfs een Beirut-sfeertje tijdens het intro van Big Trouble dat dan weer overvleugeld wordt door Tom Waits achtige zang.
Eén ding als commentaar: het is nu wel oppassen geblazen met 3 van dit soort albums. Het is goed dat ze iets terughoudender zijn (voor zover je dat ook echt zo kunt stellen) want anders gaat het too much worden en kennen we het truukje te veel.
Album nummer 4 zal toch echt iets heel anders moeten worden willen zij mijn aandacht vast blijven houden.
In elk geval is het ze voorlopig met dit Rabbit Habits nog goed gelukt!
Ofwel: welkom Man Man met jullie derde album.Wederom brengt deze band een hoop levensvreugde en zorgt ervoor dat ik een glimlach niet kan onderdrukken. Wat een gekke kerels zijn het toch ook.
Over het algemeen is het album weer uiterst herkenbaar maar de term terughoudendheid die ik lees bij Koenr is ook wel een beetje van toepassing, dan wel binnen Man Man-perspectief, want het blijft een dolle bende.
Gekke geluidjes, hoop gelalala, maffe riedels, grommende stemmen: het is er allemaal weer bij. Hier en daar wat Devendra Banhart achtige dingen en ik hoor zelfs een Beirut-sfeertje tijdens het intro van Big Trouble dat dan weer overvleugeld wordt door Tom Waits achtige zang.
Eén ding als commentaar: het is nu wel oppassen geblazen met 3 van dit soort albums. Het is goed dat ze iets terughoudender zijn (voor zover je dat ook echt zo kunt stellen) want anders gaat het too much worden en kennen we het truukje te veel.
Album nummer 4 zal toch echt iets heel anders moeten worden willen zij mijn aandacht vast blijven houden.
In elk geval is het ze voorlopig met dit Rabbit Habits nog goed gelukt!
* denotes required fields.
* denotes required fields.