Ali Farka Touré with Ry Cooder - Talking Timbuktu (1994)

Een van de cd's die ik al jaren ken omdat mijn vader die vaak opzette als ik beneden zat te lezen, maar ik heb pas deze week ontdekt dat Ry Cooder erin meespeelt. Dat is natuurlijk een vreemde situatie: een cd die je pas ontdekt hebt maar helemaal kunt meeneurien
Ik moet hem trouwens nog wat beter beluisteren, maar ik ben best wel tevreden over deze samenwerking: het levert geen echte contrasten op, maar wel een erg aangename cd met interessante ritmes en melodieen. Het geheel is erg consistent met vrij weinig afwisseling, maar voor een eenmalig project is dat geen enkel probleem. Ik zal beginnen met 4 sterren, en zien hoe het nog evolueert.

Wat een geluid ,het mooiste gitaarspel van Ry Cooder met Toure vooral het laatste nummer 'Diaraby' is ongeevenaard.Wereldmuziek van wereldklasse. 5 sterren.

Alleen op tape in mijn bezit....hoogste tijd om op CD aan te schaffen....wellicht dat ik dan (vaker) draai......al was het maar om het weergaloze openingsnummer ('Bonde').....

"...One only wishes that Toure had the chance to meet John Lee Hooker, since the two seem like soulmates. When he heard Hooker, Toure apparently was so stunned that he said Hooker belongs in Africa. It just goes to show you that the Blues is firmly embedded in the African tradition..........",

maar gelukkig heeft hij Ry Cooder wel ontmoet.
Gitaar en slide spel van het allerfijnste, prachtig hoe muziek uit twee werelden versmelten tot een fascinerend en boeiend geheel.

Ben er net aan begonnen. Nummer 1 net afgelopen. Heerlijk! Genieten zo op het begin van de vrijdagavond.

Prachtige muziek dit! Met name "Ai Du" blijft een werelds nummer wat me nooit gaat vervelen.

Heel mooi album. Hetzelfde als Radio Mali en toch weer zo anders. Ik kan geen enkel nummer apart onthouden (behalve dan misschien het uitzonderlijke Ai Du), maar het geheel luistert gezellig weg. Bij Radio Mali moest ik eerst nog wat wennen aan Tourés stem, nu ben ik helemaal mee.

hemels mooie cd , spijtig dat zo weinig mensen dit kennen , ik heb het ook leren kennen door een muziekblad ( mojo ) en waarschijnlijk omdat ry cooder eraan meewerkte , maar wat een album en wat een fantastische gitarist is die ali farka , werkelijk een muzikale openbaring !

Klink vooral heerlijk op de zomerdagen. Gelukkig word het volgende week weer goed weer

Mijn bericht hier van zes jaar geleden is een beetje op leeftijd gekomen - net als ik, en met de jaren komt ook de wijsheid Een schitterende cd is dit gewoon, een van de allerbeste die ik ken... Dankzij Ry Cooder, maar uiteraard net zo goed omdat Ali Farka Touré een van de grootste artiesten is die ooit geleefd hebben! Het is muziek die heerlijk aangenaam wegkabbelt, maar tegelijk zoveel variaties bevat dat het nooit verveelt. Ik zou dit op repeat gewoon 24 uur op 24 kunnen beluisteren - of zoals Cooder het zo leuk zegt tijdens het spelen van Amandrai: one more time!

voor bluesliefhebbers die een ali farka touré willen aanschaffen is dit degene, omdat het soms tegen de traditionele blues aanscheurt en dan voornamelijk in de 3 nummers waar meerdere westerse muzikanten aan meedoen. mijn eerste kennismaling met touré; een tourécd valt nooit tegen; is altijd mooi.

Dit kleine meesterwerkje is een relatief onbekende, onterecht. Ik vind het meesterlijk en laat Ry Cooder in een rol horen waarin hij podium geeft aan Ali Farka Touré , deze ster uit Mali laat ook weer eens horen hoeveel muzikaliteit er in het continent Afrika zit.

Prachtige relaxte muziek. Alleen de 2 puur Afrikaanse stukken zijn wat moeilijk te verteren. Mijn maag moet er net naar staan.

Fantastische plaat, verder geen commentaar!

Deze twee muzikanten vullen elkaar goed aan en geven elkaar ruimte om te kunnen excelleren. Dat maakt het een uiterst sympathieke samenwerking. Een album die ik nog geen jaar ken, maar al geregeld heb beluisterd. Ik luister graag naar blues muziek en dit album heeft dan nét dat beetje extra waar ik soms naar op zoek ben. De combinatie van westerse en Afrikaanse muziekstructuren. De muziek op dit album is veelal repeterend wat zorgt voor een hypnotiserende werking, tenminste als ik er echt even goed voor ga zitten. Op de achtergrond gaat het me echter al vrij snel storen. Gewoon een klasse plaat!

Muziek van zeer hoge kwaliteit, prachtig!

Moeilijk je bed uit ? Dit opzetten Ik vind Tourés zang zo mooi passen bij de gitaren. Wereldmuziek!

alweer 30 jaar geleden verscheen deze samenwerking van de Malinese grootmeester wijlen Ali Farka Toure met de inmiddels 78-jarige Ry Cooder.

9 eigen nummers van Ali Farka Toure plus de traditional "Diaraby" op dit meesterlijke album dat uitgroeide tot een klassieker in dit genre. niet voor niets kreeg het album in 1994 een Grammy Award voor "Best World Music album".

mijn persoonlijke favoriet is niet de slow blues van "Ai Du", maar het ritmisch pulserende, bijna hypnotiserende "Lasidan" dat met uitwaaierende gitaarklanken naar een climax toewerkt. een fantastisch nummer, waar de overige nummers zoals "Bonde", "Soukora" of "Keito" nauwelijks voor onder doen.

overigens verschenen een aantal nummers o.a. "Amandrai" en "Lasidan" al eerder op oudere albums van Ali in versies die ook het beluisteren waard zijn.

enigszins verrassend zijn de bijdragen van jazz bassist John Patitucci (bekend van zijn werk met o.a. Chick Corea) en bluesman wijlen Clarence "Gatemouth" Brown, waar de keuze voor oudgediende Jim Keltner als drummer niet verrast.

het zijn de 2 volledige instrumentale nummers "Sega" en "Banga" die mij ervan weerhouden om de magistrale muziek op dit album 5 sterren te geven.

Album werd geproduceerd door Ry Cooder
Recorded at Ocean Way Recording Studio, Los Angeles, California

citaat uit de liner notes (Nick Gold, 1994)

"Having long treasured each others recordings Ali Farka Toure and Ry Cooder first met in London in the summer of '92. Their connection was immediate and the bond was secured when Toure presented Cooder with his prized possession - , his first instrument, a little one string lute called a n'jurkel. They agreed to try something together one day.

In September '93 Toure left his farm in the Timbuktu region of Mali, West Africa and travelled to the States for a rare tour and to record his new album. A few hour's rehearsal at Cooder's Santa Monica home hinted at inspiring possibilities and Ali's next three dates all featured Ry as an impromptu special guest. Recording was set for the following week and Clarence "Gatemouth" Brown, John Patitucci and Jim Keltner were invited to join Toure's regular musicians Hamma Sankare and Oumar Toure in the studio.

With Ry Cooder producing, language was merely a difference, not a barrier. That indefinable spark which ignites a special session was lit and recording was completed in three days"