Jacques Brel - Jacques Brel 4 (1959)

Jacques Brel's vierde album staat vooral bekend om Ne Me Quitte Pas, maar ik vind dat eigenlijk één van de minst interessante nummers hierop. Begrijp mij niet verkeerd, de zang is uitstekend, maar op mij komt het altijd over als een zoetsappig liefdeslied. Nummers als Les Flamandes en La Mort zijn de Brel waar ik meer van houd: fantastische arrangementen en gepassioneerde zang gecombineerd met maatschappijkritische en donkere teksten.

Mijn persoonlijke favoriete hierop is Seul, één van die zeldzame nummers waarbij de tekst en het arrangement perfect op elkaar aansluiten. Het nummer gaat over hoe wij ons alleen kunnen voelen, ongeacht met hoeveel mensen wij zijn. Op basis van dat nummer kan je duidelijk horen dat Scott Walker enorm beïnvloed werd door Jacques Brel. Al met al is Jacques Brel 4 een zeer genietbaar album, met een geweldige melancholische sfeer.