The Doors - Live in Pittsburgh 1970 (2008)

Als echte Doorsfan is dit weer een zoveelste lekkere live-uitgave van de rockers onder de rockers. Ik dacht dat deze ook van Bright Midnight afkomstig was, maar dit keer van Rhino.

Geweldige sound en Jim is hier goed bij stem. Lekker ouwehoeren met het publiek en vanaf Roadhouse Blues rijdt de hele 'trein' op volle toeren.

Toch wel jammer dat The End er niet op staat, maar de verlengde versie van Light my fire mag er ook wezen. Een volle 4,5 ster zeker waard...

aha, een live doors en volgens het july nummer van uncut ( uk 's beste maandblad ) 5 sterren , zal weer moeilijk te vinden zijn en als het van rhino is dan is het kwaliteit , ga er onmiddellijk op zoek achter

voila heb hem al gevonden en besteld op cdwow voor 11.99 euro , amai de zomer gaat heerlijk worden met een concert van 1970 in 2008 , fantastisch !!!!!!!!!

fantastisch rock live optreden van de geweldige doors die me melancholisch doen terug verlangen naar die good old days , dikke aanrader !!

Geweldige Live CD, 20 minuten When the Music's over en ruim 11 minuten Light My Fire

Veruit de beste Live Doors cd die ik gehoord heb, naast "Absolutely Live" en "Boston 1970".

In tegenstelling tot die andere hoor ik hier wel wat The Doors voor mij zo aantrekkelijk maakt, namelijk een échte groep, muzikaal stuk voor stuk top, met plezier aan het spelen en af en toe een beetje gevaarlijk.

Ik heb Krieger en Manzarek ondertussen al twee keer gezien met hun "tribute act" Riders on the Storm, waaruit bleek dat de muzikale klasse nog altijd in overvloed aanwezig is, het speelplezier misschien zelfs nog groter is, maar waaruit wel bleek dat dit laatste, die vurige passie alsof elk concert hun laatste was en ze alle toeschouwers gewoonweg wilden opeten, een beetje achterwege blijft.
Hoe goed ik beide concerten (2003 en 2008) ook vond, toch blijf ik vooral achter met de wrange nasmaak dat ik als 23-jarige nooit iets zoals deze live-registratie zal kunnen meemaken, noch van The Doors, noch van om het even welke andere band.

Kopen!

ja, fantastische live cd met vooral het meer dan 20 minuten durende ' when the music is over ' , ook ' light my fire ' is zeer goed , en ja wat een spelplezier , ook back door man is zeer goed !

Weer een ijzersterke live-opname, met Jim goed bij stem en de bandleden als een geöliede machine.

Langgerekte nummers geven bijna altijd aan dat de band in 'hoge sferen' bevinden en dat is op dit optreden ook het geval. WtMO, Roadhouse blues en LMF zijn echt uitzonderlijk te noemen.

Bijzonder te noemen is Someday soon, die subliem live wordt gezongen. Ja, dit is weer een 5-sterren kraker...


Maar waarom heb je Boston 1970 dan een 2,5 gegeven? Of bedoelde je een andere?

Inderdaad erg onhandig neergeschreven... Ik bedoelde eigenlijk dat ik deze mijlenver boven de 2 andere (Absolutely Live en vooral Boston) plaats.

Ok, das inderdaad dan logisch , aangezien deze toch qua kwaliteit (geluid, zang, muzikaal) veel beter is.

4,5 ster voor goede concertmood bij alle Doorsleden - en voor de prachtige versies van vooral Mystery Train/Away in India/Crossroads, Universal Mind, Someday Soon en The Soft Parade Vamp; Light My Fire ook goed, maar dat nummer is live al zo vaak uitgemolken dat Morrison zich enkel en alleen daarom bezatte na afloop - "I'm really sick and tired from performing it for the thousend-time-on-end"

Werkelijk fenomenaal live album van the Doors. Er zijn er nogal wat, maar dit is toch (één van?) de beste. Jim is rustig en sober en zet een briljante performance neer, natuurlijk perfect ondersteunt door de band. De opnames zijn uit 1970, maar dat kan je je haast niet voorstellen. Wat een goede sound en uitstekende productie, gedaan (natuurlijk) door Bruce Botnick. Ik heb het gevoel alsof ik op het podium sta mee te luisteren.
Leuk is dat er ook een aantal nummers op staan die je niet zo vaak terugziet op live albums, poontan64 noemt ze hierboven. Daarnaast zijn de bekende nummers voortreffelijk uitgevoerd, zoals Roadhouse Blues, een hele lange fraaie When the Music's Over & Light My Fire van ruim 11 minuten. Wat een aanrader!

Break on Through (0:54)

54 seconden?

break on through inderdaad 54 sec (eigenlijk onderdeel van de medley: When the Music's Over/Break on Through/Push Push/The Soft Parade Vamp).

Aan de vooravond van het zgn Miami-proces tegen Jim Morrison gaven The Doors nog een reeks concerten begin mei 1970, waarvan deze EN Detroit de meest memorabele zijn; Pittsburgh wint het echter van Detroit (en ook Philadelphia) vanwege de coherente en kwalitatieve goede opbouw van het concert. Kortom goede concertmood bij alle Doors-leden en hun publiek..... Uitschieters: Mystery Train medley, Someday Soon en Light My Fire!

Voor de VS telt, hoe meer nummers er op een album staan, hoe meer geld er voor de groep binnenstroomt. Daarom worden hier kleine fragmenten als zelfstandige nummers gepresenteerd. Black Sabbath heeft dit ook met heruitgaven van hun vroege albums gedaan. Trouwens, ook Celebration of the lizard is opgebroken in talrijke deeltjes op Absolutely live! (de heruitgave). Kassa! Deze concert registratie is niet zo coherent als Absolutely live! of Alive she cried. Teveel improvisatie die nergens toe leidde. Maar altijd leuk om wat andere nummers van The Doors te horen.

Even een tip. Er is momenteel een limited edition beschikbaar van dit concert op rood (part 1) en doorzichtig (part 2) vinyl. Bijvoorbeeld samen voor een mooie prijs te krijgen op amazon.de

En het klinkt ook nog eens werkelijk voortreffelijk.