Carter the Unstoppable Sex Machine - 30 Something (1991)

"A prince in a pauper's grave" is zo'n lekker meebler-nummer. Verder vind ik dit een leuk album dat wel snel ging vervelen op den duur.

ik vind het wel een super album.
wel veel jatwerk, maar wel creatief mee omgegaan.

when you reach that age 24, 25 you muscles give up, they wave a little white flag and without any warning at all, your suddenly a fat bastard.
Wat een begin (ben trouwens over that age, maar de muscles hebben nog geen vlag getoond)
Hoogtepunt: prince (niet alleen om mee te bleren, maar ook tekstueel)

Grappige is ook dat ze Fat Bastard meenamen op tour.
Een hele dikke idioot die met dit nummer het podium op kwam.
Ik heb ze gezien tijdens Ein Abend in Wien in Rotterdam.
Ja, ze waren erg grappig. Niet hoogstaand maar voor een begin 20-er destijds good fun.

Ik vond het wel zeer geslaagd. Heb ook heel wat albums van dit duo aangeschaft. Alleen nog steeds op zoek naar de orginele 101 Damnations.

Heb ik ergens nog op vinyl liggen.

Sorry, maar ik zoek de CD - versie.

Ik ken deze enkel van naam. Tja, als je deze naam ooit gehoord hebt, die vergeet je niet zo gauw.

maar verder geen idee wat soort muziek deze gasten maken ???

ze gaan 2 concerts spelen in de herfst over in GB (die in London is intussen al lang uitverkocht) ... een van de beste indie bands van begin jaren 90.

meer info op hun MySpace bij:

http://www.myspace.com/carterusmofficial

Ik was toch niet van plan hem weg te doen.

Ik ga ook maar eens informeren bij Kroese.

CARTER USM - "You Fat Bastard: The Anthology" is uit deze maand op EMI (maar ik denk niet in NL want de EMI regio kantoor in nederland weet er niks van af) ... met 35 re-mastered tracks on 2 CDs


meer info op hun MySpace bij:

http://www.myspace.com/carterusmofficial

Carter USM is groots, krachtig, veel jatwerk, de lange lok van Jim Bob, live een sensatie, over the top, humor, een feestje.
De band van de statements; wat Manic Street Preachers niet lukt , lukt Carter wel.

Wat moet je er van zeggen. Surfin' USM klinkt als Trevor Horn, die een remix maakt van David Bowie, maar hem vergeet; op dat ene zinnetje na. Een van de leukste instrumentale nummers van de jaren 90.

My Second to Last Will and Test is een parodie op het opstellen van een testament.
Anytime Anyplace Anywhere is volgens mij een nummer over zwevers die met drank proberen te overleven. En laat de serieuze kant zien.

A Prince in a Pauper's Grave is een van de mooiste nummers ooit, het lukt me steeds weer om me te ontroeren als de keyboardpartijen halverwege in gezet worden.
Ook dit nummer gaat over iemand die zichzelf behoorlijk de vernieling in geholpen heeft.
Bij dit soort nummers van Carter USM moet ik vaak aan de politiek gerichtte teksten van Levellers en The Smiths denken.
Wonderschoon.

Shoppers' Paradise is lekker vrolijk; geweldige titel trouwens.
In de periode van The Summer Of Love zingen over The Summer Of Hate. Weer zo mooi gevonden. Wel een echte Carter song; want wat zijn ze herkenbaar (gelukkig wel).

Probeer de teksten maar te begrijpen; blijft toch wel moeilijk; zo ook bij Billy's Smart Circus.
Wat lijkt die muziek toch op Nena (Irgendwie, Irgendwo, Irgenwann). Maakt allemaal niks uit.

Bloodsport for All
Weer zo'n nummer wat heerlijk groots in elkaar zit, wat is nu zo geweldig aan de muziek?
Ik weet het gewoon niet te vertellen.
Misschien omdat het zo lekker mee schreeuwt.

Sealed with a Glasgow Kiss is een geweldadig, komisch, liefdesliedje.

Say It with Flowers is een duidelijk statement tegen het nutteloze van soldaatje spelen.

Ook Falling on a Bruise is zo'n nummer dat over iemand gaat, die niet echt positief in het leven staat. De nasleep van de werkeloosheid en armoede uit de jaren 80, waar vooral Groot-Brittannië onder te lijden had.

De afsluiter The Final Comedown klinkt als een over the top musical nummer. Maar ook als een ode aan Elvis in zijn Las Vegas periode toen hij afzakte naar zijn einde.

Ik weet het niet bij dit album, maar het blijven 42 heerlijke minuten om naar te luisteren.

Geweldig live gezien in ons jongerencentrum in Venray destijds vanaf Surfin USM blote buiken show, pogo, en dansen.
Is altijd lekker om in de auto te draaien.

De perfecte plaat voor die momenten dat in een bombastische bui ben en geen zin heb in Welcome to the Pleasure Dome.

Heb van deze en "worry bomb" nog Shirts gekocht op een concert in Utrecht (Tivoli) en Eindhoven (Effenaar) Supervette concerten. (eén van de beste ooit) Magnesium bommen en zo. Denk dat dit soort concerten nu niet eens meer mogen. Veel getrek en gepogo. LEUK
Ze werden destijds ook "the poor-man's Pet shop boys genoemd.

Vrouwlief werpt met enige regelmaat voor mijn voeten dat ik nog in mijn pubertijd zit. Op zich vreemd want deze maand zijn wij precies 18 jaar bij elkaar en dat betekend dat we elkaar hebben ontmoet toen ik 23 was en dus al uit mijn pubertijd. Maar goed...

Deze plaat kwam dan wel weer uit in mijn pubertijd. Het is eigenlijk ook een echte puberplaat. Veel energie, rebels en tegendraads. De eerste helft van de jaren '90 was ik vooral bezig (naast wat gevestigde Britse namen als Pet Shop Boys, New Order, Depeche Mode en OMD) met Blur, Oasis, Pulp, James, Suede, Lightning Seeds, EMF en Jesus Jones waarvan de laatste 2 natuurlijk het dichts tegen het geluid van deze plaat staat al is hier de energiestand nog wel een tandje hoger richting party hardy.

Het is een typische early 90's plaat waarmee nog even flink afgerekend moest worden met de gladde jaren '80. Indie met hoofdletter I. Nummers als Billy's Smart Circus, Bloodsport for All en Falling on a Bruise (+ outro/edit) zijn mijn favoriet maar er zit sowieso geen zwakke nummer bij.

Gaan met die banaan, wham bam thank you ma'am!

Mijn vrouw zegt hetzelfde, vigil. Al hoor ik vaker 'in je studententijd'. En in mijn studententijd was dit een knaller. En nog steeds, anytime, anyplace, anywhere!

30 jaar oud deze topper! February 18th is 30 Something day.

Carter the Unstoppable Sex Machine, vaak afgekort als Carter USM, is een invloedrijke Britse band die in de late jaren tachtig en vroege jaren negentig furore maakte. De band, gevormd door Jim Bob (echte naam James Robert Morrison) en Fruitbat (echte naam Leslie George Carter), staat bekend om hun mix van punk, rock en elektronische muziek, aangevuld met scherpe, satirische teksten. Hun live optredens waren energiek en vaak chaotisch, wat hen een trouwe schare fans opleverde. Carter USM wist zich te onderscheiden door hun unieke geluid en provocerende benadering van maatschappelijke thema's.

Het album 30 Something, uitgebracht in 1991, markeert een hoogtepunt in de carrière van Carter USM. Dit album weerspiegelt de tijdsgeest van de vroege jaren negentig, vol met sociaal-politieke commentaren en persoonlijke reflecties.

Surfin' U.S.M. trapt af met een opzwepende, aanstekelijke toon die meteen de aandacht trekt. De vrolijke, meezingbare melodie maakt het onmogelijk om stil te zitten. Een nummer met scherpe, ironische teksten die de toon zetten voor de rest van het album.

Second to Last Will and Testament volgt met een hoog tempo en opzwepende ritmes. De snelle beats en vurige zang creëren een gevoel van urgentie en adrenaline. Dit nummer slaagt erin om je hart sneller te laten kloppen, terwijl het tegelijkertijd een diepere boodschap communiceert.

Een van de opvallende nummers op het album is Anytime Anyplace Anywhere. Het begint met een prachtig intro dat langzaam opbouwt naar een ophitsend crescendo.. Het nummer straalt een gevoel van vastberadenheid uit en is een duidelijke oproep tot actie. De band slaagt erin om zware onderwerpen met een vleugje humor te behandelen, waardoor hun muziek zowel toegankelijk als diepgaand is.

A Prince in a Pauper's Grave is een aangrijpend nummer dat sociaal commentaar levert op ongelijkheid en onrechtvaardigheid. De metaforische teksten zijn scherp en doordringend, wat het nummer extra impact geeft. Het biedt een heerlijke melodie en een waanzinnig goed refrein. Dit nummer is een van de hoogtepunten van het album, met zijn catchy hooks en onvergetelijke zanglijnen. Het nummer blijft nog lang in je hoofd rondzingen nadat het afgelopen is.

Shopper's Paradise is opgewekt en heeft een lekker ritme, met zang die een scherpe bite heeft. Het nummer is een kritische blik op consumentisme en materialisme, verpakt in een vrolijke en pakkende melodie. Billy's Smart Circus swingt van begin tot eind, met een meezingbaar refrein en een aanstekelijke energie. Het nummer voelt als een feestje en nodigt je uit om mee te zingen en te dansen. Toch heeft het nummer een onderliggende serieuze boodschap.

Bloodsport for All is vrolijk en uitbundig, maar heeft tegelijkertijd een rauwe en beschaafde kant. Dit nummer weet perfect de balans te vinden tussen speelsheid en ernst, met teksten die tot nadenken stemmen. Sealed with a Glasgow Kiss is een ironisch liefdeslied met een donker randje. Het heeft een heerlijke snelheid maar is toch ingetogen, met een lekkere melodie die zowel rustgevend als energiek is. Dit contrast maakt het nummer bijzonder boeiend om naar te luisteren.

Say It with Flowers is een bitterzoet nummer dat thema's van verlies en afscheid onderzoekt. De melodie is pakkend en de teksten zijn poëtisch en ontroerend. Ondanks zijn eenvoud heeft het nummer een aanstekelijke charme die moeilijk te weerstaan is. Falling on a Bruise is een introspectief nummer dat de kwetsbaarheid en onzekerheid van de menselijke ervaring onderzoekt. De zachte melodie en de emotionele diepgang van de teksten maken dit tot een van de meest aangrijpende nummers op het album.

The Final Comedown sluit het album af met een a-typisch slotakkoord. Het nummer breekt met de rest van het album en biedt een verrassend en verfrissend einde aan een energieke muzikale reis.

Wat ik bijzonder waardeer aan dit album is de diversiteit aan muzikale invloeden. Carter USM weet moeiteloos te schakelen tussen harde, snelle nummers en meer introspectieve tracks zoals Falling on a Bruise. Deze variatie houdt het album interessant van begin tot eind en laat de veelzijdigheid van de bandleden zien.

30 Something van Carter the Unstoppable Sex Machine is een album dat niet alleen de tand des tijds heeft doorstaan, maar ook nog steeds relevant is in de hedendaagse muziekscene. Het is een meesterwerk van zijn tijd, vol met scherpe observaties en briljante muzikale momenten. Voor liefhebbers van punk, rock en sociale commentaren is dit album een absolute must.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl

Carter USM opereerde in het muzikale niemandsland tussen The Smiths, New Order en de opkomende Britpop: een tijd waarin Engeland even geen richting leek te hebben, maar stiekem bruiste van creativiteit (Ned's atomic dustbin, Pop will eat itself, EMF,...). Je had de second summer of love die bezig was, de raves, veel protests. Hun muziek was allesbehalve fijnzinnig. rauwe gitaarriffs botsten op elektronische drumcomputers, met Jim Bob en Fruitbat die sarcastische teksten over het dagelijkse leven, sociale absurditeiten en politieke hypocrisie naar je hoofd slingeren. Het was chaotisch, high energy, bij vlagen hilarisch (YOU FAT BASTARD), en altijd compromisloos.

Bloodsport for All als ultiem voorbeeld van hun bijtende ironie. Het nummer werd zelfs verboden door de BBC wegens te scherpe kritiek op militaire hiërarchie, een erkenning dat ze geen band waren die zich liet paaien, en dat ten tijde van de golfoorlog.

Carter USM liet zien dat je maatschappelijk kritisch kon zijn, jezelf niet te serieus nam, en toch een onweerstaanbaar geluid kon creëren. Ze hadden echt een grote invloed op deze toen 16 jarige. Ik vind dit echt een beestig goede, high energy plaat. Alsof New Order speed nam, Punkrock dat geleerd had wat dansen was.

Carter USM opereerde in het muzikale niemandsland tussen The Smiths, New Order en de opkomende Britpop: een tijd waarin Engeland even geen richting leek te hebben, maar stiekem bruiste van creativiteit (Ned's atomic dustbin, Pop will eat itself, EMF,...). Je had de second summer of love die bezig was, de raves, veel protests. Hun muziek was allesbehalve fijnzinnig. rauwe gitaarriffs botsten op elektronische drumcomputers, met Jim Bob en Fruitbat die sarcastische teksten over het dagelijkse leven, sociale absurditeiten en politieke hypocrisie naar je hoofd slingeren. Het was chaotisch, high energy, bij vlagen hilarisch (YOU FAT BASTARD), en altijd compromisloos.

Bloodsport for All als ultiem voorbeeld van hun bijtende ironie. Het nummer werd zelfs verboden door de BBC wegens te scherpe kritiek op militaire hiërarchie, een erkenning dat ze geen band waren die zich liet paaien, en dat ten tijde van de golfoorlog.

Carter USM liet zien dat je maatschappelijk kritisch kon zijn, jezelf niet te serieus nam, en toch een onweerstaanbaar geluid kon creëren. Ze hadden echt een grote invloed op deze toen 16 jarige. Ik vind dit echt een beestig goede, high energy plaat. Alsof New Order speed nam, Punkrock dat geleerd had wat dansen was.

Carter USM opereerde in het muzikale niemandsland tussen The Smiths, New Order en de opkomende Britpop: een tijd waarin Engeland even geen richting leek te hebben, maar stiekem bruiste van creativiteit (Ned's atomic dustbin, Pop will eat itself, EMF,...). Je had de second summer of love die bezig was, de raves, veel protests. Hun muziek was allesbehalve fijnzinnig. rauwe gitaarriffs botsten op elektronische drumcomputers, met Jim Bob en Fruitbat die sarcastische teksten over het dagelijkse leven, sociale absurditeiten en politieke hypocrisie naar je hoofd slingeren. Het was chaotisch, high energy, bij vlagen hilarisch (YOU FAT BASTARD), en altijd compromisloos.

Bloodsport for All als ultiem voorbeeld van hun bijtende ironie. Het nummer werd zelfs verboden door de BBC wegens te scherpe kritiek op militaire hiërarchie, een erkenning dat ze geen band waren die zich liet paaien, en dat ten tijde van de golfoorlog.

Carter USM liet zien dat je maatschappelijk kritisch kon zijn, jezelf niet te serieus nam, en toch een onweerstaanbaar geluid kon creëren. Ze hadden echt een grote invloed op deze toen 16 jarige. Ik vind dit echt een beestig goede, high energy plaat. Alsof New Order speed nam, Punkrock dat geleerd had wat dansen was.

Hey moderatoren, ik heb blijkbaar driedubbel geplaatst. Kunnen de laatste 2 weg?