The Doors - In Concert (1991)
mijn stem
138 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Elektra
-
House Announcer (2:40)
-
Who Do You Love (6:03)
-
Alabama Song (Whiskey Bar) (Medley) (1:51)
-
Backdoor Man (Medley) (2:22)
-
Love Hides (Medley) (1:49)
-
Five to One (Medley) (4:35)
-
Build Me a Woman (3:33)
-
When the Music's Over (14:49)
-
Universal Mind (4:55)
-
Petition the Lord with Prayer (0:52)
-
Dead Cats, Dead Rats (Medley) (1:53)
-
Break on Through #2 (Medley) (4:42)
-
Lions in the Street (The Celebration of the Lizard) (1:14)
-
Wake Up (The Celebration of the Lizard) (1:24)
-
A Little Game (The Celebration of the Lizard) (1:10)
-
The Hill Dwellers (The Celebration of the Lizard) (2:40)
-
Not to Touch the Earth (The Celebration of the Lizard) (4:14)
-
Names of the Kingdom (The Celebration of the Lizard) (1:25)
-
The Palace of Exile (The Celebration of the Lizard) (2:21)
-
Soul Kitchen (7:14)
-
Roadhouse Blues (6:14)
-
Gloria (6:19)
-
Light My Fire (Incl Graveyard Poem) (9:54)
-
You Make Me Real (3:04)
-
Texas Radio & the Big Beat (1:53)
-
Love Me Two Times (3:18)
-
Little Red Rooster (7:05)
met John Sebastian
-
Moonlight Drive (Incl Horse Latitudes) (5:33)
-
Close to You (5:27)
-
Unknown Soldier (4:25)
-
The End (15:42)
0
geplaatst: 11 augustus 2014, 20:06 uur
Dat het geen complete registratie is, geeft altijd direct een reden om te zeuren.
Zeker als je het in de tijdsgeest zet, is het geluid van het album erg goed voor live opnamen.
Het leuke aan The Doors is/was dat je nooit helemaal zeker was wat je krijgt.
Jim kan in topvorm zingen, schreeuwen en over het podium kronkelen. Hij kan ook apestoned aan een microfoonstandaard hangen en hij kan super geconcerteerd en bijna in (semi-)natuurlijke trance
aan het optreden zijn. Alles heeft zijn eigen magie.
When the music...is echt briljant en met dat geschreeuw naar het publiek wordt inderdaad de magie verbroken, maar het is ook een schitterend moment in een live optreden.
Celebration is ook echt fantastisch. Dit is de echte theatrale kant van The Doors met Jim de dichter. Dit komt ook mooi naar voren met de Graveyard Poem tijdens Light My Fire.
Volgens mij is het gesleutel niet gedaan omdat The Doors niet goed zouden kunnen performen live, maar vooral omdat de opnames uit die tijd abominabel waren.
De 2e CD is m.i. iets strakker, maar als geheel is dit een heerlijk album dat een goed beeld geeft van The Doors.
Uiteraard moeten liefhebbers vooral live DVD's pakken omdat het visuele aspect bij The Doors ook belangrijk is.
Zeker als je het in de tijdsgeest zet, is het geluid van het album erg goed voor live opnamen.
Het leuke aan The Doors is/was dat je nooit helemaal zeker was wat je krijgt.
Jim kan in topvorm zingen, schreeuwen en over het podium kronkelen. Hij kan ook apestoned aan een microfoonstandaard hangen en hij kan super geconcerteerd en bijna in (semi-)natuurlijke trance
aan het optreden zijn. Alles heeft zijn eigen magie.
When the music...is echt briljant en met dat geschreeuw naar het publiek wordt inderdaad de magie verbroken, maar het is ook een schitterend moment in een live optreden.
Celebration is ook echt fantastisch. Dit is de echte theatrale kant van The Doors met Jim de dichter. Dit komt ook mooi naar voren met de Graveyard Poem tijdens Light My Fire.
Volgens mij is het gesleutel niet gedaan omdat The Doors niet goed zouden kunnen performen live, maar vooral omdat de opnames uit die tijd abominabel waren.
De 2e CD is m.i. iets strakker, maar als geheel is dit een heerlijk album dat een goed beeld geeft van The Doors.
Uiteraard moeten liefhebbers vooral live DVD's pakken omdat het visuele aspect bij The Doors ook belangrijk is.
* denotes required fields.