The Rocky Horror Picture Show (1975)

Geweldige soundtrack. Interessant gebruik van het herhalen van eerdere motieven. Lekker kitcherige teksten die juist door hun zelfbewuste houding ernstig effectief werken. Zo durf ik I'm Going Home één van de meest effectief emotionele ballads van de glamrock te noemen. Een schitterend tijdsbeel van de opkomst van glamrock, het einde van rock 'n' roll en de double feauture tijd. Tevens angstvallig bewust van de tijdelijkheid van haar eigen stijl die ook niet lang heeft mogen duren.

Slechts 1 bericht voor zo’n monumet? Bij deze is de berichtgeving verdubbeld.

Misschien is dit wel samen met Vader Abraham en de Smurfen mijn favoriete meezing-album: ”I’m a sweet transvestite, from transsexual ... Transsylvaniah!” en "Let’s do the time warp agai-ain! It's just a jump to the left ...!”
Het is zeker ook één van de meest visuele albums, beluister de plaat maar eens met de ogen dicht.
Bovenal bevat The Rocky Horror Picture Show-soundtrack mijn favoriete gerecht: gehaktbrood in currysaus. Wie deze dubbele crypto ontrafelt, maakt kans op een ruimtereis in het gezelschap van één van deze freaks: Riff Raff, Musk of Maarten Van Rossem.

Eerst de film bekeken wat toch een must is vooraleer je de plaat op zich beluistert. De film draagt uiteraard bij aan het luisterplezier, beide zijn onlosmakelijk met mekaar verbonden. De muziek is een mix van rock'n roll en glamrock. Dit is ook helemaal de vibe van Meat Loaf (die hier zelf ook meedoet op één nummer) en zijn muziek die hij later zou uitbrengen. Op die manier klinkt het ook wel herkenbaar. Fantastische decadente trip. Ik heb hem beluisterd op de dubbelvinyl uitgebracht enkele jaren geleden als 40th anniversary. Op de hoes staan de mega lippen en de vinyl is transparant rood.

De film en dus deze soundtrack werden eind 2025 gefêteerd als halve eeuweling. Dat kreeg op verschillende platforms - helaas niet op dit forum - heel wat aandacht. Op youtube zie je enkele protagonisten op een gezamenlijke sofa terugblikken.

Tim Curry bracht niet toevallig net in die periode een autobio uit. Bewonderenswaardig want de man lijdt al derien jaar aan een verlammende aandoening die ook z'n geheugen aantast. Omdat eerbetonen niet moeten worden uitgesteld tot iemand de pijp uit is: zet op die plaat of die DVD!

Ik was in 1980 als jochie van net 20 op vakantie in Canada en Noord Amerika. Werd destijds door een kennis van mij uitgenodigd om in Toronto naar deze film te gaan.

Nooit meer zoveel enthousiasme, rumoer en input vanuit de zaal gezien tijdens een bioscoopfilm.
Onvergetelijke ervaring.

Fuck man ik haat het soms om gelijk te hebben ...

Omdat Tim Curry (alias Dr. Frank N Furter) gisteren is overleden (RIP) dan deze maar eens volledig luisteren. Mogelijk dat ik een vinyl versie hiervan ergens heb liggen, maar kan me niet herinneren deze vaak te hebben geluisterd.

Het is zo'n typisch ondeugende / licht schokkerende film die de prille TV zender Veronica wilde uitzenden aan het begin van hun bestaan. Bij ons waren VPRO / NOS / Tros en later Veronica troef voor het kijkplezier en ik kan me vaag herinneren deze heel lang geleden op TV gezien te hebben.

Bij een nummer als "Time Warp" hoor je meteen waar The Wiz (1978) (met Michael Jackson en Diana Ross) hun inspiratie heeft gehaald, zou me niet verbazen als lieden achter de schermen voor beide film hebben gewerkt. Trouwens ook Grease (1978) staat niet heel ver weg met zijn 60s Pop / Rock and Roll.

Tim Curry kan zijn dictie-kunsten helemaal inzetten in "Sweet Transvestite" en zich compleet (over-the-top) uitleven in de rol van zijn karakter zoals hij veel vaker zou doen in een hele reeks andere films.

Rock and Roll, Musical, Pop Rock, Piano Rock dragen de film. Met Susan Sarandon die helaas op "Touch-A. Touch-A, Touch Me" toch regelmatig valse noten zingt is deel van de charme van de film. Ze hadden natuurlijk ook een stand-in (-zangeres) kunnen gebruiken, wat regelmatig gebeurd als een actrice niet kan zingen. Maar petje af voor Susan (en ook de regisseur en distribiteur) dat ze het toch zelf heeft gezongen en met valse noten en al uitbrachten.

Het soulvolle "I'm Going Home" is wat mij betreft het prijsnummer van dit album. En misschien ook wel inspiratie voor Alice Cooper's "Going Home" op Alice Cooper Goes to Hell (1976) dat een jaar later verscheen en ook een soort musical/concept album is.

Ik zou zeggen dat je dit album los van de film kan luisteren maar dat het wel helpt als je die tenminste eens hebt gezien. Wie weet dat de BBC een van deze dagen dit opnieuw zal uitzenden... of Veronica.

Dat kan geen toeval zijn, dat ik nu in de kringloop tegen deze plaat aanloop. Natuurlijk meegenomen en direct gedraaid. Heerlijke extravagante potpourri, word ik heel vrolijk van (net als van de film zelf natuurlijk). Met, en dat moet toch wel echt gezegd worden: meerdere echt goede nummers. Het wordt tijd dat ik de film weer eens ga (her)bekijken. Hier in Milaan draait hij (naar verluidt) al 45 jaar lang wekelijks in één van de 'one screen' bioscopen. Schijnt een uitbundige happening te zijn. Snel maar eens gaan checken .

Een kennis/collega stembureauvoorzitter doet / deed jaren mee aan de Nederlandse 'happening' rond vertoningen van deze film, volgens mij bijna jaarlijks.