Grease (1978)

die Ladderen we daar wel uit. Maar daar proberen we ook al jáááren al ergens te komen tot nieuwe luisteroren en inzichten. Maar of dat nou gaat lukken…

Maar goed: Grease. Mijn zus was zwaar fan dus vond ik het afschuwelijk natuurlijk. Ik heb de film nooit gezien maar ik kan ook idd alles mee neuriën door de hype toentertijd. En vooral het mierzoete, glazuur brekende roze zuurstok uiterlijk van Olivia Newton John vond ik als 11-jarig knaapje onbegrijpelijk. En dan transformeerde ze nog plots tot zo’n Vanilla Vamp in een leren broek. Ik begreep er echt niks van.

Mijn 4 jaar oudere zus wel en die zwijmelde ook nog eens helemaal weg van die vetlok Travolta (mijn vrouwelijke klasgenootjes trouwens ook ).

Ik leerde het kennen via mijn broer. Via hem ken ik ook Michael Jackson, Madonna, etc. Dus ook bijv. The Musical Wizard of Oz.

Ik snapte ook niet waarom iedereen Olivia zo mooi vond in dat leren pakje met die make-up en enorme bos haar.

Er was geen ontkomen aan vanaf de zomer van 1978 en bij de buren werd de lp continue gedraaid, althans de eerste vijf nummers. Het was ook zeker niet mijn ding. Mijn moeder vroeg aan mijn vader om deze film te gaan bekijken omdat een zus van haar met haar man geweest was en daar best lyrisch over was. Het antwoord was nee en dat vond ik dan weer lullig voor mijn moeder.
Zelf heb ik de film ook nooit gezien en dat uitmelken van die film vond ik toendertijd al vreselijk. Eerlijk is eerlijk de single You're the one that I want is daarentegen voor mij een echte guilty pleasure. Best een leuk liedje en kon het op dat moment eind juni best wel waarderen, zeker omdat een er toen een bal een paal raakte waar ik goed ziek van was....

Eén donkere meid toch? Ook de terloopse homofobie en aanrandingen zijn echt niet cool. Maar het verontrustendste is nog wel dat Sonny door moet gaan voor een tiener.

Dan zou ik fe film nog eens noeten zien, maar liever niet, zeg maar.

Demi Moore, Demi Moore, did you get very far?

Ik heb hem net voor het eerst gezien. Ben nog steeds in shock.

Bedenk dan maar dat deze films er bij ons werden ingeramd. We hadden geen internet en maar 2 tv-zenders. Maar goed, we kunnen er nu om lachen.

Jeugdsentiment, kitscherig, commercieel, maar met een paar geweldige grijsgedraaide liedjes: You're The One, Sandy, Summer Nights, Greased Lightning. De film is een draak van jewelste!

Pas geleden in een uitverkoop heb ik de geremasterde dubbel CD gekocht voor 1 €. Prima geluidskwaliteit.
De hits kende ik uiteraard al, het bekende jeugdsentiment.
Grease bevat enkele heel goede nummers (score 5) maar ook heel veel erg zwak materiaal (score 0,5) dus mijn totaalscore komt uit op 2,5.
Ik raakte aanvankelijk in de war tijdens het eerste nummer Grease, dat klinkt nogal Bee Gees Saturday Night Fever-achtig, maar ik zie dat Barry Gibb dat heeft gecomponeerd voor deze soundtrack, vandaar.

Weinig respect hierboven allemaal vind ik voor deze bij vlagen toch geweldige, klassieke soundtrack met een aantal ijzersterke nummers die een score van 4 punten zeker rechtvaardigt. Prachtige outsider: There are worse things i can do van Stokkard Channing. Jeugdsentiment en 4 dikke sterren.

Tijdsgeest.. tijdsgeest.. Als ik hedendaags een film in Vietnam bekijk, zie ik ook alleen maar Vietnamese acteurs en niemand die.. maar ja. En dan nog iemand die beweert dat Olivia niet kan zingen. Hou op met me hoor. Dit is gewoon een zeer vermakelijke film die af en toe heerlijk fout is. Ja, we weten nu dat we meer diversiteit in een film moeten stoppen, omdat.. ja waarom eigenlijk? Het is de nieuwe tijdsgeest waar we ons langzaamaan weer op aanpassen, zoals ook de muziek doet. Laten we nou eens stoppen om 50 jaar geleden in 2026 te plaatsen.

Over de muziek, best een leuke plaat! 4*

Frankie Valli - Grease (3:26)  → 4,0
John Travolta en Olivia Newton-John - Summer Nights (3:37)  → 4,5
Olivia Newton-John - Hopelessly Devoted to You (3:05) → 5,0
John Travolta en Olivia Newton-John - You're the One That I Want (2:50) → 4,0
John Travolta - Sandy (2:36) → 4,0
Frankie Avalon - Beauty School Drop Out (4:00) → 4,0
Stockard Channing - Look at Me, I'm Sandra Dee (1:41) → 3,5
John Travolta - Greased Lightning (3:14)  → 4,0
Cindy Bullens - It's Raining on Prom Night (2:52) → 3,5
Alone at the Drive-In Movie (2:25) → 3,0
Sha Na Na - Blue Moon (2:23) → 3,5
Sha Na Na - Rock N' Roll Is Here to Stay (2:03) → 3,5
Sha Na Na - Those Magic Changes (2:18) → 3,5
Sha Na Na - Hound Dog (1:25) → 3,5
Sha Na Na - Born to Hand Jive (4:40) → 3,0
Sha Na Na - Tears on My Pillow (2:04) → 3,5
Louis St. Louis en Cindy Bullens - Mooning (2:16) → 2,5
Cindy Bullens - Freddy My Love (2:48) → 2,5
Louis St. Louis - Rock N' Roll Party Queen (2:12) → 2,5
Stockard Channing - There Are Worse Things I Could Do (2:23) → 3,5
Olivia Newton-John - Look at Me, I'm Sandra Dee [Reprise] (1:31) → 4,0
John Travolta en Olivia Newton-John - We Go Together (3:00) → 3,5
Love Is a Many Splendored Thing (1:23)  → 3,0
Frankie Valli - Grease [Reprise] (3:24) → 4,0

In de tijd dat "Grease" uitkwam was het voor mij de absolute tegenhanger van de muziek en de stijl waar ik van hield. Wij - een vriendengroepje headbangers van het eerste uur - keken in onze spijkerjasjes met afgeknipte mouwen, ijzerbeslag en Judas Priest opnaaiemblemen bepaald neer op de disco typetjes die Grease goed vonden. Het was een soort tweekamp: hoorde je bij de rockers of bij de disco's ?
Nu, zoveel jaren later, ben ik de muziek en muziekcultuur die ik in die tijd zo verafschuwde met terugwerkende kracht meer gaan waarderen. Abba is voor mij het meest sprekende voorbeeld van een band die ik als puber totaal niet zag zitten en die ik nu dus gewoon steengoed vind.
Voor Grease geldt dit dan voor mij niet in die mate als Abba, maar ik kijk er nu toch wel anders tegenaan. Een tijdje geleden zelfs de hele film uitgezeten: heerlijk oubollig jaren 70 sentiment, met die truttige Olivia en die leren rakkers vande "T-birds". Het is allemaal zo sullig dat het vanzelf in al die sulligheid leuk wordt.
De muziek ? Bij vlagen niet slecht, het klinkt wel vrolijk allemaal. Al zal er nog heel wat water door de Rijn moeten stromen wil ik deze schijf zelf aanschaffen.

Mooi verhaal! Hoorde van de week het titelnummer op de radio. Dat vond ik toen goed - en nu nog steeds, met die typische stem van Frankie Valli. Greased Lightning was één van mijn eerste kennismakingen met rock 'n' roll en die was aangenaam. Niet veel later kregen we de Stray Cats, dat vond ik weer een stukje leuker.
Duet Hopelessly Devoted vond ik toen al ontiegelijk saai en juist die was niet van de radio af te slaan. En juist op dat medium was ik volledig aangewezen, afgezien van mijn cassettebandjes.

Net als jij pas decennia later de film gezien, wat was die braaaaaf! Anders dan Travolta's vorige film Saturday Night Fever, die ik ook pas jaren later zag en een donkere ondertoon heeft. Bij die film zaten nog veel meer hitsingles die ik tot op de dag van vandaag goed in elkaar vind zitten. De productie bijvoorbeeld!

Vorige week was ie weer op tv.

Toendertijd best leuk en hoewel meer een musical dan een film, best vermakelijk.
De soundtrack is dat eigenlijk ook, maar een nogal gelikte productie en met name de rock 'n roll liedjes zijn natuurlijk veel te braaf ingespeeld en geregistreerd.
Saturday Night Fever is beter overeind gebleven, maar dat is sowieso een betere film en de muziek eigenlijk ook vind ik.

Goeie soundtrack, waarvan ik wel vind dat Frankie Valli er wel heel bekaaid vanaf komt met slechts één nummer. Wat mij betreft had er wel wat meer op gemogen. Luister maar eens naar het album Who Loves You van de Four Seasons. Als ik een easy listening moment heb zet ik dat album vaak op, het enige minpunt van dat album is dat er een remix op staat van December 1963 (Oh what a night) van Ben Liebrand. Die dat hele nummer naar de verdommenis brengt, die uitvoering skip ik ook. Uiteraard staat de originele uitvoering ook op dat album, dit terzijde. Met Grease zag ik voor het eerst de klassieke Amerikaanse Auto, en de liefde was in een mum van tijd beklonken. De eerste karakteristieke Amerikaanse parel die ik zag als klein jongetje was dus een Ford Thunderbird er zullen in die jaren daarna nog velen volgen. Helaas helaas is een karakteristieke Amerikaanse parel qua geld niet voor mij weg gelegd anno nu. Ik moet het doen met een saaie karakterloos Japanner. Waarbij ik wel eens denk hem te verkopen en in de plaats een karakteristieke Amerikaanse parel te kopen op 2 wielen : een Harley Davidson Fatboy dat is nog enigszins betaalbaar, dit terzijde. De zang van John Travolta vind ik niet slecht ondanks dat hij helemaal geen zanger is. Olivia Newton John is wel een (goeie) zangeres en acteert vrij goed. JA!!! ben het met je eens dat Hopelessly Devoted To You saai en tegelijkertijd klef is, maar ze legt er wel veel gevoel in. Anyway het wordt ook veel te vaak op de radio gedraaid en dat doet dit nummer ook geen goed. Greased Lightning en Sandy van John Travolta daarentegen hoor je vrijwel nooit op de radio. Het duet The You're That I Want is ook goed, waarbij die krankzinnige goeie basrif niet uit mijn hoofd komt. Die zit muurvast naast de andere gitaar en bas rifs en sommige drumpartijen. Wat ook mooi was is de metamorfose van Olivia Newton John. Van een saai en preuts meisje ineens naar een stoere Rock Chick. Was de ietwat geforceerde zang van John Travolta een reactie op de prachtige vrouwelijke vormen van Olivia. Je hart krijgt een opdonder en je raakt van slag, zou het me zo kunnen voorstellen. Maar dat zullen we wel nooit weten. En JA!!!!!! Runaway Boy 's, Rock This Town en Sexy And Seventeen van de Stray Cats hadden op dit album geen slecht figuur -om maar even op Olivia Newton John terug te komen- geslagen op dit album!!!!!

Van dit soort films (musicals) hou ik niet veel maar ik vind dat deze soundtrack - of toch de meeste songs hierop - redelijk overeind is gebleven.
You're the One That I Want vind ik het prijsnummer op dit album en blijft fris klinken. De ballad Hopelessly Devoted to You wordt overtuigend vertolkt door Olivia Newton-John, eigenlijk is het vooral dankzij haar zang dat de nummers - solo of met John Travolta - meer dan behoorlijk zijn.
De fifties-covers door Sha Na Na zijn aardig maar niet wereldschokkend en de originelen zijn natuurlijk beter. Dat nummer van Stockard Channing is wel een miskleun (Olivia zingt het veel beter) en dat van Frankie Avalon - nota bene de eerste prefabster in de muziekwereld - vind ik te klef.

Saturday Night Fever vind ik ook een betere soundtrack, Grease 2 is overbodig.

Cool Rider en Back to School nooit gehoord? Heb een enorm zwak voor Grease 2, dus ik moet er even op reageren.