Uriah Heep - Wake the Sleeper (2008)

Ik ben erg benieuwd, Tears of the World, Overload en Shadow zijn op youtube te beluisteren en vooral Shadow klinkt erg goed.

Eerste indruk is al heel goed. Frisse rock van deze 'oude' band.
Nog enkele luitserbeurten nodig voordat ik m'n stem uitbreng.

Voorlopig kom ik uit op 3,5. Het titelnummer vind ik een verschrikking, echter het vervolg is heel goed. Nummers als 'Tears of The World' , 'What Kind Of God' en 'Shadow' komen overtuigend over. Het is niet ondenkbaar dat de waardering nog omhoog gaat.

Lekker plaatje van deze oude rockers. In tegenstelling tot PinkEclipse vind ik het openingsnummer wel goed, het gaat er meteen flink tegenaan met een energie die pas stopt na War Child. Over het algemeen een goed album, zonder echt slechte nummers, maar hoewel het allemaal lekker doordendert, is de middenmoot niet zo overtuigend.

Overload, Tears of the World en Shadow zijn de prijsnummers.

Toch een zeer verdienstelijke 3,5*

Iets minder dan ik had verwacht. Ik vind het openingsnummer ook goed, lekker energierijk zoals Dexter zegt, en dat heeft het hele album. Toch mist er iets.

Hoewel mijn voorkeur uitgaat naar hun vroege jaren, ben ik toch heel benieuwd gezien de hoge score tot nu toe.

Volgens mij is het titelnummer meer bedoeld als een soort intro. Vind het op zich wel een aanstekelijk stukje muziek. Zitten verder enkele goede nummers tussen, maar niet alles is even sterk moet ik zeggen.

Deze gasten hadden al jaren geleden moeten stoppen. Ik heb ze gezien in Assen en het was een redelijk zielige vertoning

Uriah Heep klinkt op dit album meer als Deep Purple dan Deep Purple zelf, tegenwoordig. Ergo: een prima retro-geluid. Topplaat!!

Een lekkere plaat van Uriah Heep. De sound heeft inderdaad iets weg van Deep Purple met David Coverdale.
Een overdonderend openingsnummer, daarna gaat het tempo iets lager. Overload, Tears of the world en What kind of God zijn juweeltjes.
Ik heb ze gisteren live gezien en dat is zeker niet tegengevallen. Je moet natuurlijk geen vergelijkingen maken met Live in 1973.
De zanger kwam zeer gedreven over en de rest van de band had er zichtbaar zin in.

Snoeiharde teringherrie.
Zoals het hoort.

Uriah Heep zakte een beetje af naar de AOR en bleef hangen in de classic arrow rock scene.
Nu bewijzen ze weer eens waar de Heavy Metal zo'n beetje de mosterd vandaan heeft.

Jammer, dat veteraan Lee Kerslake het veld heeft moeten ruimen.
Maar de nieuwe drummer racet door de nummers heen.

Heel vet, deze plaat.

Erg goed album. Ik vind dit een ouderwerste UH sound en de beste is ... Ik kan niet goed kiezen maar tears of the world en shadow zijn boven gemiddeld en ik heb ze gezien in november jl. met een tomeloze inzet. Petje af voor de groep en voor deze CD die ik al maanden in mijn auto opzet als ik van Hellevoetsluis naar Utrecht rij.
Groet Linard

Ik ben dit album nog aan het beluisteren maar wou ook even vermelden dat ik ze ergens in 2004 hier in Nederland heb zien optreden en dat ze dat erg goed doen en zichtbaar nog steeds heel gepassioneerd zijn. Wel een pluim waard.
Tot nu toe vind ik dit album wel ok, meer volgt nog.

Gelukkig hoeft de band zich niet tegenover jouw te verantwoorden.
Heep's enthousiamse en vasberadenheid is te prijzen en zowel in de studio als on stage bewijst de band nog bij de top te behoren.
Helaas is de band waanzinnig ondergewaardeerd.
Gelukkig zijn er miljoenen heepsters die de band nog steeds steunen.

Heep Heep Hurray!

Enige niet zo sterke song op deze plaat vind ik What Kind of God.

Heel leuk zijn de reggae-elementen in Ghost of an Ocean.
Ook heel fijn is het dreigende Angels Walk with You met een rustig intro en de slepende orgel/gitaar riff die het nummer dan dragen.

Wake the Sleeper is een intrumentaaltje met drie worden tekst en heel veel 'aahaaahaaah' zoals we gewend zijn met dubbelbass-motorhead achitge stuwende drums van nieuwkomer Russell Gilbrook en de typsiche wah-gitaar van Box.

Opvallend is hoe sterk Shaw als zanger nog immer is.
Toch al sinds 1986 de vaste zanger bij de band.

Als Heep nu belooft niet meer 10 jaar te wachten met een studioplaat, zijn we allen blij.

Na dit album beluisterd te hebben kun je toch niet voorstellen dat die mannen al bijna 40 jaar meegaan ? Ofja, de bandnaam in ieder geval, want de line-up is natuurlijk monsterlijk vaak veranderd. Klinkt als hele frisse heavy metal/hardrock, die goed blijft hangen met als uitschieter Tears Of The World die nooit gaat vervelen

Ik was nooit zo'n fan van Heep. Ik heb ze een keer of wat live gezien en, op een handvol songs na, wisten ze me nooit te boeien. Tot ik de tip van een vriend kreeg om dit album eens te gaan luisteren. Met lichte tegenzin stemde ik toe en....tsjonge, wat een onverwacht topalbum leerde ik kennen!! Vanaf de opener was mijn verbazing groot. Was dit die band die ik kende van behoorlijk lamlendige optredens waar de verzadiging vanaf droop?? Ja er staat toch echt Uriah Heep op de hoes
De band klinkt hier erg gedreven en geïnspireerd en dat komt voor een groot deel door de nieuwe drummer begreep ik uit diverse recensies. Hij geeft de band een welkome schop onder hun kont en daar mogen ze de beste man dankbaar voor zijn! Ik vind op dit album geen slecht nummer staan om eerlijk te zijn. Tears of the world, Angels walk with you Book of lies, Overload en Wake the sleeper zijn de echte toppers als ik er dan toch een paar uit moet pikken.
Ik heb na deze welkome verrassing ook nog andere, oudere Heep albums geprobeerd maar deze vind ik met afstand hun beste!

Beste album sinds 35 jaar.Voor mij een echte verademing hoewel er met Shaw na een matig begin met Live in moscow en Raging silence een grote stijgende lijn in zit.Sea of light en Sonic origami zijn ook echt goede albums maar hier rockt de band als nooit tevoren.Vooral tears of the world blaast je werkelijk van je stoel.Complimenten voor book of lies want die krijg ik maar moeilijk uit mijn hoofd

Erg goed album, en het beste dat ze in jaren gemaakt hebben na heel wat wisselvallige platen. Eigenlijk geen zwak nummer op te bekennen, allemaal degelijk vakwerk. Op vinyl.

Best album after the Byron age.

Toen ik net hard rock en heavy metal begon te ontdekken, heb ik wel eens wat pogingen gedaan om een paar klassieke Uriah Heepalbums uit de jaren ’70 te luisteren en te waarderen, maar dat lukte eigenlijk nooit. Een paar jaar later was een vriend enthousiast over Wake the Sleeper, dus dat album ook maar eens geprobeerd. Verder dan een paar luisterbeurten ben ik nooit gekomen. Nu het album maar weer eens een paar keer gehoord, maar Wake the Sleeper weet me nog steeds niet echt te boeien, ondanks een sterk eerste nummer/intro.
Ten eerste spreekt de zang me niet aan. De stem van Bernie Shaw komt op mij een beetje saai over, zonder een ruw randje dat de vocalen interessant zou kunnen maken. Daarnaast heb ik na een tijdje genoeg van de keyboards, die overal en altijd aanwezig zijn en volgens mij behoorlijk essentieel zijn voor het geluid van Uriah Heep.
Nummers als Overload en Ghost of the Ocean vind ik nog wel lekker, maar 11 nummers achter elkaar is dan weer een overload voor mij, zeker als er zwakke nummers als Angels Walk with You tussenstaan.

Conclusie: Uriah Heep kan ik links laten liggen, niks voor mij.

3.0*

Ik kan helemaal begrijpen dat die 'altijd aanwezige keyboards' je op den duur gaan tegen staan. Dat heb ik soms ook en ja, die keyboards zijn inderdaad nogal essentieel en kenmerkend voor de Heep sound. Hetzelfde heb ik met Deep Purple. Zit ook altijd en eeuwig dat orgel in. Zo af en toen best lekker om te horen maar een heel album trek ik zelden. Dan hoor ik deze Wake the sleeper toch nog veel liever. En Angels walk with you zwak noemen is trouwens vloeken in de kerk wat mij betreft!

Ben blij om te lezen dat ik niet de enige ben wat dat betreft...

Ik mis de reactie van Uriah Heep kenner bij uitstek Ozrick

Kingsnake a.k.a Ozrick Spacefolk

Mijn reactie bij deze plaat, Neal Peart?
14 jaar geleden, als jonge dertiger, toen ik veel en vaak naar harde muziek luisterde, en graag krachttermen gebruikte: