Uriah Heep - Wake the Sleeper (2008)

Lekker plaatje van deze oude rockers. In tegenstelling tot PinkEclipse vind ik het openingsnummer wel goed, het gaat er meteen flink tegenaan met een energie die pas stopt na War Child. Over het algemeen een goed album, zonder echt slechte nummers, maar hoewel het allemaal lekker doordendert, is de middenmoot niet zo overtuigend.

Overload, Tears of the World en Shadow zijn de prijsnummers.

Toch een zeer verdienstelijke 3,5*

Erg goed album. Ik vind dit een ouderwerste UH sound en de beste is ... Ik kan niet goed kiezen maar tears of the world en shadow zijn boven gemiddeld en ik heb ze gezien in november jl. met een tomeloze inzet. Petje af voor de groep en voor deze CD die ik al maanden in mijn auto opzet als ik van Hellevoetsluis naar Utrecht rij.
Groet Linard

Toen ik net hard rock en heavy metal begon te ontdekken, heb ik wel eens wat pogingen gedaan om een paar klassieke Uriah Heepalbums uit de jaren ’70 te luisteren en te waarderen, maar dat lukte eigenlijk nooit. Een paar jaar later was een vriend enthousiast over Wake the Sleeper, dus dat album ook maar eens geprobeerd. Verder dan een paar luisterbeurten ben ik nooit gekomen. Nu het album maar weer eens een paar keer gehoord, maar Wake the Sleeper weet me nog steeds niet echt te boeien, ondanks een sterk eerste nummer/intro.
Ten eerste spreekt de zang me niet aan. De stem van Bernie Shaw komt op mij een beetje saai over, zonder een ruw randje dat de vocalen interessant zou kunnen maken. Daarnaast heb ik na een tijdje genoeg van de keyboards, die overal en altijd aanwezig zijn en volgens mij behoorlijk essentieel zijn voor het geluid van Uriah Heep.
Nummers als Overload en Ghost of the Ocean vind ik nog wel lekker, maar 11 nummers achter elkaar is dan weer een overload voor mij, zeker als er zwakke nummers als Angels Walk with You tussenstaan.

Conclusie: Uriah Heep kan ik links laten liggen, niks voor mij.

3.0*