Raven - Live at the Inferno (1984)

Het is zaterdagochtend, een mens is nog een beetje moe (schuld van die laatste Leffe gisteravond) en heeft een muziekje nodig: dit live-album van Raven uit het Verenigd Koninkrijk met Mark Gallagher (gitaar), John Gallagher (bas, zang en broer van Mark) en Rob ‘Wacko’ Hunter (drums). Plots valt mijn loederig oog op het gemiddelde van dit album: 2,87? Amai, wordt dit album zo misprijsd? Onterecht, vind ik toch.
Raven is hardrock, Raven is heavy metal, Raven is thrash metal. Schrap maar wat niet past. Je kunt niets schrappen: het is allemaal dat maar dan met een ongekende energie en strakheid, zoals te horen op hun eerste drie albums, welke de nummers leveren voor dit live-album. Raven is meer dan die groep die ooit eens in het voorprogramma van Metallica heeft getoerd! Met zijn drieën zijn ze en vormen ze een drie-eenheid.
Mij valt op hoe goed deze muzikanten wel zijn, de ritmesectie valt op geen enkel foutje te betrappen (nochtans is dit volgens het album live zonder overdubs, ook een rariteit, laten we eerlijk zijn), de zang van John moet je wel gewoon worden (hij kan soms heel hoog uithalen), maar mij valt nog meer het verdomd goede gitaarwerk van Mark op: in de tijd van de axeshredders staat hij meer dan zijn mannetje.
Ongetwijfeld zullen sommige dit een cliché-album vinden, laten we binnen 26 jaar eens afspraak maken om de moderne albums van vandaag eens te beoordelen op hun frisheid. Voor mensen die willen kennismaken met Raven is dit een mooi voorgerecht, de maaltijd wordt compleet met de eerste drie studioalbums. Na dit livealbum kregen ze het beruchte Amerikagevoel en werd de muziek een hele tijd beschaafder maar oninteressant.
Het objectief gevoel dicteert mij om een drieëneenhalf te geven, het buikgevoel duwt mij naar een dikke vier. Alleen het laatste nummer valt een beetje uit de toon door de typische heavy metal ending van de song.

Uitstekend live-album van Raven en een goede zet om er een dubbel-LP van te maken, daar waar bands als Saxon, Motörhead, AC/DC en Judas Priest enkele platen uitbrachten. Heb Live at the Inferno net binnen op CD en er hoefde niet in de tracklist geknipt te worden. Een prachtige samenvatting van de eerste 3 albums, die al bol staan van de klassiekers, en een handvol singles. Het album werd opgenomen in Hamburg? want daarover mist de informatie. Je hoort John Gallagher de naam Hamburg zeggen en that's it. Ook is het niet bekend of dit een volledig concert is of in meerdere zalen opgenomen. De sound is prima met Rob Hunter zijn drums ietwat op de voorgrond. Strak gespeelde chaos met het kenmerkende gegil van John Gallagher; iets wat hem live prima afgaat. Sinds gistermiddag niet meer uit de speler geweest dus dat rechtvaardigt een hoge rating. Tevens één van de laatste oude metalplaten die ik nog zocht.

Op mijn vinylexemplaar (Roadrunner RR 9808) staat ook niets expliciet vermeld over de herkomst van de opnames. In de Hard Rock & Heavy Metal Encyclopedie (tweede uitgave) zegt men: "... De derde elpee is vooral productioneel gezien een stuk volwassener en Raven tourt vervolgens een jaar door Amerika. Daarvan verschijnt een dubbele live-plaat met Raven's beste nummers."

Heb ene JohnGallagherRaven een berichtje gestuurd op YouTube over Live at the Inferno. De man heeft ladingen Raven video's geüpload. Verder ben ik het eens met de HR&HM Encyclopedie dat All for One een betere produktie heeft.

Volslagen vreemd dat zo'n klasse- en natuurlijk klinkende liveplaat onvoldoendes krijgt.
Het zal zijn omdat Raven qua zang en de hoekigheid in de nummers niet echt gladjes overkomt.
Rauw, maar warm op je dak. En Sir heeft gelijk; de muzikanten laten hier hun klasse horen.
Overigens nog steeds een band die live valt te zien en ik kan een bezoekje aan een concert van harte aanbevelen. Nog steeds energiek en er lijkt geen sleet op te zitten.

Inderdaad! Raven on tour. Meer dan 20 jaar geleden een keer live gezien, in een soort jongerencentrum. In die tussentijd is er nog niks verandert dus Bedankt voor de tip Barfly!