Devourment - Molesting the Decapitated (1999)

De bruutste en ziekste death metal die ik ooit gehoord heb, de vocalen zijn echt zo gestoord, varken-achtig geknor en gebrom, super vet en dat zonder stemvervormer, in de death metal scene van tegenwoodig hoor je nog regelmatig invloeden. Deze cd heb ik echt al zwart gedraait, helaas is Devourment dood, rest in pee...

Check de songteksten ook eens hier.

Wow! wat is dit een zieke plaat, strakke gitaarpartijen, goede drums, heersende grunts (Ik doe hem dat niet snel na en kan toch een aardig partijtje grunten) en dat zonder stemvervormer, jammer dat deze zanger dood is, met hem is een groot talent gestorven.

Maar goed, goede cd dus, geen enkel nummer valt me tegen, dus het krijgt van mij de volle mep.

Thx voor de tip Hemdale! , deze zal nog lang worden afgespeeld en hoogstwaarschijnlijk ook worden gekocht.

http://www.youtube.com/watch?v=-GLicsuw8qc

Idd vrij bruut . Vooral op plaat zal het wel aardig knallen.

drums klinken zwak ... stem is wel wreed

Sjee, dit klinkt écht heavy! Ik heb redelijk goed getrainde oortjes, maar dit is je reinste vorm van gehoorbeschadiging Eén enorme bak herrie, dat is het. Tussen al die herrie probeer ik dan de nummers te onderscheiden, maar dat valt niet altijd mee Ik wacht vooralsnog even met stemmen.

Toch maar even een stem uitgebracht, 3* met kans op verlaging / verhoging

Zojuist heb ik ten vierden male mijn oor te luister gelegd bij deze elpee. Ik kan niet anders zeggen dan dat het een meer dan behoorlijke indruk bij me achterlaat. De warme gitaarklanken contrasteren prima met de fragiele zangpartijen en dan heb ik het nog niet gehad over het enorme gevoel voor melodie. Dit is absoluut een orkestje met nogal wat hitpotentie.

Dit is voor mij de ideale plaat om 's ochtends mee wakker te worden. Weg is je ochtendhumeur, dat is zeker. Op de sfeervolle klanken van het openingsnummer Festering Vomitous Mass lacht de dag je al tegemoet.

De beste song is voor mij het rustgevende en welhaast melancholische Fucked to Death, dat ballade-achtige trekjes vertoont, maar nergens verslapt. De overige nummers, die luisteren naar bijzonder poëtische titels als Devour the Damned en Choking on Bile, zijn echter ook de moeite van het beluisteren meer dan waard.

Helaas duurt deze luistertrip slechts 35 minuten. Ik moet erbij zeggen dat ik de eerste keer nogal heb moeten wennen aan de catchy inslag van een nummer als Postmortal Coprophagia, maar dat is naarmate ik het album meer luisterbeurten ging gunnen, compleet verdwenen. Dit album beluisteren is een intense ervaring, waarvan je bij moet komen na het horen van de laatste tonen. Het album zal bij menigeen de diepste emoties in humaan bewustzijn naar boven brengen. Zoveel melodie, klasse, variatie, emotie en dynamiek in één album... een zeldzaamheid.

Een klein minpunt aan deze topplaat is zonder meer het artwork van de cover. De illustrator heeft naar mijn gevoel te weinig getracht de intensiteit, klasse en emotie van de composities na te bootsen met deze, op het oog, weinig opzienbare hoes. Deze man of vrouw kan er nu min of meer voor gezorgd hebben dat iemand die deze muziek zeker interessant zal vinden, af zal haken afgaande op de afbeelding die op de cover prijkt.

Op basis van mijn bijzonder positieve ervaringen met dit album, zal ik de zwanenzang van dit orkestje, luisterend naar de nu al legendarische titel 'Butcher the Weak', binnenkort gaan onderwerpen aan wat luisterbeurten.

Spijtig dat de charismatische voorman, die met zijn warme, dynamische stemgeluid een belangrijke stempel drukte op het bandgeluid van dit orkestje, recentelijk is overleden. Dit was naar mijn mening namelijk absoluut een naam voor de toekomst. Een orkestje dat de komende jaren de dienst zou uit kunnen maken in muziekland. De weg naar het grote geld lag immers wagenwijd open, maar is nu geblokkeerd. Jammer, er is een grote belofte heengegaan...

Al bij al is deze lofzang uitgebreider geworden dan ik voor aanvang van plan was. De genialiteit van deze plaat blijkt echter moeilijk in woorden te vatten. Oordeel zelf!

Afgaande op die nummers die ik al kende en op het bovenstaande verhaal, heb ik de plaat vanmiddag op de platenbeurs dan toch aangeschaft (zij het tegen een zéér vriendelijk prijsje). Ik luister 'm nogmaals en hij valt me niet tegen. Vooral Choking on Bile is een hoogtepunt.

Komt allemaal erg sarcastisch over dat verhaal van grot, moet ik zeggen.

Maar wel leuk dat er toch mensen zijn die de cd wel écht kunnen waarderen. (Berzerker, Kenneth)

Maar wat ik nog wil zeggen is dat de zanger (ruben rosas) echt niet dood is, tegenwoordig speelt hij gitaar en doet hij de achtergrond vocalen in Devourment.

Mijn bericht van 3 jaar geleden klopt dus ondertussen ook niet meer, want Devourment is allang weer uit de dood herrezen. 12 mei staan ze op het Neurotic Deathfest in Eindhoven, waar ik zeker van de partij zal zijn!

Eerste kennismaking verloopt goed. Voorlopig een 3,75*

Normaal gesproken is goregrind (en grindcore in het algemeen) niet zo mijn genre, maar dit klinkt alleraardigst (lekker ziek inderdaad ) Ik heb alleen nog maar de eerste twee nummers beluisterd, maar die smaken naar meer Een beoordeling volgt later misschien nog.

Dit is pure brutal death metal. Geen goregrind of grindcore.

Verhoogd naar 3*

Even lekker een 4* op gezet, wat een heerlijk brute plaat is dit!
Ik kende hier al langer een paar nummers van, maar vond dit toen te extreem en luisterde liever naar andere bands in het genre.
Maar na net even opnieuw beluisterd te hebben, klinkt deze plaat gewoon heel erg vet!
De vocalen zijn zowat de beste die er zijn, en alles wordt daarbij nog eens aangevuld met lekker zwaar brommende gitaren en drum.
Favoriete nummers: Molesting the Decapitated.en Choking On Bile

Death metal inderdaad, dat viel me bij het beluisteren direct op. Hmmm... raar dat ik dan grindcore heb neergepend

Al met al is deze muziek niet echt 'mijn ding'. Af en toe kan ik brutal death metal echter wel waarderen en op die momenten zet ik graag dit album op. Zo ook nu, want op dit moment geniet ik van het prachtige Choking on Bile

Betekend dat ook dat we nieuw werk kunnen verwachten?

"You still feel like killing?"

"Yes"

Ik moet mijn mening over deze plaat toch herzien. Nog steeds een erg goed album, alleen kan het niet in de schaduw staan van het in mijn ogen perfecte (naar de maatstaven van dit genre en mijn voorkeuren althans) Butcher the Weak. Dit klinkt net iets te eenvormig. Ok, het is sowieso de bruutste en ziekste muziek die ik ooit gehoord heb, maar met bruut en ziek alleen haal je het niet (heb ik ook uitgelegd in mijn post bij Butcher).

Desalniettemin laat ik Devour the Damned en het titelnummer graag mijn hoofd eraf beuken en mijn hersenen verpletteren. Hmm... moes...

Waar in mijn eigen topic bennerd mij nog een vrij braaf plaatje tipte, is het hier alle remmen los. Devourment, meesters in het slam death metalgenre, is niet voor iedereen (lees: bijna niemand) weggelegd.

Het is ongeveer 30 minuten fietsen naar m'n werk, als het kutweer is ongeveer 35 minuten. Perfect dus voor dit album, ondanks de hevige regenval zat ik met 'n grote grijns op mijn gezicht te luisteren. Het is net alsof ik op een boerderij ben beland tijdens een storm, waar lijken aan mensetende varkens worden gevoerd. Net ook ff een live-clipje gezien, die zanger ziet er uit als een normale dude, maar wanneer hij zijn grunts inzet is het net een cola-slurpend monster.

Voor nieuwkomers in het genre absoluut af te raden, maar ik had er weinig moeite mee. Heel ziek, bruut en nog nooit gedurfd na te doen. En terecht. Blijvertje dit.