Dat is een ernstige belediging van mijn persoon. Doe dan Micropoint of Peaky Pounder. Hoewel neen, ik kan de schijn niet ophouden, Angerfist is ook wel leuk.

In alle eerlijkheid was ik van plan om je iets heel extreem aan te raden, zoals slam death metal (Devourment of Cephalotripsy) of iets noise'ig (The Gerogerigegege). Allemaal geniale herrie. Die grensverleggende dingen, jeweetwel. Maar Arthur raakt een snaar als hij over hardcore spreekt, want dat is toch echt dé muziek voor mij. Hardcore punk, dan wel. Alleen, welke plaat tip je dan?

De klassiekers in het genre zijn in feite gemakkelijk op te zoeken en die zal je zeker tegenkomen als het genre je enigszins bevalt. Duik lekker de jaren '80 in en ga van daaruit verder, want daar zitten de legendarische platen. Ik ga hier eerder voor een plaat die jaren mijn bijbel geweest is.

Terror - Lowest of the Low (2003)

Man, die eerste van Terror heeft alles wat goede muziek zou moeten hebben. Het is gemakkelijk om dit weg te zetten als veel te simpele muziek, want dat is het ook. Zestien jaar geleden (de tijd vliegt) werd er enorm uitgekeken naar dit schijfje. Terror maakte veel furore met briljante liveshows waar het zweet tot tegen het plafond plakte, waarschijnlijk omdat iemand effectief met zijn hoofd tegen het plafond hing. Terror maakt hier mooi de brug tussen old school hardcore (met het echte punky gevoel) en de nieuwere 'tough guy hardcore' die alle bekendheid ging opeisen. Waar de vijf Amerikanen zelf overigens een hand in hadden.

Het is moeilijk te beschrijven wat de plaat precies zo goed maakt. Alle kleine stukjes lijken er op het ideale moment te zijn. Lyrics die supercliché zijn, maar altijd wel weten op te beuren. Moddervette gitaarriffs door de man die hetzelfde trucje deed bij Ringworm en Hatebreed. De constante brul van Scott Vogel, die brok energie die als een Duracel-konijn het podium verovert (en om stagedives vraagt). Heel, heel bruut groovende breakdowns die nog steeds het hartritme verstoren met een geweldige ontlading. Dit plaatje is een explosie die te verslavend is om weg te leggen.

En wat blijkt, na vele andere bands in het genre gehoord te hebben? Ik blijf telkens naar dat debuutplaatje terugkeren. Heel veel formaties doen wat Terror daar doet, maar er lijkt telkens iets te zijn wat ze net niet zo goed doen. Qua moderne hardcore is dit een klassieker tot en met. En het geeft je een goed beeld van een toonaangevende band in het genre. Later zijn ze eerst lomper gaan klinken om vervolgens veel meer metal-invloeden erbij te betrekken en daarna terug wat doorsnee te beginnen klinken. Het niveau van Lowest of the Low hebben ze in elk geval nooit meer gehaald en zullen ze niet meer doen. Die smerige vocalen die er in het titelnummer doorkomen zijn trouwens die van de man die zichzelf Human Furnace noemt. Dat is het eerder genoemde Ringworm. Een totaal ander verhaal.

Oh, jeej. Ben zeer benieuwd, vooral naar de eerste luisterbeurt. Thanks Ben!

Ooooh jammer dat het geen zo'n extreme grind-death-kvlt plaat is geworden, ging lachen geweest zijn

Hij staat nu ook op hier

Pffffff. Eerste luisterbeurt overleefd hoor. Daarna bijna een aanrijding gehad ?

Ik luister hem ook nu en dat valt me potverdikke niet mee, hoewel ik de aantrekkingskracht ook wel begrijp. Het is ook muzikaler dan ik dacht.

Toch vrees ik dat ik het eind niet haal

- ArthurDZ
- bennerd
- niels94
- Johnny Marr
- Ward
- catdog
- Masimo
- hoi123
- Koenr
- Gretz
- Cervantes
- luigifort
- Rudi S
- Graf
- Fathead
- dix

shit

Maak je geen zorgen, ik zal proberen iets te vinden dat zich zonder spasmes laat inbrengen.

- ArthurDZ
- bennerd
- niels94
- Johnny Marr
- Ward
- catdog
- Masimo
- hoi123
- Koenr
- Gretz
- Cervantes
- luigifort
- Rudi S
- Graf
- Fathead
- dix
- Poek

Terror - Lowest of the Low (2003)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/17000/17473.300.jpg

Zoals te verwachten, tipt Ben mij een asociaal harde plaat. Niet eentje die je opzet terwijl je roze koeken aan het eten bent met je schoonouders.

Hij ziet dit als zijn bijbel voor de grensverleggende herrie, iets waar ik het alleen maar mee eens kan zijn. 16 minuten lang (kort je zou ook kunnen zeggen, maar in dit geval is het lang) heeft de band de tempoknop continu ingedrukt. Simpele riffs, hels geschreeuw maar tegelijkertijd ook heel punky.

Om een algemener beeld te creëren heb ik ook direct andere albums van ze gecheckt en snap ik waarom juíst deze is getipt. Want al het lawaai dat op de andere platen is te horen, slaat allemaal terug op het debuut. Dan wel agressiever, of wat meer uitgerekt.

Thanks Ben, dit heeft zeker mijn referentiekader aangescherpt. Net als jij weet ik niet zo goed wat ik over deze ruwere bolster moet neerpennen, maar heul vet is het wel. Merkte jij ook, dat na meerdere luisterbeurten dit weg luistert alsof het niets is?

Vier sterren.

niels94 kom er maar in.

Hehe, deze gozers stonden op Graspop vorige zondag toen ik er was. Ben niet gaan kijken, ik durfde niet.

Ik kom morgenavond met een tip.

Brakke jarennegentigmuziek at its most glorious. Ik presenteer u:

Palace Music - Viva Last Blues (1995)

Nou moet ik dit zeker motiveren. Ik zat door je stemmenlijst te kijken en kwam tot de conclusie dat er meer brakke jarennegentismuziek in zou mogen staan, terwijl je brakke jarennegentigmuziek vermoedelijk best kan waarderen (doe je al met Sparklehorse, bijvoorbeeld). Dus zodoende.

Het is echt een heel goed album.

Groetjes Niels

Prachtplaat!

Maar echt.

Ik hoop het voor je. Als ik nog een paar extra drink, ben ik morgen wel brak. Dat dan weer wel.

En geboren in hetzelfde decennium. We zijn zelf brakke jarennegentigfolk.

- ArthurDZ
- bennerd
- niels94
- Johnny Marr
- Ward
- catdog
- Masimo
- hoi123
- Koenr
- Gretz
- Cervantes
- luigifort
- Rudi S
- Graf
- Fathead
- dix
- Poek
-EttaJamesBrown

Palace Music - Viva Last Blues (1995)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2226.300.jpg

Zoals verwacht, tipt niels94 mij een vrolijk plaatje uit de nineties.

Haha, nee, natuurlijk niet.

Om direct met de deur in huis te vallen: dit is geen album voor de tere zieltjes. Op een slechte dag kan dit nog wel eens fataal worden. Vanaf minuut één gooit Bonnie "Prince" Billy zout in je diepste wonden en met de song wordt het leed alleen maar erger.

Maar hey, wat kan ik hier van smullen. De eerste luisterbeurten waren wennen, maar op een gegeven moment was ik om en dan begint dit album nog meer geheimen prijs te geven. Een ongepolijste, lo-fi productie kan storend zijn, maar op deze plaat werkt het perfect. Ook de subtiele, melancholische geluidjes vallen op den duur op.

Van zijn nasale stem maakt Bonnie heel effectief zijn handelsmerk en gidst je zo gemakkelijk door de trieste, doch prachtige liedjes. Vooral bij het nummer New Partner kan je de zakdoekjes wel voor mij klaarleggen. Ook de afsluiter mag niet onvermeld blijven, als de voorgaande tracks je nog niet gevloerd hebben, dat zend deze je wel in een bodemloze put. Ongeforceerd, oprecht en zeer emotioneel. Zo kan ik de muziek van Will Oldham wel beschrijven.

Niels, bedankt voor deze muzikale openbaring. Ik heb weer een artiest ontdekt waar ik flink wat nachtelijke uurtjes mee kan besteden.

Vier en een halve ster.

- ArthurDZ
- bennerd
- niels94
- Johnny Marr
- Ward
- catdog
- Masimo
- hoi123
- Koenr
- Gretz
- Cervantes
- luigifort
- Rudi S
- Graf
- Fathead
- dix
- Poek
-EttaJamesBrown

Vooruit, omdat het een album is die denk ik iedereen wel eens gehoord zou moeten hebben in z'n leven, hier komt ie dan:

Radiohead - OK Computer (1997) - MusicMeter.nl

Jawel, ik tip jou 'OK Computer' van Radiohead. Benieuwd wat je mening is over dit obscure goudklompje.

Euuhh, oké. Ik wilde eigenlijk een beetje nieuwe albums leren kennen. Lees: doe dan Kid A ofzo motherfucka, want die ken ik nog niet zo goed. Maar ik doe het wel hoor, omdat jij het bent.

Kid A is ook beter dus doe die maar

Euh, lol. Dacht je dat ik serieus was? Maar OK, Kid A dan. looooool

Ja, gast, wat is het nou dan?

Hail to the Thief. Ja, dat wordt 'm. Of krijg ik nog bedenktijd?

Hail is de beste keus, die is prachtig, maar moeilijk te vangen...

Hail is toch niet zo moeilijk te vangen? Gewoon een mix van de rock-RH en de electronisxhe RH, prima plaat maar niks nieuws onder de zon.

Denk er nog maar even over na. Het zou leuk zijn als je met een artiest komt, waar ik nog niet op gestemd heb.