OutKast - Southernplayalisticadillacmuzik (1994)

Het eerste outkast cd dat ik kocht. Ik kan dit echt een classic noemen.

Wat een gruwelijke plaat toch. Flows waren toen al erg sterk, heel wat klassiekers erop ook.

Ook al een vieze classic dit, al zijn de drie opvolgers allemaal duidelijk beter. Maar nummers als Git Up, Git Out, Ain't No Thang, Funky Ride, Player's Ball en het titelnummer: daar mag je mij wakker voor maken.

Kennismaking met de soul-hop van OutKast. En meteen al herkenbaar, hoewel ze hun stijl nog zouden verfijnen en verrijken. Maar dit is al best te pruimen, hoor. Fijne plaat.

Telkens als ik dit album opzet, denk ik na een handvol nummers dat de plaat eigenlijk niet onderdoet voor het latere werk en dat mijn waardering omhoog moet. Maar aan het einde weet ik weer waarom ik dit ‘slechts’ 3,5 ster waard vind. Te veel iets te lange niet onderscheidende nummers met bovendien ook paar matige features vanuit Goodie Mob. Hoor veel mensen positief over Funky Ride maar dat is me te melig, te langdradig. Lees net dat ik zo’n vijftien jaar geleden Hootie Hoo een van de slechtste tracks vond maar die kan ik nu juist iets beter waarderen. Enfin, niks mis met deze plaat maar zeker niet OutKast op z’n best.

De eersteling van Outkast en tegelijk de beste!
Dit is smerige Organized Noize funk.
Over de mc’s hoef ik hier niet uit te weiden.
Klassiek debuut!