In het tweede jaar na de start van Jiggy Djé’s muzieklabel Noah’s Ark is het tijd voor de derde release. Dit schepsel, De Turkse Pizza EP genaamd, komt uit de koker van rapper Turk, die wordt bijgestaan door producer SirOJ. De titel zegt het al; het plaatje dient hoofdzakelijk als voorproefje en smaakmaker voor het echte album, Turks Fruit.
De EP wordt aan elkaar gekletst en gezwetst door JvT-leden Willie Wartaal en Vieze Fur. Deze mannen nemen geen blad voor de mond, daar zouden ze zich alleen maar aan branden, dus uitten ze zich zo lomp, schunnig en schertsend als mogelijk is. Hier en daar zijn de spontane opmerkingen wel geinig, maar om de van alles en nog wat imiterende stemmetjes nou na ieder nummer weer te horen, gaat wat ver.
Gelukkig is de muziek zelf wat langer interessant en ook beter voor herhaling vatbaar. De onderwerpen die Turk behandelt zijn weliswaar verre van origineel, maar daar maalt de pure Turk niet om. De meeste nummers draaien om plezier, grappen, grollen en ‘echte’ straatbezigheden. De teksten zijn toepasselijk genoeg erg losjes van structuur en thematiek en brengen daardoor hier en daar een goed gevoel over. Verder dan een grijns of een glimlach komt het echter niet; echt diepe indrukken laat Turk nergens achter.
Het leukste op de EP zijn de producties. SirOJ maakt scheutig gebruik van vrolijke deuntjes en voedzame blazers. Daarmee levert hij kwaliteit op een erg plezierig niveau: de beats steken goed in elkaar en dragen eigenlijk altijd bij aan de kracht van het nummer. Het zijn, behalve Aan Als Ik Kom, allemaal instrumentaties die grondleggend zijn voor hapklare brag & boast tracks. Verhalen met iets meer diepgang zouden misschien verstommen bij het geweld van SirOJ. Of ligt dat aan de opdringerigheid waarmee Turk de giften van zijn producer naar zich toetrekt? Hoe het ook zij, Turk komt lekker enthousiast over op de fijne beats van SirOJ.
Aan Als Ik Kom is dus eigenlijk het enige nummer waar, met een kwinkslag weliswaar, over serieuzere zaken wordt gesproken. Turk verhaalt hier, met medewerking van Hairo en R. Kay, over zijn jeugd en het gebrek aan een vaderfiguur. De echte emotie komt trouwens niet tot uiting, wat niet aan de wederom verfijnde beat te wijten is, maar aan de rappers die simpelweg niet geloofwaardig overkomen. Dat is jammer, want er worden zeker zinnige dingen gezegd in dit nummer: “yo, me pa zei me ooit …. NIKS, paps zat vast elf jaar, ik was six.”
Daarmee zijn we ook bij een nadeel van de rapper Turk aangekomen: de man schakelt nogal eens over op het Engels waar zijn woordenschat tekort schiet. Dit kan komen door de etnische achtergrond van Turk, of door zijn achtergrond als lid van de Engelstalige rapgroep Militant Union, maar het zorgt wel voor een rommelige samenstelling van de tracks. Of Turk zich zo profileert als een speels variërende artiest of als een beperkte vormgever is aan de luisteraar.
Op het nummer De Meeste Foto’s Zijn Bedrog (met SpaceKees en Jiggy Djé) speelt de kok met zijn chefs (Kees en Vincent zijn toch een beetje de ‘ontdekkers’ en ‘coaches’ van Turk) soepel in op het verschijnsel van het daten via hyves. De teksten komen vaak simpel over, maar worden wel lekker spontaan gebracht en maken dit nummer tot een van de weinige leuke tussendoortjes.
En dat is ook de boodschap die het hardst opgaat voor De Turkse Pizza EP. De EP klinkt spontaan en toont zich daarmee een prima voorproefje voor het grotere werk, maar niet meer dan dat. SirOJ heeft als producer een flinke vinger in de pap gehad en heeft daarmee ook de krenten toegevoegd. De EP kent wel zijn beperkingen de grootste vraag is daarom: kan Turk ook een volledig album lang boeien? Want dit is leuk voor een EP, maar voor een goed album is veel meer variatie en diepgang nodig om te overleven.
www.hiphopleeft.nl