Kayak - The Singles+ (1999)

Wàt was Kayak toch een ontzettend goede band. Prachtige songs hebben die ons geschonken. Je zou haast een Nederlander willen geweest zijn, toen...!

Zeker Father M , Kayak heeft goede songs in hun repertoire , bv Lyrics .
Maar die o zo foute cover .

ja, die cover is kut met peren, O zo slecht en fout is die cover. Maar dat doet gelukkig geen afbraak aan de puike muziek!

Golden Earring, Kayak, Earth & Fire, Ekseption, Focus... en voor mij dus ook Doe Maar.

Soms zou een gezonde Vlaming wel eens op een onbewaakt moment een Nederlander willen geweest zijn... héél soms dus!

Irene Linders heeft qua stem erg veel weg van Christine McVie van Fleetwood Mac. Ik vond de periode 1977-1979 wel het beste.

Kayak was een klasse apart. Een sterke melodieuze sound gewortelt in de symforock. Een band die evenals Earth & Fire en Focus het vermogen had zo nu en dan met pakkende singles te komen.
Hun periode met Max Werner als zanger is het sterkst. Daarmee wil ik Edward Reekers niet te kort doen , want technisch gezien is de man een betere vocalist , maar de muziek met die snijdende lyrische stem was uniek. Met Reekers werd het minder experimenteel en wat gewoner. Dit zal ongetwijfeld ook met het tijdsbeeld te maken hebben gehad.
Dit verzameld werk geeft een prima overzicht van Kayak's kunnen.
Voor de echte fans overbodig , maar voor de startende liefhebbers van een goed stuk symforock , een absolute must.
Ook Rain In May van Werner solo is een leuke aanvulling.

Dit is het enige album van Kayak dat ik bezit, maar het was wel één van de vele goede bands die Nederland in de jaren '70 rijk was. Symfonische rock met prima zang en heel wat sterke songs op deze verzamelaar met als meest bekende nummer "Ruthless Queen".
De solohit van Max Werner, "Rain in May" lijkt wel erg op "In the Air Tonight" van Phil Collins.

Prima verzamelaar van Kayak. Het leuke van deze verzamelaar is dat de tracks er chronologisch opstaan en je mooi de ontwikkeling van deze band kunt volgen. Van vroege "hits" als Mammoth (gezongen in tenenkrommend Engels ) tot de uitgesponnen symfonische werken. Het snellere werk zoals Change for a Lifetime en Want You to be Mine staat nog steeds als een huis. Mijn favoriet blijft echter het folky Anne. Dat intro is geweldig!
Max Werner's Rain In May is zoals hier boven al staat een kopie van In the Air Tonight en een vreemde eend in de bijt.

Naast dat Phil Collins-nummer hoor ik in Rain In May ook nog de meldodie van een trad. Amerikaans Kerstliedje.
De kopers van die single wisten dat toen toch niet.

Ik heb de meeste albums van Kayak afzonderlijk op LP of CD, maar vond dit desondanks toch wel een leuk hebbedingetje toen ik hem onlangs redelijk voordelig tegenkwam. Bij mijn weten bevat dit schijfje namelijk alle singles die Kayak uitbracht tot het uiteenvallen van de band in 1982 (de reünie-jaren dus even niet meegerekend). In chronologische volgorde bovendien, zodat je - zoals hierboven uitgebreider aangegeven - mooi de ontwikkeling van de band kan volgen. Ook ik heb een voorkeur voor de jaren waarin Max Werner de leadzang voor zijn rekening nam, maar kan de 'commerciëlere' periode met Edward Reekers en de achtergronzangeressen ook goed aanhoren.

Ten opzichte van de reguliere albums krijg je de non-album-singles We are not amused en Total loss cadeau, alsmede die solo-hit van Max Werner, die inderdaad qua sound nogal afwijkt van het reguliere werk. Toch een mooie toevoeging. Het thema van de film 'Spetters' (dat op single onder die titel werd uitgegeven) lijkt op het eerste gezicht ook een curiosum, maar het is gewoon de instrumental Lost blue of Chartres, zoals die ook te vinden is op het album Periscope life.

Kayak blijft een van mijn favoriete Nederpop-bands. Hoewel er op de gevolgde muzikale koers soms wel wat af te dingen valt, is hun volledige albumreeks - inclusief de reünieplaten - vrij consistent.

Ik ben sowieso wel een liefhebber van die CD-uitgaven van BR Music. Van de serie The Singles (al dan niet voorzien van de toevoeging +) heb ik er aardig wat. Niet zelden van artiesten waarvan het de beste verzamelaar is die überhaupt op CD is uitgegeven, zoals die van The Fortunes en The Tremeloes, die op één schijfje (vrijwel) alle singles - en in elk geval de Nederlandse hits bijeenbrengen. En altijd in de originele versies, wat bij dat soort artiesten lang niet altijd het geval is.