Bob Weir - Ace (1972)

Ik heb er eigenlijk nooit bij stilgestaan dat een aantal van mijn favoriete Grateful Dead nummers op geen enkel studioalbum staan. Dan denk ik aan nummers zoals Playing in the Band & Looks Like Rain en eigenlijk is dat logisch, want die nummers zijn van de soloplaat van Bob Weir! Hoewel, in hoeverre kun je nog van een soloplaat spreken wanneer de "backing band" bestaat uit niemand minder dan Jerry Garcia, Keith Godchaux, Donna Godchaux, Bill Kreutzmann en Phil Lesh. Enkel Mickey Hart ontbreekt, maar die speelde in 1972 dan ook niet bij de Grateful Dead. Een album dus vol nummers dat ik bijna van voor tot achter ken dankzij de vele liveconcerten van de Grateful Dead, enkel Walk in the Sunshine deed geen belletje rinkelen en dat blijkt ook gewoon een niemendalletje te zijn. In ieder geval wel fijn om deze nummers eens in een studioversie te horen en het geeft zo af en toe toch nog net een extra dynamiek die je live niet altijd even goed hoort, zeker zo'n Looks Like Rain is fabelachtig mooi. In 2022 kwam dit ook nog uit met het volledige album in concertvorm. Niet met de Grateful Dead, maar met de Wolf Bros featuring The Wolfpack. Een leuk extraatje, vooral dankzij de inbreng van Brittney Spencer die vocaal de show steelt en een geweldig uitgesponnen versie van Cassidy, maar het verschil tussen het studiowerk en de liveshow voelt wel erg groot aan. Ze hadden natuurlijk niet veel keuze, want Bob Weir heeft met de Wolf Bros het nummer Walk in the Sunshine slechts 2x live gespeeld, waarvan 1x op 2 april 2022 en 1x op 3 april 2022. Met RatDog zou hij het ergens in 2010 ook gespeeld hebben, al is het een beetje vreemd dan dat hij bij de Wolf Bros zegt dat ze het nummer in geen 50 jaar hebben gespeeld. In ieder geval: erg fijne soloplaat, maar ik catalogiseer dit gewoon als een Grateful Dead album.