Have a Nice Life - Deathconsciousness (2008)

hah, dit is echt een enorme hype op Rate Your Music, grappig dat het hier helemaal niks voor stelt. Fantastisch album, heel melancholisch.

Die lokale hype daar is inderdaad opmerkelijk. Iemand tipte mij dit album begin dit jaar, wat nummers op hun myspace geluisterd toen, maar vond het niet veel bijzonders, klonk als een stel skaters die net Joy Division in pa's platenkast hebben ontdekt. Nu kan ik mij toch al niet zo vaak identificeren met de algemene RYM smaak dus wat dat betreft is het ook niet zo gek.

De Dood van Marat-hoes is mooi! Maar skaters die net Joy Division ontdekt hebben klinkt niet als iets voor mij.

Helemaal mee eens, erg mooi inderdaad.


Haha, ik denk dat er eigenlijk niemand enthousiast wordt van zo'n omschrijving, misschien niet helemaal eerlijk dus. Ik zou zeggen, luister de 3 nummers op hun MySpace (1 te streamen en 2 te downloaden) en oordeel zelf, wie weet zit er wel ergens een skater in je verborgen...

Maar met het skater-gehalte bedoel ik vooral de zang. En nu ik die nummers voor het eerst in maanden weer eens terug luister is het vooral het nummer "Bloodhail" dat mij tot die vergelijking bracht. Ik krijg direct de kriebels als ik ze hoor, maar wie er wel tegen bestand is die heeft denk ik best een aardige plaat. Al zou ik dan alsnog naar Joy Division of My Bloody Valentine grijpen of bijvoorbeeld een meer actuele band als The Goslings.

Ik hoor nergens skaters zingen maar goed ik weet ook niet hoe skaters zingen. Wat ik wel hoor is een geweldige combinatie van shoegaze , drone , ambient en post-rock. Cijfer volgt later maar ik ben nu al onder de indruk. Lijkt trouwens niet echt op Joy Division maar meer op My bloody valentine en Slowdive.

...en ook wel post-punk.

Ik kan hier wel wat mee. Niet met alles, maar staan een paar hele mooie dingen op.

Is de kwaliteit op Spotify van dit album echt zo slecht... Waarom is dit zo opvallend stil... Ik heb het niet eens afgeluisterd. Ik leg een ander nummer op en het volume is weer gewoon goed. Ligt het dus aan Spotify of gewoon de productie.

Deze wordt hier op MuMe precies lager gewaardeerd dan op vele andere muzieksites.

Uiteraard zal dit niet voor iedereen spek voor de bek zijn. Desalniettemin is dit een subliem werkstuk in het uiten van absolute zielsverscheurende depressie in muzikale vorm.

De mood om dit album op te zetten maakt zich niet altijd meester van mij, maar op die gelukkig zeldzame momenten waarop het leven - zoals bij iedereen - eens serieus kan tegensteken, komen deze 85 minuten binnen als geen ander.

Deze band afgelopen zaterdag live gezien tijdens een 'secret show' op Roadburn, in de kleine zaal van 013. Fantastisch.

Idd vreemd dat dit album niet zo word opgepikt op musicmeter. Op o.a. RYM is dit een hoog aangeschreven album.
Iedereen die van shoegaze/post-punk houd en bands als Joy Division en my bloody valentine kan waarderen moet dit zeker proberen!

Onheilspellend en groots, geeft mij persoonlijke een existential crisis. Voornamelijk de geweldige gitaar op Earthmover is ongelooflijk mooi. Zeer ondergewaardeerd.

Dit is bijzonder en gaat alle kanten uit. Hier wil ik eens voor gaan zitten. Het is een lange speelduur...maar die uitdaging ga ik graag aan....

Dit is echt waanzinnig gaaf. Weet iemand of dit op vinyl wel een constante kwaliteit heeft. Op Spotify is de kwaliteit zoals hierboven aangegeven erbarmelijk. Het varieert ook erg in geluidssterkte. Ook ik ben benieuwd of iemand weet dat dit de productie is of een slechte kwaliteit?

Voor hoeverre ik weet is er voor dit album express voor zo'n lo-fi sound gegaan om de muziek nog wat rauwer en duisterder te laten klinken. Of dit op Spotify extra erg is kan ik niet met zekerheid zeggen, want ik heb het al een tijdje niet meer geluisterd, maar uit mijn luisterervaringen waren er zekker wel afwisseling in de geluidskwaliteit

Koen St dank voor jouw antwoord . Ik hield rekening dat het een bewuste lo-fi opname was maar vind alleen het volume verschil wat vreemd.. ik ga denk ik toch de gok eens wagen...

Ik ervaar die extreme volume verschillen op spotify met dit album niet als ik naar de vinyl versie luister.

Dat is goed nieuws! Dank

Om met de deur in huis te vallen; Wat een bijzonder album is dit!!

Bijzonder omdat het meeslepend is in de zin dat de lange speelduur je langzaam meezuigt in een sfeer die zorgvuldig is gecreëerd.

Bijzonder voor mij persoonlijk omdat de band tot voor kort voor mij onbekend was en ik bij het beluisteren van dit album op de streamingdienst mijzelf afvroeg of de geluidskwaliteit bewust matig (lo-fi) was of dat dit aan de opname lag die de streamingdienst gebruikte.

Inmiddels is mij duidelijk dat het eerste het geval is, want geïntrigeerd als ik was door dit album, heb ik het album op vinyl aangeschaft. Volume en kwaliteitsverschillen zijn hier evenzeer aanwezig.

Ik begrijp echter dat niet alleen het bewust toevoegen van vervorming en echo bijdraagt aan deze lo-fi ervaring. Het beschikbare budget was klein en er werd gebruik gemaakt van goedkope laptops, gitaren en keyboards. Het werd opgenomen met een laptop microfoon. Daarnaast crashte de harde schijf met de originele master bestanden en werd het album uitgebracht op basis van 128-192 kbps mp3-bestanden omdat alleen die bestanden nog terug te halen waren. Beeld dit in terwijl er 5 jaar aan is gewerkt…

Dit verklaart dat sommige nummers, zoals There is no food en (heel toepasselijk) Deep deep in een bedompte kelder lijken te zijn opgenomen.

Ik bedenk me nu dat ik destijds bij het luisteren naar het epische Loveless van My Bloody Valentine eenzelfde ervaring had.

Als je deze wetenschap bij het luisteren kunt parkeren, kun je je laten meeslepen in deze matig kwalitatieve maar zeer fascinerende, dreigende sfeer.

In de loop van het album vergeet je dit en hoor je onder een laag vervorming en stof hoe prachtig nummers als Hunter, Telephony zijn. Voor mij de kracht van verborgen schoonheid.

De muziek zelf waaiert uit van Postpunk, via ambient naar postrock en shoegaze, wat ook al zorgt dat het lastig is te duiden.

Voor wie geduld heeft en tijd neemt om deze geluidsbrij te doorgronden wacht een fascinerend album…

F... It. Verhoogd naar *****
Dit is de perfecte imperfectie....

Bij de (mint color) vinyl versie is een (ongeveer) 80 pagina's dik boekwerkje met dezelfde titel toegevoegd. Verdeeld in 9 hoofdstukken waarvan de laatste 3 de songteksten behelsen en het laatste hoofdstuik een summiere samenstelling/opsomming zijn van de band en gebruikte instrumenten.

Middeleeuwse tekeningen maken het nog wat onheilspellender. Het is veel tekst, met veel verwijzingen, naar de (soms relatieve) oudheid. Een beetje een bijbelse indruk maakt dat.

Prachtige extra ook. De vinyl uitvoering slingert de plaat in al haar rauwheid prachtig de huiskamer in.