Buddy Miles - Them Changes (1970)

Hoorde het titel nummer 's nachts in de auto op 3FM en reed zowat van de weg af van verbazing Wat een geweldig nummer de volgende dag gelijk het album besteld bij mijn platenboer en gisteren opgehaald......

Geweldig album van deze drummer van Jimi Hendrix het is Soul Funk Blues Rock all mixed up tot deze schitterende muziekale tocht door American Black Music uit de jaren 60 / 70.....
Een ware aanraader voor een ieder die Soul & Funk een warm hart toe dragen.....

Hoe wel het jaar nog maar 3 maanden jong is..... durf ik al bijna te stellen dat dit album voor mij wel eens de ontdekking van het jaar 2008 kan zijn......

Ik zat nu al werkelijk maandenlang met "Well, my mind is goin' through them changes" in mijn hoofd (ongeveer sinds ik Band of Gypsys had herontdekt) en Buddy Miles was zo iemand die ik de laatste tijd regelmatig tegenkwam in mijn zoektocht naar nieuwe muziek. Miles was natuurlijk drummer bij Band of Gypsys, maar hij passeerde ook op mijn speakers via The Electric Flag en wat bleek? De man had gewoon een studioalbum uitgebracht met de titel "Them Changes" waarvan het titelnummer natuurlijk die oorwurm was waar ik al zo lang mee rondliep. Wat doe je dan? Tjah, dan zet je dat album een aantal keren op en ooh, wat is dit genieten! Over Them Changes zelf heb ik al genoeg gezegd (of misschien nog even dit: beste nummer van de plaat), maar wat een heerlijk swingende plaat is dit?! De wat meer rustige nummers zoals I Still Love You, Anyway passen perfect tussen al dit muzikale geweld, maar bij zo'n Heart's Delight en Memphis Train bijvoorbeeld kun je gewoon onmogelijk stilzitten. In het begin was ik niet zo gecharmeerd door de cover van Down by the River, maar ook daar valt op den duur wel het kwartje. Het is anders dan die oerversie van Neil Young waar ik zo aan verslingerd ben, maar daarom niet per se slechter. Het enige nummer dat ik niet (altijd) kan trekken is het instrumentale Paul B. Allen, Omaha, Nebraska. Ik denk misschien voor een stuk omdat het stemgeluid van Miles ook gewoon erg goed in mijn straatje past, zeker in combinatie met onder andere al die saxofoons, maar het sleept net een beetje te hard. Het overige studiowerk van Miles is duidelijk onbekend en onbemind hier op MusicMeter (vreemd hoe dit album bijna 50 stemmen heeft terwijl de andere albums nog niet aan 5 stemmen komen), maar ik ga er alleszins eens achteraan gaan.