Kraak & Smaak - Plastic People (2008)

jatwerk? het is gewoon een remix natuurlijk.

het kwam mij over als makkelijk scoren

het origineel is vele malen mooier en er zijn zo van die nummers die zo origineel zijn dat je die niet moet coveren, dit is er 1 van

vond de cover dan ook totaal misplaatst

magoed, voor de rest maakt crack en smack toch behoorlijk leuke muziek

gave hoes trouwens

Toch een lekker plaatje dit.

Ik had hem al lang liggen, maar nooit de tijd genomen ervoor..
Het album begint lekker met Bobby en Whitney, voor mij meteen het hoogtepunt van het album, erg lekker chill nummertje. Dan komt het Squeeze me die iedereen al kent, apart en lekker nummer, ook plastic people vind ik gewoon een lekker nummer..

Dan komt er met Enzo opeens een soort rust in het album, die wordt doorgezet tot California Roll, dit nummer brengt weer aan het einde een beat erin. Hierna is volgt er geen nummer elkaar meer op, maar is het meer een losse brei aan nummers.. allemaal middelmatige nummers op Aint gonna take it no more na.

Het is dus best een lekker plaatje imo, alleen is het jammer dat het niet echt een geheel is aan het einde.. Echt een cd voor een lounge achtig feest, een sterk begin wat aan het einde wat inkakt.. vandaar de 3,5

Lekkere cd om af en toe op te zetten met een aantal juweeltjes wat mij betreft. Plastic People, Man of Constant Sorrow en Cornered doen het bij mij het best.
Helaas ook wat vervelende nummers, daarom een 3,5 van mij.

Ik hoorde zojuist Ain't Gonna Take It No More bij Ekstraweekend op 3FM.. Ik kon moeilijk geloven dat dit een nummer van Kraak en Smaak is..!
Dus maar weer de draad opgepakt bij dit album: Een flinke verbetering t.o.v.. hun vorige ! Hier zit veel meer pit in, ook in de opvullertjes, zoals een 'California Roll'
Man of Constant Sorrow klinkt erg origineel, ondanks dat het een remix is.. de vibe in dit nummer erg vernieuwend.
Squeeze Me kende ik al veel eerder. Net iets te vaak op de radio gehoord (de video gaat ook snel vervelen ), maar ongelooflijk groovy en fris. Het hele album heeft iets groovend dat mooi in balans is, net zoals een album van bijv. St. Germain.

Ready For Life .. superrrrrplaat

Ik hoorde ze op 3 oktober in Leiden, wat een heerlijke sound! Deze plaat checken dan maar

Klinkt eigenlijk niet onaardig voor een nederlandse dance plaat. Ben er namelijk niet zo gek op maar dit heeft af en toe ook wel invloeden van Can.

I second that. Eigenlijk vind ik tot California Roll alles wel te pruimen. Daarna wordt het fiks minder. Ready for Life is nog wel een beetje leuk maar duurt te lang, de rest vind ik niet heel veel meer aan.

Op de plaat een prima cover.

Nieuw album 'Electric Hustle' op de luisterpaal .
3VOOR12 Speler - 3voor12.vpro.nl

Jammer eigenlijk van de zang, anders was het best een tof plaatje geweest.

Aardig cdtje, maar een nummer als That's my word irriteert me door de rap die er op zit.

Wisselend leuk, en soms storend album. Nou is dit al niet zo mijn muziek, dus is het niet snel goed.

Maar kan ook niet ontkennen dat het wel een album is waar erg fijne tracks op staan.

Tien jaar later alweer! De tijd vliegt, maar dit album staat wat mij betreft nog steeds als de beste in Kraak en Smaaks discografie. Natuurlijk er staan een paar mindere op, waarbij je toch al snel kijkt naar That's My Word en misschien Cornered. Maar over het geheel is het niveau hier zo ongelofelijk hoog. Bobby & Whitney, Plastic People en California Roll hebben wat mij betreft toch maar heel weinig competitie in dit gehele genre. De latere albums brachten een paar nummers die ermee konden wedijveren, maar die hadden om eerlijk te zijn ook veel meer zwakke broeders. Kraak en Smaak is tegenwoordig de eerste act die ik aanraad aan buitenlanders die geïnteresseerd zijn in Nederlandse muziek (nou ja buiten de metal dan), en met dit album in het bijzonder.

Cornered is juist mijn favoriet op dit album! Of misschien toch California Roll. Plastic People krijgt het derde sterretje. Jammer dat dit album op momenten enorm inkakt, anders was 4* of zelfs 4,5* goed mogelijk.

Ik heb het hele album nog maar eens afgeluisterd, en ja, eigenlijk is Cornered ook wel echt een hoogtepunt. Ik denk dat niemand That's My Word echt fantastisch vindt, maar wat is jouw inkakmoment hier? Voor mij zitten er niet echt grote dalen (langer dan één nummer) in dit album.

Lang geleden dat ik hem in zijn totaal heb gehoord, maar zo uit mijn hoofd het deel tussen Plastic People en Cornered, en de laatste drie nummers.

Man of Constant Sorrow en To Everyone Who Has zijn twee duistere en dreigende nummers, die qua sfeer een beetje uit de toon vallen. Hoewel ik ze zelf heel tof vind snap ik het wel.