Gavin DeGraw - Gavin DeGraw (2008)

Eindelijk daar is tie dan..

Hopen dat hij net zo goed is als de 1e

Waarschijnlijk niet, ik vind de eerste single eerder grappig dan goed

die single heeft erg veel laast van het nickback syndroom

het is zon beetje structureel gezien 99 % zijn andere grote hit, maar dan net ff anders gezongen en net ff wat andere akkoorden, maar je zou de nummers tegelijk kunnen draaien en weinig verschil horen

zwak

Ik vond zijn debuutplaat vreselijk zeurderig en vooral ook erg eentonig, denk dat het met deze plaat niet veel beter zal zijn..

Ik vind Chariot nog steeds een superplaat met een eigen sound. Ik geef toe dat zijn nieuwe single wel heel veel weg heeft van 'I don't wanna be'. Ik hoop dat de rest van het nieuwe album me weer gaat verrassen. Overigens hoeven artiesten zich voor mij niet zozeer te vernieuwen. Als het goed is, is meer van dat zelfde niet zo erg.

Lekkere cd dit hoor. Niet zo zeurderig als verwacht en gewoon lekkere popmuziek waar ik steeds de neiging heb om een beetje mee te knikken op de maat.
Wel ok dus.

Luister hem nu een paar dagen, maar ik vind em echt super! Waardig opvolger van zijn eerste album!

Wordt nog steeds beter!

Het is allemaal wat steviger dan op zijn debuut album en da's wel een mooie vooruitgang, verwacht nu niet gelijk bombastische gitaar muren ed. het blijft natuurlijk wel allemaal netjes en beschaaft voor het grote publiek. Het is een typisch Americaans pop album, maar door de stem van Degraw en zijn songwriters kwaliteiten stijgt deze toch boven de rest uit .

Was al zeer tevreden over zijn debuut en dit is zeker een waardige opvolger en een goede stap voorwaarts.....

Eerste paar nummers van het album zijn het meest bijzonder, daarna kabbelt het schijfje door tot het einde. Desondanks toch nog 3*

Soh wat een zwaar overgewaardeerd album is dit zeg!
Een gemiddelde van 4.05 is echt veel te hoog voor dit matige album
Het album begint nog wel aardig maar daarna wordt het allemaal steeds meer van hetzelfde en lijken alle nummers nogal veel op elkaar.
Ook is er weinig variatie in tempo en stemgeluid waardoor het al snel begint te vervelen.
Nee een zeer matig album en zeker niet zo goed als zijn eerste album.

Mee eens.
De opener belooft veel goeds, en eigenlijk krijg ik dan al gelijk een positief gevoel bij deze cd.
Onterecht blijkt later. Want na de opener vind ik de nummers die volgen al snel verzanden in nietszeggende slappe hap.
Hadden alle nummers het niveau van de albumopener gehad dan had ik het een top-cd gevonden.

ik vind de nummers wel een beetje op elkaar lijken dat wel jammer maar de single i'm in love with a girl is wel superrr

Ik vind dit album van Gavin DeGraw beter dan zijn debuut. Hij heeft zijn eige sound. En het lijkt allemaal wel op elkaar maar ik vind het niet storen en ook geen nadeel. Ik geef het album 4*

Tja het is niet slecht. Maar het is ook niet goed, orgineel, creatief of muzikaal ofzo. Dat hij op festivals komt optreden is helemaal een goede grap natuurlijk.

Maar op de achtergrond is dit prima aan te horen.

In Love with a Girl


Goeien god.......wat een titel...

RIP Muziek.

Gavin DeGraw is een goede singer/songwriter en zijn eerste plaat was voor mij een aangename verassing. Ik moet zeggen dat ik deze cd eerst een paar keer moest beluisteren, voordat het me wist te pakken, maar nadat ik dat gedaan heb moet ik zeggen dat ook dit een hele fijne plaat is. Zeker, zoals al eerder gezegd, een waardige opvolger van Chariot.

Zijn sound is niet echt veranderd, maar wel lijkt deze plaat iets krachtiger te zijn dan zijn vorige. Iets volwassener. Zo is het nummer "Relative" hier een goed voorbeeld van. Weer staan er een aantal hele fijne nummers op deze plaat, net als op zijn voorganger. Vooral "Next To Me", "In Love With A Girl", "Relative" en "She Holds A Key" (en zo eigenlijk nog wel een paar andere) zijn hele lekkere, fijn in het gehoor liggende songs. Naar het einde van de cd toe lijken de nummers alleen maar beter te worden, altijd leuk wanneer dat zo is.

Niks mis met deze plaat! 3,5 sterren

Een jaar naar geluisterd en verveelt me nog niet. Voor mij de sterkste nummers "She Holds A Key", "Relative", " Young Love" en "Let It Go".
Zeker Fieke,...Niks mis mee!

The Beatles: "I Wanna Hold Your Hand"
Elvis Presley: "Always On My Mind"
Queen: "Love Of My Life"
Beethoven: "Für Elise"

Dit soort titels bestaan al sinds het begin van de muziek, dus doe alsjeblieft niet alsof de muziek waar jij mee opgegroeid beter is dan de muziek van tegenwoordig. Ik zal de vroegere grote artiesten nooit vergeten, maar we leven in de 21ste eeuw: nieuwe artiesten, nieuwe fans en nieuwe muziek. Blijf jij maar zwelgen in nostalgische gevoelens en doe een stapje opzij voor een nieuwe generatie. You're time is long gone.

Dit is duidelijk toch wel in het verlengde van Chariot. Niet iets nieuws geprobeerd ofzo. Maar dat hoeft niet verkeerd te zijn natuurlijk. In dit geval vind ik dat ook niet, want ik vond Chariot een goed pop album. Hetzelfde geldt voor dit tweede album. 3,5*

Toch was Gavin DeGraw niet helemaal blij met dit album, want na een jaar is het derde album er al; Free. Wat zal die met die titel bedoelen?:D

Gavin vind ik by far de interessantste mannenstem hebben van de laatste jaren! Ik luister zijn singles ook altijd met veel plezier! Ik vind ze stuk voor stuk erg sterk. Albums zijn tot nu toe ook allemaal goed, maar niet zo hoogwaardig als de singles. Dit album precies hetzelfde! De eerste 2 singles In love with a girl en She holds the key zijn super. De rest is ook prima maar niet het kwaliteitsniveau van ILWAG en SHTK.

Het geluid op "Gavin DeGraw" is iets harder dan op zijn debuut. Maar toch haalt deze man mijn inziens te weinig uit zijn talent. Het is voorspelbare, toegankelijke, radiovriendelijke muziek voor de massa. Niks mis mee, maar hij lijkt te kiezen voor de weg van de minste weerstand. Ik ben er eigenlijk van overtuigd dat als Gavin DeGraw durft buiten de lijntjes te kleuren en meer risico durft te nemen dat hij muzikaal tot grote dingen in staat is. Nu is hij voor mij slechts een van de velen.