Pete Townshend - All the Best Cowboys Have Chinese Eyes (1982)

Prachtig album. Wel heel anders maar past toch in het rijtje thuis bij The Who's beste werk.

Zeker een meesterwerk.
Meer popgericht dan rock-gericht maar wel pop op zn allerfucking best.

Pete heeft weer uitstekend lyrics en de songs staan als een huis.
De melodieen zijn onvergetelijk en zn zangstem is zeer aangenaam.

Een ondergewaardeerd werkje, me dunkt.

Voor mij onbegrijpelijk dat dit zo’n onbekend en ondergewaardeerd album is gebleven. Zelf ben ik een groot liefhebber van The Who maar toch met name van Pete: zijn gitaarspel, performance maar vooral z’n stem, alles met zoveel overtuiging en emotie. Telkens krijg ik weer de behoefte om mee te blèren of mee te rammen op m’n (lucht)gitaar.

De voorganger Empty Glass was een kanjer en ook White City is een meesterwerkje maar dit album heeft echt alles in huis. Werkelijk grijsgedraaid vroeger en ook nu nog gaat hij regelmatig in m’n cd-speler. Aan iedereen die dit album niet kent(hoe is het eigenlijk mogelijk?) en die The Who een warm hart toedraagt zou ik zeggen geeft deze cd een kans!!!

En zo is het. Denk ook dat hij hier qua tekst zo ongeveer zijn hoogtepunt beleeft.

Bijvoorbeeld op het schitterende half spoken word achtige Stop Hurting People.

Een van de meest complete platen die ik ken.

Pete is een rocker, maar laat hier zien alle stijlen de beheersen. Er is zelfs wat reggae. De songs zijn allemaal stuk voor stuk ijzersterk en de muzikanten die Pete om zich heen heeft verzamelt zijn ook allemaal erg goed.

Zo speelt Tony Butler de bas, en wel erg goed, moet ik zeggen. De drummers zijn Simon Philips en Mark Brzezicki.

Beter dan Empty Glass. Zeer gevarieerd topalbum. Laat Pete maar schuiven. Zie ik ook verder gaan als soloartiest als de WHO uiteenvalt

Ik denk dat Townsend in de buurt blijft van Roger Daltrey. Die 2 hebben samen al zoveel meegemaakt.
Hebben het rock 'n roll circus overleefd ( afgezien van de ritmesectie.)

Ik denk dat The Who nog wel even door gaat. Waarschijnlijk op een nostalgische leest.
Tot er eentje omvalt, dan is het echt gedaan.

Stop Hurting People blijft een meesterstuk.

Een van de beste dingen die hij gedaan heeft naar mijn mening.

Ontdekking van de week voor mij, uitstekende popmuziek.

2 van de 5 sterren volgens The Encyclopedia of Popular Music. Dat begrijp ik wel want ik vind de nummers maar matig, op soms het irritante af zoals Communication, Stardom in Acton en Uniforms (Corp d'Esprit). Nog van redelijk niveau zijn The Sea Refuses No River en Somebody Saved Me.