Martha Wainwright - I Know You're Married But I've Got Feelings Too (2008)

Dat dit jaar al heel wat mooie albums heeft opgeleverd is een feit en dat er nog een hoop moois aan zit te komen is feit nummer twee (althans ik hoop dat het een feit gaat worden).
Dit nieuwe album van Martha Wainwright is er ook zo eentje: twaalf nieuwe nummers en twee covers (See Emily Play van Pink Floyd en Love Is a Stranger van Eurythmics). Daar kan ik niet op wachten en dat hoeft gelukkig ook niet meer zo heel lang.
Als gasten zullen op dit album The Band's Garth Hudson, Steely Dan's Donald Fagen, Wainwright's broer Rufus, moeder Kate McGarrigle, tante Anna McGarrigle en nicht Lily Lanken te horen zijn.

Ik vind 2 halve maand toch nog behoorlijk lang
maar hopelijk lekt ie over een maandje

Er wordt ook gesproken over 12 mei (dat zou dan de Europese release zijn).
Laten we daar maar op hopen

Zojuist samples gehoord van dit album en dat klinkt weer veelbelovend (het lijkt zo op het eerste gehoor wat akoestischer allemaal)!

Ik vind het een zware tegenvaller, ondanks alle gastartiesten vind ik de cd erg mor, maar ik zal hem nog eens paar keer luisteren, maar ik vrees het ergste....
KLopt overigens 12, mei, maar dat is zelfs wereldwijd de releasedatum volgens V2

Toen Martha met haar debuut op de proppen kwam was ik er als de kippen bij. Niet zozeer omdat ik nu zo naar dit album uitkeek of omdat dat album me nu zo spectaculair leek, nee, puur vanwege die achternaam. Als je uit zo'n familie komt dan zal het vast wel wat moois wezen. En mooi was het.
Nog mooier werd het toen ik haar zag optreden in het voorprogramma bij broer Rufus in Paradiso. Ze kreeg de hele zaal muisstil met haar doorleefde voordracht. Vooral toen ze het nummer Dis, Quand Reviendras Tu? zong. Mijn ogen werden op dat moment aardig vochtig en dat overkomt me niet snel bij live-optredens.
Het album bleek een blijvertje want nog steeds waardeer ik dat erg hoog met een 4,5*.
Logischerwijs keek ik naar dit album op een heel andere wijze uit. De verwachtingen waren hoog gespannen en dan lees je het commentaar van djarend en dan zakt de moed je een beetje in de schoenen, zeker omdat hij een zelfde soort smaak heeft en normaal gesproken behoorlijk op 1 lijn ligt met mij qua beoordelen.
Gelukkig viel het me mee allemaal maar de waarheid is ook dat ik het sprookjesachtige van het debuut hier op mis. Dit album bevat behoorlijk wat catchy tunes en is best plezierig om naar te luisteren maar het is inderdaad allemaal wel wat meer doorsnee geworden.
Ga ik het naast haar vorige album leggen dan zal er zeker een hele ster verschil inzitten, maar beoordeel ik het op eigen kracht dan kom ik op een heel kleine 4* en dan denk ik wel dat ik redelijk gul ben. De tijd moet dan gaan uitwijzen of ik nu te hoog heb ingezet of dat ik misschien wat hard ben geweest en het gewoon een terecht 4* album is geworden.
In elk geval weet ze haar vorige album niet te evenaren laat staan te overklassen (was ook niet makkelijk natuurlijk).
Ook bij mij sprake van teleurstelling? Valt mee, maar ergens knaagt het wel een beetje. Mijn verwachtingen waren iets te hoog en de conclusie valt dan een beetje tegen.
Los daarvan heb ik hier wel weer een uitstekend album in handen van een vakvrouw want ondanks de paar wat gewonere nummers staan er wel degelijk ook genoeg fantastische nummers op die dit album weer zeer goed omhoog halen en die nog wel wat van de magie bezitten van de vorige (Tower Song is erg sterk bijvoorbeeld).
djarend moet mij gewoon wat minder laten schrikken de volgende keer

Ik ga deze zeker eens luisteren. Martha's stem vind ik toch wat interessanter dan Rufus's die al een geweldige stem heeft .

Mijn verwachtingen waren geloof ik toch wat minder hoog, en ben zeker niet negatief verrast. Geen onverdeeld succes, maar ik heb hem vandaag in de zonnige buitenlucht een aantal keer met veel plezier mogen luisteren... en ik ga dat nog een paar keer doen. Vooralsnog 3,5* Fijne stem heeft ze!

Ik vond dit album best wel eentonig. Haar stem is zeer zeker ok, maar de songs jammer genoeg niet.. Een magere 3 sterren dan maar, omdat het nu ook niet echt "slecht" was.

Sorry dat ik je liet schrikken , Aero, heb de promo nog eens mee naar huis genomen en er naar geluisterd ennnn , ik blijf bij mijn mening, jammer. Toch heb ik er 10 van besteld bij de platenmij omdat men (en ik ook wel) dat ze nu wat meer zal verkopen dan haar eerste plaat (die bij mij sowieso slecht verkocht, in tegenstelling tot bv mijn collega's van Velvet in Rotterdam) en heb wel onderhandeld dat ik ze eind juni al mag terugsturen als mijn gevoel toch gelijk gaat krijgen, maar goed smaken verschillen ook natuurlijk en ik hoef niet alles mooi te vinden wat ik verkoop, ik ben nu ineens helemaal weg van de nieuwe cd van martina topley-bird, zal ook niet iedereen leuk vinden....

Ik merk juist dat ik dit album toch steeds meer ga waarderen. Meerdere draaibeurten doen dit album best goed. De nummers zijn misschien wat eenvoudiger dan die van het debuut maar hier zitten toch ook best wat lekkere tussen. Misschien is het dit zomerse weer dat er ook bij helpt want ik vind het er goed bij horen namelijk. Sterker: het begint een beetje de soundtrack te worden van deze 2 weken mei-vakantie volop zon, zee en strand!
Overigens doet Pete Townshend ook mee op een aantal nummers.

Ik ben net terug van haar optreden in Nijmegen, en het mocht er zeker wezen. Een sterke singer/songwriter met genoeg bite en humor.

Mooie plaat, alleen wel wat te lang naar mijn mening. Het houdt de aandacht niet de hele tijd vast. 3,5*

middelmatige plaat van rufus z'n zus , niet slecht maar meer dan middenmaat zit er zeker niet in , na een paar nummers werkt ze zelfs al op m'n zenuwen

Het is toch niet zo'n blijvertje als ik dacht, haar debut daarentegen is langzaam steeds beter geworden. Een halfje terug.

van mij krijgt ze een halfje meer, blijkt toch een groeiertje te zijn, vooral de nummers bleeding all over you en jimi vind ik zeer goed

Gekke is dat haar stem mij live gaat irriteren. Op de plaat heb ik hier helemaal geen last van.
Live lijkt de subtiliteit te verdwijnen, alsof ze teveel haar best wil doen (tivoli 16-10-08). Waarschijnlijk zullen de meeste het niet met mij eens zijn. Wou het alleen even kwijt

Ze moest door het lawaai achter uit de zaal ook wel erg haar best doen.. maar gelukkig irriteerde mij haar stem niet

Album dat nooit heel veel aandacht van mij heeft gehad. Onterecht wellicht. Altijd een feestje om haar te horen zingen. Het aloude engeltje dat in je oor piest effect. Heb letterlijk gezegd in mijzelf wat een madam toen ik haar voor het eerst zag met haar cover van The Traitor op de teevee. Vanaf dat moment haar in grootse adoratie gehouden. Zoals ik dat met nog wel meer doe wel eens. Heb een groot hart voor een heel universum van dingen en al onze schitterende broeders en gezusters die wij treffen daarin. Is allemaal niet zo vanzelfsprekend misschien.