Stevie Wonder - Natural Wonder (1995)

Stevie Wonder live is natuurlijk altijd een spektakel, zo ook dit concert in Japan. Welke 3 nieuwe tracks bevat, Stevie Ray Blues, een mooi eerbetoonaan Stevie Ray Vaughan, Dacing to The Rhythm en Ms. & Mr. Little Ones. Waarvan vooral de tweede erg goed is.
Toch prefereer ik liever de in 2008 (2008?) uitgekomen DVD Live at Last, puur omdat ik diezelfde show in Rotterdam bijgewoond heb. Wat een magistrale avond was dat.

Maargoed, deze krijgt 4 sterretjes.

Jaren geleden was ik bij een concert op de Maasvlakte, Maaspop, met Stevie Wonder als co-headliner (vóór Toto, gek genoeg). Dat zal ongeveer in deze periode geweest zijn. Er was geen hond, herinner ik mij. Heel wonderlijk.

Ook daar begon hij met het magistrale, maar onbekende, Dancing To The Rhythm. Ik was dolblij toen ik een tijd later deze cd aantrof en in de platenzaak bij het beluisteren al na de eerste 3 tonen wist: dat is 'm! Fantastisch, wat mooi.

Stevie Wonders muziek heeft echt het vermogen om je blij te maken en je gelukkig te laten voelen. Dit livealbum is daar een zeer sterk voorbeeld van. Jammer dat niet meer mensen 'm kennen. De nummers zijn sowieso al prachtig, maar uitgevoerd door een band als deze maakt het tot één groot feest. Deze drummer en de bassist wekken nummers als My Cherie Amour en Signed, Sealed, Delivered opnieuw tot leven.

Jammer genoeg geen Isn't She Lovely en As. I Just Called had ik wel zonder gekund. Maar ik kan hier simpelweg niet minder dan 5 sterren voor geven. Als ik een tijdje naar Stevie luister, ga ik me altijd afvragen wat ik ook al weer zo goed vond aan al die andere bandjes en artiesten in mijn cd-rek (gaat na een paar dagen weer over). Stevie Wonder is één van de allergrootsten en dit album bewijst het.

Enthousiast verhaal, buurman!
Ik deel je enthiousiame niet helemaal. De opzwepende groovy kant mis ik een beetje. Er staan nummers op die ik in de studio versie wel opzwepend vind, maar hier mis ik het een beetje. Maar zal wel kwestie smaak zijn. Wat me wel raakt, minstens zoveel als de studioversies, is het gevoel in zijn stem bij nummers als Love´s in Need of love today, Master blaster en Pastime Paradise.

gek trouwens dat deze man in de 49 jaar dat ie platen maakt (!!!) maar 3 live platen heeft uitgebracht, afgaande op music meter, en geen van allen heeft veel stemmen.

Prima live plaat al halen ze er niet alles eruit wat erin had kunnen zitten. Het oogt een beetje tam allemaal. Neemt niet weg dat er prima gemusiceerd wordt ,maar het lijkt allemaal wel een tandje lager te gaan dan in de studio versies. Vocaal is Wonder prima bij stem . 4 sterren