Immortal - Sons of Northern Darkness (2002)

Ik had Immortal na At the Heart of Winter eigenlijk afgeschreven. Damned in Black overtuigde me totaal niet en ook dit Sons of Northern Darkness leek een slap aftreksel van het oude materiaal.

Nadat Immortal ophield te bestaan heb ik toch weer eens dit album geluisterd, en warempel, het kwartje viel zowaar. Sentiment? Toeval? Ik weet het niet. Ik weet wel dat het album nu regelmatig een rondje in mijn CD-speler draait.

Horgh drumt hier fantastische partijen, de riffs zijn koud en beukend, Abbath speelt en ''zingt'' gewoon de vallende engelen van de hemel.
Eigenlijk doet dit album niet onder voor het qua stijl vergelijkbare At the Heart of Winter, hoewel die toch drie graadjes beter was. Van Immortal albums moet ik het koud krijgen, en van deze plaat krijg ik het koud.

Ik luisterde de eerste keer naar dit album met Damned in Black-oren, iets wat ik niet had moeten doen. Sons of Northern Darkness is een meer dan waardig slotakkoord. Daar kun je beter laat dan nooit achterkomen.

BLOW THE MIGHTY HORNS OF WAR!!!

Wat mij betreft is Sons Of Northern Darkness meteen het beste album dat Immortal tot nog toe opnam. (je weet nl. maar nooit wat de komende reunie gaat opleveren, maar een eventueel nieuw album zie ik best wel zitten). Het is meteen ook het meest "radio-vriendelijke" werkje van de band (tussen haakjes dan), want songs als Tyrants, Sons Of Northern Darkness of One By One zijn bijwijlen haast catchy te noemen. Dit in tegenstelling tot een episch en bathory-aandoend nummer als Beyond The North Waves (ook meteen het prijsnummer van de cd en één van mijn persoonlijk Immortal favorieten). Ook de productie is hier uitstekend en weet perfect dat "Immortal gevoel" (dat in bovengaand stukje ook al wordt aangehaald) vast te leggen.

Het zou heel erg mooi zijn geweest om hier "gestopt op het hoogtepunt" bij te kunnen plakken, maar stiekem ben ik toch wel heel erg blij dat ze weer bij elkaar zijn.

Op zich geen verkeerde cd,maar toch mis ik de snelheid en chaotische productie van de eerdere cd s.Zeker aan Battles in the North kan deze cd never nooit niet tippen.

Toch een knaller van een plaat, tempo ligt iets lager, maar de songs maken veel goed.

Ook een echt prachtig uitgewerkt album. Sfeervol, snel genoeg, indrukwekkende teksten, lekker gitaarwerk, bas is cool. Verder zorgt het contstante niveau voor een goed geheel.

Gek eigenlijk, dat ze komende zomer op Graspop 2008 staan maar dat dit het laatste regulier uitgebrachte album is.

Wordt het niet weer eens tijd voor wat nieuws?

uhu zeker en vast goed dat ze komen.
Dit album klinkt na enkele luisterbeurten al zeker goed. Ik breng spoedig een stem uit ^^

Inderdaad het beste album wat immortal heeft opgenomen heb zelf ook nog pure holocaust van hun maar die is vergeleken met dit album heel eenzijdig.

Ja, ik vind het echt een goed album zelf maar ik kan het nog niet echt vergelijken met ze oude werk. Tyrants die heb ik helemaal grijs gedraaid ik ben net een aantal dagen Immortal aan het luisteren net 4 dagen geloof ik. Maar ben er echt weg van de sound de zang de tempo super. Vind het wel jammer dat ze gekapt zijn ik wil wel weten hoe het zou klinken als ze verder zouden gaan.

Da's makkelijk aangezien ze niet gestopt zijn : Immortal - All Shall Fall (2009)

Mooi album voor zo nu en dan is Sons Of Northern Darkness toch wel. Het bevat veel episch werk zoals in het tergende Tyrants of inn het meeslepende Beyond The Northwaves. Je waant je onmiddellijk drijvend op ijskoude Arctische wateren tussen de imposante ijsbergen vergezeld door de meest verschrikkelijke winterstormen.

Snel werk is er ook. One By One opent vertrouwd maar kent halverwege toch een onverwachte mooi melodieuze passage. Er zijn zelfs gitaarsolo's.
Black metal noem ik het maar niet meer, maar dit is zeker prima kost.
Het geluid knalt op zich best maar opnieuw slaagt Peter Tågtren erin om het drumgeluid volledig naar de galamiezen te helpen. Zijn eigen Hypocrisy drummer die hierop drumt, was blijkbaar opnieuw geen reden om eens echt met het drumwerk aan de slag te gaan.
Deze ellende doet echter niets af aan de kwaliteit van de muziek. Sons Of Northern Darkness is beslist een genietbare schijf.

Wat Edwynn hierboven aansnijd is eigenlijk mijn enige commentaar bij deze plaat, het zeer slappen drumgeluid, of eigenlijk zowieso de heel matige productie. Ik dacht altijd dat ik dit een matige plaat vond, eigenlijk is hij best goed. Goed dat immortal afgespat is van het hak en beuk genre, niet dat er wat mis is met de eerste 4 platen, maar in die stijl zit zo weinig ruimte, ik kan me voorstellen dat je dar als band een keer klaar mee bent.

Wanneer je deze plaat hoort zitten er echt nog wel veel nummers in die ook op een oudere plaat hadden kunnen staan (stel je tyrants eens voor met Abbath als drummer, dus niet zo strak als Horgh, en met een soortgelijke productie).

Al met al een lekkere plaat waarvoor 3* eigenlijk wat aan de magere kant is. Alleen hoop ik dat Immortal in de toekomst eens een andere studio gaat proberen (wellicht de Grieghallen studio weer eens een keer). Ik ben nu wel klaar met dat dicht geplamuurde Abbyss geluid, en Peter Targten vind ik ook niet zo bijzonder, gezien het feit dat al zijn productie hetzelfde klinken, dus ook maar een andere producer!

Wat een heerlijk album van deze band. Ik ben eigenlijk nog niet super bekend met al hun werk, dus terugkijken kan ik nog niet echt, maar dit is wel genieten. Het raakt allemaal wel de juiste snaar. Het is meeslepend, maar ook agressief. Goede plaat.