Immortal - Sons of Northern Darkness (2002)

Lekker album van Immortal, dat zich op weer herpakt na het wat zwakkere Damned in Black. Dat klonk vooral als een verzameling riffs met weinig cohesie, maar hier lijkt er weer wat meer tijd gestoken in de composities.

Pure Black Metal spelen de heren allang niet meer, muzikaal gaat ook dit album verder op het pad dat was ingeslagen met At the Heart of Winter. Dat wil zeggen, een basis van Black Metal met invloeden van Heavy Metal en Thrash. Maar de kwaliteit van dat album halen ze ook weer niet, het voelt toch allemaal een beetje plichtmatig op de een of andere manier. Het album is wel lekker afwisselend, met furieuze nummers zoals One by One, een midtempo-knaller als Tyrants, en meer epische en atmosferische nummers als Beyond the North Waves. Maar echt verrassen doet het allemaal niet meer (natuurlijk zeker ook niet in tekstueel opzicht, waarin het weer ijs en vrieskou is wat de klok slaat.)

Dat maakt Sons of Northern Darkness een Immortalplaat die lekker wegluistert, maar die niet echt essentieel is in het oeuvre van de band. Ik snap ook wel dat ze ermee gestopt zijn hierna, beter de creativiteit een paar jaar opladen dan steeds hetzelfde album gaan uitbrengen. Ik heb de albums van na de reünie nog niet gehoord, dus ik ben benieuwd of dat ze gelukt is.

Tussenstand:
1. At the Heart of Winter (4,5*)
2. Battles in the North (4*)
3. Pure Holocaust
4. Diabolical Fullmoon Mysticism
5. Sons of Northern Darkness (3,5*)
6. Damned in Black (3*)
7. Blizzard Beasts