Pete Shelley - Sky Yen (1980)

Vanaf 1977 maakte Pete Shelley naam met Buzzcocks, pioniers van de melodieuze punk. Sky Yen is geheel andere koek. Opgenomen in 1974 bracht hij het pas in 1980 in eigen beheer uit, als hij nog druk doende is met de Zoemlullen.

Thuis opgenomen op twee sporen, Shelley studeert dan aan het Bolton Institute of Technology. Wat we horen is een oscillator, die hij verbond aan een potentiometer. Het levert Part 1 en Part 2 op, ieder verdeeld over één plaatkant en bijna even lang durend, als één compositie bedoeld. Alsof we bij namen als Throbbing Gristle of Cabaret Voltaire zijn beland. Maar zelfs zij waren niet zo vroeg als Shelley.

Lange tonen zijn het gevolg, soms alsof je een sirene of een dalend vliegtuig of een digitale wespenzwerm hoort. De Pop Encyclopedie van Oor (editie 1982) omschreef het als "een obscuur soloprodukt vol onverteerbaar elektronisch gefröbel". Maar ik heb 'm helemaal beluisterd, hij staat gewoon op streaming.

Tsja, hang er een sterrenwaardering aan... Leuk voor hen die van experimenten houden: JeKo, aanbevolen!