Marc Almond with Michael Cashmore - Gabriel & the Lunatic Lover (2008)

Eindelijk is ie dan te beluisteren op myspace. Bezoekers van de laatste concertenin de U.K. hebben het album daar al mee kunnen nemen en hier in Nederland is de release helaas opgeschoven naar 16 mei.
Het gitaargeluid van Cashmore is gelijk te herkennen (duidelijk een Current 93 geluid) en Almond blijft Almond.
Het zijn 2 pareltjes van nummers geworden met schitterende arrangementen: piano en strijkers verrijken de nummers enorm.
Zelf vind ik dit meer neigen naar Current 93 (in een sterke light-versie) dan naar het werk van Almond. Ook is dit anders dan de eerder verschenen EP met Antony (die voor mijn gevoel vooral heel erg Antony was).
Ik kan eigenlijk maar één punt van kritiek leveren en dat is op het feit dat het helaas maar om 2 nummers gaat, want hier had ik heel veel meer van willen horen!

Huiveringwekkend mooi...............

Alleraardigste EP. Als achtergrondmuziek is er niet gek veel aan, maar met koptelefoon op is het zeker onderhoudend. Vrij minimaal en Middeleeuws aandoende instrumentaties omlijsten Almonds stem, die bij de juiste aandacht diezelfde aandacht ook vast weet te houden. Af en toe gooit hij er een mooie, dramatische vibrato tussendoor, die nergens geforceerd of (krokodillen)tranentrekkend overkomt.
Over de teksten kan ik kort zijn, de gedichten van dhr. Stenbock zijn typische (Zwart) Romantische gedicht, inclusief wat gedateerd aankomende aanspreekvormen. Ze bevatten soms wat fijne vondsten, maar op basis van deze twee gedichten lijkt Stenbock mij niet bepaald de origineelste poëet, hij leunde zo te zien nogal op Baudelaire en Blake. Maar dat terzijde, Marc zingt het allemaal erg mooi en dan klaag ik niet.
Zo, vier sterren voor dit fijne plaatje en dan ga ik nu diëten, zodat ik net zo dun kan worden als Marc op de overigens best mooie hoes.