Scorn - Vae Solis (1992)
mijn stem
15 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Electronic
Label: Earache
-
Spasm (2:49)
-
Suck and Eat You (3:47)
-
Hit (7:37)
-
Walls of My Heart (7:02)
-
Lick Forever Dog (6:29)
-
Thoughts of Escape (5:18)
-
Deep in - Eaten over and Over (8:28)
-
On Ice (8:00)
-
Heavy Blood (5:41)
-
Scum After Death [Dub] (5:54)
-
Fleshpile [Edit] (5:14)
-
Orgy of Holiness (4:48)
-
Still Life (4:12)
0
aslan (crew)
geplaatst: 4 februari 2006, 01:33 uur
scorn, een project van mick harris, is hier nog aardig onder invloed van napalm death en painkiller, waar hij bij drumde
doet me ook wat aan het betere werk van godflesh denken
doet me ook wat aan het betere werk van godflesh denken
0
geplaatst: 19 februari 2006, 20:04 uur
Dit zijn niet de enige projectjes van MIck...
Kijk hier maar eens aan hoeveel schijfjes Mick zijn muzikale talenten heeft gedoneerd.
Ontopic: Voor Napalm Death liefhebbers gaat Vae Solis waarschijnlijk al te ver, expirimentele metal die op de latere Scorn-werken volledig overgaat in "anti-metal" die liefhebbers van Boards of Canada en Sigur Ros wel zouden kunnen waarderen.
Kijk hier maar eens aan hoeveel schijfjes Mick zijn muzikale talenten heeft gedoneerd.
Ontopic: Voor Napalm Death liefhebbers gaat Vae Solis waarschijnlijk al te ver, expirimentele metal die op de latere Scorn-werken volledig overgaat in "anti-metal" die liefhebbers van Boards of Canada en Sigur Ros wel zouden kunnen waarderen.
0
geplaatst: 17 juni 2006, 00:14 uur
Dit is zeer zeker géén metal nee 
Eerder grindcore of industrial. Goede bak herrie in ieder geval 
Eerder grindcore of industrial. Goede bak herrie in ieder geval 
0
geplaatst: 18 november 2010, 13:49 uur
Scorn, een van die bands die ik alleen van naam kende en ondanks dat ik als jongeman van rond de 15 van alles wilde pindakazen dat ik in de Oor Popencylopedie onder de kopjes "Avant-garde" en "Industrial" tegenkwam, ben ik hier eigenlijk nooit naar op zoek geweest.
En natuurlijk, hoe kom je bij zo'n album terecht? Toevallig gevonden op een rommelmarkt bij ons in het dorp, een afgeschreven bibliotheek-cd, maar vraag me niet van welke bieb, dat is niet meer terug te vinden. Apart dat ze bij onze bieb niet van die cd's aanschaften, hoewel ik daar een jaar terug een aantal pareltjes van wat bekendere artiesten heb gevonden.
Afijn, ik dwaal af, laten we het eens over de muziek hebben. Metal is het niet echt meer, op de openers "Spasm" en "Suck and Eat You" na (leuke titels trouwens). Scorn klinkt hier een beetje als het wat minder serieus te nemen broertje van Swans, dat van metalelpees houdt. "Hit" (ironische titel) begint ook zo, maar gaat over in een hoop noisy ambient. Drugs, zeg ik u, drugs.
Dat is een beetje het probleem met het album, veel nummers slepen zich maar traag voort in een soort ruisende, hermetische wereld waarbij de noise niet opwindend is (zoals bij Neubauten) en ook niet rustgevend. Gewoon, achtergrondnoise en dat kan niet de bedoeling zijn geweest. Af en toe wordt het wat bruter aangepakt en gaat de beuk er in, maar de echte opwinding blijft uit, al doet het fijn beroep op de subwoofer. Jammer.
Ondanks dat het prettig is om naar te luisteren (hoewel vijf kwartier wel erg aan de lange kant is), mis ik wat op dit album. De meeste nummers zijn het net niet, op albumhoogtepunt On Ice na. Deze track is, ondanks de wat slappe vocale samples, erg sterk en knalt er flink in. In retrospectief had dit nummer een mooie toekomst van de dance kunnen zijn.
En natuurlijk, hoe kom je bij zo'n album terecht? Toevallig gevonden op een rommelmarkt bij ons in het dorp, een afgeschreven bibliotheek-cd, maar vraag me niet van welke bieb, dat is niet meer terug te vinden. Apart dat ze bij onze bieb niet van die cd's aanschaften, hoewel ik daar een jaar terug een aantal pareltjes van wat bekendere artiesten heb gevonden.
Afijn, ik dwaal af, laten we het eens over de muziek hebben. Metal is het niet echt meer, op de openers "Spasm" en "Suck and Eat You" na (leuke titels trouwens). Scorn klinkt hier een beetje als het wat minder serieus te nemen broertje van Swans, dat van metalelpees houdt. "Hit" (ironische titel) begint ook zo, maar gaat over in een hoop noisy ambient. Drugs, zeg ik u, drugs.
Dat is een beetje het probleem met het album, veel nummers slepen zich maar traag voort in een soort ruisende, hermetische wereld waarbij de noise niet opwindend is (zoals bij Neubauten) en ook niet rustgevend. Gewoon, achtergrondnoise en dat kan niet de bedoeling zijn geweest. Af en toe wordt het wat bruter aangepakt en gaat de beuk er in, maar de echte opwinding blijft uit, al doet het fijn beroep op de subwoofer. Jammer.
Ondanks dat het prettig is om naar te luisteren (hoewel vijf kwartier wel erg aan de lange kant is), mis ik wat op dit album. De meeste nummers zijn het net niet, op albumhoogtepunt On Ice na. Deze track is, ondanks de wat slappe vocale samples, erg sterk en knalt er flink in. In retrospectief had dit nummer een mooie toekomst van de dance kunnen zijn.
* denotes required fields.
* denotes required fields.