Night Falls, een goed gekozen naam voor een plaat als deze. In het eerste nummer wordt het licht uitgezet. In
Dis is het pikdonker. Onheilspellend valt het stil, onheilspellend wordt je vervolgens 'aangevallen' door lage beats en krasserige glitches. Een stem vanuit de verte klinkt, deze is het uitgangspunt voor het volgende nummer:
Dis Reverberation. IJzingwekkend hoe deze stem op je af komt (reverb effectje).
Bending Time is desolaat, slechts een piano ten midden van de leegte.
Aback is evenzo diep, duister, en leent zich goed voor een spannende film. In
Come Home klim je als het ware uit de duisternis en kom je in een soort fabriek terecht met machines. Goed gekozen titel.
Giants gaat er verder op in. Best grappig, ik heb zelf een nummer gemaakt getiteld
nachtfabriek, het lijkt haast alsof het dezelfde muziek is
Magnetism is vervolgens weer donkerder, en in
Red Sky wordt er lekker aan de 'pitch' knop gedraaid.
Above, nu ik inmiddels bij dit nummer aangekomen ben vraag ik me af of het gerechtvaardigd is om dit met Brian Eno te vergelijken.
I Am You is opgebouwd middels (een) strijker preset(s) en begint, voor mij als eerst, als 'warm' nummer. Heerlijk. Op de achtergrond klinkt nog wat knisperigs. Het lijken wel restantjes van zijn vorige platen. Toegegeven,
I Am You is echt een PRACHTIG eind voor een CD als deze. Ongelooflijk.
Vol? Jawel. Warm? Ik vind het veelal koud en afstandelijk. Maar als je eenmaal
I Am You hebt gehoord...
Erg mooi album!!
4,0*