Soundgarden - Louder Than Love (1989)

Zij die pas Soundgarden leerden kennen bij "Badmotorfinger" of "Superunknown", moeten zeker ook eens naar deze "Louder Than Love" luisteren. Minder gepolijst qua sound en productie, minder toegankelijk misschien ook, maar zeker de moeite waard. Samen met "Badmotorfinger" en "Superunknown" de meest gedraaide Soundgarden-Cd huize C'Moon.

De plaat bevat enkele absolute heavy "subpop/seattle sound-juweeltjes" (later ging dat dan "grunge" heten) zoals "Ugly Truth", en het bezwerende "Hands all Over"... "hands all over/ eastern border/ ..." waarin Cornwell heel laag en heel hoog zingt/schreeuwt.. een mooi "soundgarden visitekaartje", deze song... meteen ook een van mijn favorieten van dit album...

"Power Trip" dat klinkt zoals het doet vermoeden, ...loodzwaar, en vol power

"Gun" dat zich traag op gang sleept, en dan volledig ontploft in een soort punkhardrock, à la Soundgarden. Fantastisch.

Stevige snelle rockers "Get On The Snake" en "Full on Kevin's mom"... De meezinger "Big Dumb Sex", de lyrics verklaren de titel: "I ... m gonna f*** f*** f*** you..;"...

Louder Than Love... waar op voorloper "Ultramega OK" al veel goede pogingen te vinden waren, merk je hier méér dan een flinke stap vooruit, en het is dan ook niet te verwonderen dat niet heel veel later Soundgarden ook echt doorbrak.. en terecht!

Wie van "Badmotorfinger" houdt, zal wellicht deze "Louder Than Love" ook wel apprecieren!

4,5/5

Deze week de hele week geluistert. heeft niet zo krachtig als Badmotorfinger. maar toch niet slecht!! nog rauwer en ook nog rommelig wat niet met badmotofinger is dat maakt wel erg lekker.

Niet zo goed als Badmotorfinger en Superunkown maar toch wel lekker een *4

Dit is eigenlijk Soundgarden nog gewoon als hard rock band met LedZep/Sabbath invloeden, waar ze in de opvolger duidelijk meer een eigen sound hebben ontwikkeld..

...die toch ook nog flinke invloeden met die twee bands verraadt.

Klopt, daar zijn ze ook niet meer onderuit gekomen.. m.i. geldt dat trouwens voor het gros van de grunge-generatie.

Als je je beperkt tot de ietwat metalen kant van de grungebands, geef ik je gelijk.

Ik weet niet hoever de waaier van 'grunge' zich uitstrekt of welke bands daar nu ondervielen en welke net niet. Maar bij de meeste bands die ik ken uit dat tijdvak geld dat zeker. Nirvana tapte daarnaast ook uit andere vaatjes, en pearl jam pakte er nog wat allerhande 60s rockinvloeden bij

Als er nu één band is die ATYPISCH grunge was, dan was het Soundgarden wel! Ze vielen eerst onder de "Sub Pop" en "Seattle sound" noemers, werden later met Nirvana & Pearl Jam mee als Grunge bestempeld, maar bij Soundgarden EN Pearl Jam heb ik dat altijd tenonrechte gevonden, waar ik er bij Nirvana vrede mee nam!

Soundgarden leunt wat mij betreft idd. méér bij Hardrock en 70's rock aan dan bij grunge.... en ja, eigen sound, en ok, met de genoemde invloeden...

Wat mij opvalt dat is dat het bij Soundgarden blikbaar als een probleem ervaren wordt (door SOMMIGEN althans) terwijl bands die 100% de jaren '70 (hard-) rock sound kopieren, zoals The Darkness en Wolfmother, om ze niet te noemen, hier bij velen mee wég komen! Dàt snap ik niet.
Nou, dat moest me even van het hart!

Voor alle duidelijkheid: ik ben van al de Seatlle-bands, grunge of niet, altijd nog het meeste into Soundgarden (en TAD, en toch - de eerste twee platen - Nirvana, Mudhoney,...Alice In Chains) en het minste into Nirvana geweest.... [niet dat ik Nirvana dan per definitie slecht vind hoor] ...)

Hee, begrijp me niet verkeerd c-moon, ik vind Soundgarden ook een toffe band hoor! Ik vind ze ook met kop en schouders uitsteken boven de andere 'grunge-grootheden', maar ik vind hun sound hier wel erg veel weghebben van de 70s rock, that's all
Op de twee volgende vind ik dat ze een unieker (en beter!) eigen geluid hebben ontwikkeld.

Ben het met jullie eens, op een punt na, en dat is dat Pearl Jam beter is. Maar dit is ook een uitstekend album. Toch is Badmotorfinger volwassener en dus in mijn ogen ook beter.

Sober, ruw en hysterisch. Zo is het tweede werkje van Soundgarden misschien het beste te omschrijven. Een relevante fusie tussen de sound van Led Zeppelin en Black Sabbath met daarin iets eigens uit Seattle omlijst door de kermende vocalen van Chris Cornell. Plaat voor de zomer.

vooral Gun en Big Dumb Sex zijn erg goed

VAn die periode toch wel mijn favoriete band, jammer dat ze verdwenen zijn, dit album is voor mij dan ook een pareltje

Soundgarden - Louder Than Love (1989)

Het tweede studio album van Soundgarden.

Dit album kan je wel het begin van het succes van Soundgarden noeme.

Dit is voor mij het beste Soundgarden album, en daarom verdiene ze ook een plaats 3 in mijn top 10.


4.5*

eigelijk is het natuurlijk gewoon kut muziek, maar ik vind het leuk

Iets meer uitleg bij dat statement mag wel. Dit is toch heerlijke oprechte rauwe Rockmuziek?

Jajoh, ik trek die opmerking als het ware weer terug, want toen ik die maakte zat ik in een soortemet dipje en luisterde ik naar de Doors, Grateful Dead en Janis Joplin(en ga zo maar door).

Nee ik vind het een fantastische plaat, netals voor mijn "breakdown".

Ik dacht dat ze in het begin harder klonken dan op Badmotorfinger, maar als ik dan een nummer als Hands All Over hoor, klinkt het een stuk toegankelijker.
Veel minder zwaar, en meer gericht naar de hardrock; iets wat ik bij Mother Love Bone ook vond.
De oorsprong van de grunge sound hoor ik meer terug bij een band als Mudhoney.

Dit album is een stuk beter dan het debuut.
Er staan nog wel een aantal draken van nummers op.
Full on Kevin's Mom
No wrong no Right

Ik vind dat je op deze plaat heel goed de ontwikkeling kan horen van het debuut in de richting van nadmotorfinger / Superunknown. Gek genoeg vind ik de vocalen van Chris Cornell nog niet heel sterkt. Het is allemaal nogal schreeuwerig. Op latere albums is zijn stem juist het sterkste punt. Op Power Trip krijg ik wel even een heel sterk Jim Morrison gevoel.

Mijn favo's zijn Hands All Over, Loud Love en Uncovered.

Kan de commentaren bijna niet geloven, stem van CC niet zo goed?? Draken van nummers?? Wellicht een van de betere albums ooit. Met geweldige composities zoals Gun Hands all over en het titelnummer maar met de absolute knaller Uncovered. Ik zou zeggen dat Cornell zichzelf alleen nog heeft overtroffen met het project Temple of the dog, en bij vlagen op volgende albums (Mind Riot-Holy water -Fell on black days en een hele rits AUDIOSLAVE nummers). Dit album geeft een kijkje in de ziel van de muzikanten. Beleef agressie en vakmanschap en een ongeevenaarde dosis talent. Soundgarden's beste!!

Gun is zo gruwelijk, een dergelijk nummer heb ik de heren daarna niet meer horen componeren, hoewel ze uiteraard nog enkele uitstekende nummers hebben geproduceerd. Superunknown duurt mij te lang en klinkt mij niet spannend genoeg, Badmotorfinger kent een aantal prima songs en vind ik sterker dan zijn opvolger, maar deze schijf is catchy, zwaar, agressief maar kent ook een aantal lekkere melodieën. Hands All Over is wat dat betreft een typisch voorbeeld, toegankelijk, melodieus en een Cornell die zich wat meer inhoudt. Echter de grofkorreligheid van het al eerder aangehaalde Gun, het Sabbath achtige Power Trip, het zware I Awake, het gaat erin als koek. Enkele puberale teksten moet je dan maar even voor lief nemen. Wellicht is dit niet de meest coherente plaat van de mannen, Cornell is hier en daar zelfs nog een beetje zoekende met zijn stem. Echter de songs ademen nog, de sound is nog in ontwikkeling maar klinkt nog relatief spontaan, dat zijn voor mij de kenmerken die deze plaat beter maken dan de opvolgers, hoewel die schijven uiteraard verre van slecht zijn.

Misschien dat de productie toen nog niet zo goed was als bij Badmotorfinger, maar op deze plaat val echt genoeg te genieten. Sowieso van de unieke stem van Chris Cornell, die echt goud is. Heerlijk bezwerende zang. Maar ook het unieke gitaargeluid van Kim Thayil komt hier al echt door. Zeker, het is nog meer hard rock hier. Wat blikkeriger dan op het eerder genoemde Badmotorfinger, maar eigenlijk kan ik nu weer met terugwerkende kracht genieten van deze sound. Soundgarden blijft een speciale band voor me. RIP Chris...

Heb even anderhalf nummer geprobeerd. Resultaat: heel snel 'Badmotorfinger' opgezet.

Louder Than Love is een goed album, maar niet geweldig. Naar mijn idee gebeurt op het gehele album ongeveer hetzelfde, ook al zitten er wel degelijk tempowisselingen in bijvoorbeeld. Het is met name de stem van Cornell die niet verrast, maar slecht is het absoluut niet. De top nummers zitten ook gelijk aan het begin (Ugly Truth, Hands All Over, Gun, Power Trip), daarna zwakt het wat af. Qua teksten is het niet al te best, hoewel ik wel kan lachen om Big Dumb Sex dat ook bedoeld is als een parodie op teksten van hairmetal bands. Als ik zo de 1e 2 albums nu wat vaker heb aangehoord kan ik hieruit begrijpen dat ik van de grunge andere grote namen beter heb gevonden. Toch heeft Soundgarden terecht hun eigen plek weten te bemachtigen, om ze af en toe eens aan te zetten is best lekker. Ik vermoed dat dit alleen eerder de opvolgende albums zullen zijn

1. Louder Than Love
2. Ultramega OK