Elvis Presley - Elvis in Person at the International Hotel, Las Vegas, Nevada (1970)

Geweldige album met stuk voor stuk onvergetelijke nummers.

Prachtig!

Zijn beste album.

Opnames van Elvis' comeback 69, Vegas..
Onvergetelijke momenten

Elvis' terugkeer naar het podium; vol energie, goede nummers, nieuwe muzikanten achter zich, alles om een plaat van jewelste te maken, en dat is het dan ook!

De oude R&R nummers gaan razendsnel en zijn erg goed. De versie van Hound Dog is natuurlijk ook geweldig! Aan de andere kant heeft hij wel weer een dramatische versie van Are You Lonesome Tonight, maar ook dat doet hij weer uitstekend. Voor mij staat hier ook de ultieme versie van Johnny B Goode op; sorry Chuck, je hebt een aantal geweldige nummers geschreven en een zeer grote bijdrage geleverd aan de R&R, maar ik kan er gewoon niet echt naar luisteren (alles lijkt zo op elkaar). Maar dit is een ontzettend strakke versie met Elvis en Burton in topvorm. Dan hebben we ook nog een paar nummers die we niet eerder van hem hebben gehoord; My Baby en Words. Ook dat zijn weer fantastische versies, en in mijn ogen overtreft hij het origineel van de Bee Gees.

Enige minpuntje is de achtergrondzang; die lijkt nog niet zo goed afgestemd op deze eerste concertplaat; bijvoorbeeld I Can't Stop Loving You -altijd een 'live favourite' van mij-, vind ik hier niet echt goed door de achtergrondzang. Hetzelfde geldt voor de standaardafsluiter Can't Help Falling in Love. Overigens zijn er aan het eind van I Can't St.... hele rare geluiden te horen die ik nog steeds niet kan plaatsen (schreeuwende mensen oid). De grote climax van het album is natuurlijk een bijna 8 minuten durende versie van Suspicious Minds, waar hij een groots spektakel van heeft gemaakt. Elvis was vast weer erg zenuwachtig om het podium op te gaan, maar het is goed te horen dat hij weer op zijn plek is en geeft zich helemaal!

Het nummer dat hier echter ontbreek is zijn waanzinnige duivelse versie van What'd I say. Man, dat rockte! Zie bijvoorbeeld Elvis at The International en Collector's Gold. Pff, geweldig.

Ultieme live-Elvis stond vroeger bij Pa Vortex in de kast.
Als je dit hoort kan je het je bijna niet voorstellen dat Elvis al jarenlang dood is.
"This is my first live album. I only made dead albums before".

In tegenstelling tot On Stage vind ik dit toch een wat rommelige plaat. Elvis & Band zijn in topvorm, dat wel, maar er zit een te groot contrast tussen de oude rockers en nummers als In the Ghetto en Suspicious Minds. Het publiek is in extase. Begrijpelijk op zich, maar een storende factor op de plaat.
Hoogtepunt naast het bijna acht minuten durende Suspicious Minds, is de uptempo versie van Can't help falling in love. Prachtig arrangement. Met dit nummer zou Elvis voortaan zijn shows eindigen. De mooiste, meest bombastische versie staat op Aloha from Hawaii.

van de reguliere elvis liveplaten is dit de beste, al duurt die natuurlijk veel te kort!

Een uitstekende live plaat waar de nadruk nog op de jaren 50 nummers ligt.

Er staat heel wat moois op deze liveplaat van de King, maar helaas is niet alles even geslaagd. De dubbele rock 'n roll start met Blue Suede Shoes & Johnny B. Good is erg fijn. All Shook Up wordt een beetje (zenuwachtig?) afgeraffeld en Are You Lonesome Tonight zit door het overdreven 'achtergrond'-koortje bijna tegen die vreselijke 'lachversie' aan. Dat is jammer: want hier zingt Elvis zelf mooi en rustig. Op Hound Dog horen we de prima band, alleen hier zit Elvis wat op de achtergrond. I Can't Stop Loving You is wat rommelig, zeker op het einde met dat vreemde geschreeuw (dat zet je toch niet op de plaat). Kortom: een paar nummers achter elkaar is het wat wisselend. Maar dan volgt de werkelijk prachtige cover My Babe. Schitterend gezongen en prima begeleid. Dit is Elvis live op zijn top.

Op side B begint het met een leuke rock 'n roll medley out de oude doos met een leuke toelichting van Elvis. Cover Words is mooi gedaan en In the Ghetto klinkt echt fraai. Hier denk je: wat een stem! Hoogtepunt is Suspicious Minds in een lange briljante gedreven versie. Afsluiter Can't Help Falling In Love mag er ook zijn en zo is side B als geheel erg goed.
De hele plaat heeft dus eigenlijk een dipje op side A. De rest is mooi tot briljant. Ik schrok wat van het dipje, maar leg kant B nog maar eens op. Wat is dat goed zeg.

Wellicht de beste live registratie die tijdens Elvis' leven is uitgebracht. Wat een energie, maar ook beheersing waar het gevraagd werd. 1969; het jaar waarin Elvis bewees nog altijd de beste te zijn.

Dit album had meer dan 1,075,680 stuks verkocht kunnen hebben, als het niet eerst aan het album Back In Memphis gekoppelt was als de dubbelaar From Memphis To Vegas/From Vegas To memphis. Weer een fout van RCA volgens mijn bescheiden mening.

Ben ik het eigenlijk wel mee eens, al vind ik On Stage ook niet geweldig - beide live-platen vind ik overigens wel gewoon goed.

Elvis is goed bij stem, lijkt het, maar zijn zang valt soms wat in het niet bij de aanwezigheid van het publiek, uitgedrukt in decibels. Zal best dat de fans razend enthousiast waren, maar het haalt de charme en authenticiteit wel naar beneden, vind ik. De setlist is overigens wel erg sterk, hoor. Hound Dog blijft een absoluut bommetje van net geen 2 minuten, en de lange versie van Suspicious Minds is erg sterk.

3,5 sterren

Nu maar eens op vinyl aangeschaft. Erg fijn plaatje. Met een moeder die Elvis fan was zou ik dat moeten hebben meegekregen, maar Elvis was het nooit helemaal voor mij.

Deze zomer naar Graceland en recentelijk de film Priscilla gezien dus het vlammetje begint wat groter te worden en dan moet ik toch zeggen dat dit soort albums van hem echt lekker zijn.